ενημέρωση 12:40, 18 May, 2026

Οι σωστές στάσεις στο σεξ για προβλήματα στη μέση

Είναι σύνηθες να ακούσεις από τον ερωτικό σου σύντροφο, ότι πονάει η μέση του την ώρα που κάνετε σεξ. Και αυτό είναι σοβαρό διότι είναι αρκετοί άνδρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα – κυρίως αυτοί που κάνουν καθιστικές δουλειές και δεν ασκούνται. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, αποδεικνύεται ότι υπάρχουν στάσεις που επιβαρύνουν τη μέση – όπως το «κουτάλι».

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Waterloo ασχολήθηκαν με το θέμα και διαπίστωσαν ότι κάποιες στάσεις στο σεξ δεν επιβαρύνουν τη μέση και δεν πονάς κατά την ερωτική πράξη. Ένας εκ των ερευνητών εξηγεί ότι παλιότερα οι φυσιοθεραπευτές πρότειναν τη στάση «κουτάλι» σε όσους είχαν πόνο στη μέση και τελικά αποδείχθηκε ότι αυτή η στάση επιβαρύνει τη μέση και αυξάνει τον πόνο.

Αντί του «κουταλιού»,που αναγκάζει τη μέση να «δουλέψει», προτείνουν στους άνδρες με πόνους να προτιμούν τη στάση που η ερωτική παρτενέρ είναι «στα τέσσερα» και γενικά να «δουλεύουν» περισσότερο οι γοφοί και τα γόνατα κατά τη διάρκεια του σεξ (σ.σ. αν έχεις μηνίσκο τι γίνεται;).

Κατά την έρευνα 10 ζευγάρια (γύρω στα 30) προσφέρθηκαν εθελοντικά να κάνουν έρωτα -με τα απαραίτητα επιστημονικά όργανα- ώστε να διαπιστωθεί η θέση της σπονδυλικής στήλης σε πέντε επικρατούσες στάσεις. Σύμφωνα με την έρευνα, 84% των ανδρών και 73% των γυναικών αναφέρουν ότι μειώνεται η σεξουαλική τους δραστηριότητα εξαιτίας πόνων χαμηλά στη μέση. Επίσης οι ερευνητές τονίζουν ότι τώρα πια υπάρχουν τα επιστημονικά δεδομένα που θα βοηθήσουν γιατρούς, φυσιοθεραπευτές και ασθενείς να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. 

Πηγή : athens voice
 

Διακόσια χρόνια φθόνος

Γράφει ο Νίκος Δήμου

Δεν ξέρω αν τελικά είμαστε κατ’ ευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων (και μεταξύ μας δεν θεωρώ το θέμα σημαντικό – εκτός αν κάποιος πιστεύει στην κληρονομική μοναρχία, τους γαλαζοαίματους  και τους τίτλους ευγενείας). Δύσκολο πάντως το βλέπω, μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια.

Μου δίνει όμως ελπίδες το γεγονός ότι τα τελευταία διακόσια χρόνια έχουμε παραμείνει ίδιοι και αναλλοίωτοι. Οι περιγραφές ποιητών, συγγραφέων και δημοσιογράφων του 19ου αιώνα αφορούν 100% και τους σημερινούς Έλληνες. Έτσι και μεταφράζαμε τον Ροΐδη από την καθαρεύουσα, θα μπορούσε να δημοσιεύεται κάθε μέρα στον σημερινό Τύπο. Αν λοιπόν καταφέραμε να μην αλλάξουμε καθόλου σε δύο αιώνες, γιατί όχι και σε είκοσι πέντε;

Το πρώτο συναίσθημα που κυριάρχησε στην γέννηση του νέου ελληνικού κράτους μετά την γενναιότητα, ήταν ο φθόνος. «Η Διχόνοια που βαστάει / ένα σκήπτρο η δολερή / καθενός χαμογελάει / παρ’ το, λέγοντας, κι εσύ». Χάρη στον φθόνο και στην εμφύλια διαμάχη, καταφέραμε να θάψουμε την επανάσταση – ευτυχώς που βόηθησαν οι ξένοι, και δεν είπαν: «Εάν μισούνται αναμεσό τους / δεν τους πρέπει ελευθεριά!». (Σολωμός, 1823)

Διαβάστε ένα κείμενο του 1875 που λέει πώς οι Έλληνες πρέπει πρώτα να πεθάνουν για να ακούσουν καλό λόγο: «Εις τας Αθήνας ζεις, είναι αληθές, άθλιος και υβριζόμενος δι’ όλου του βίου σου, αλλά τουλάχιστον αδελφέ, αποθνήσκεις επευφημούμενος και μακαριζόμενος υπό πάντων…».

Και σήμερα, μόλις πεθάνει κάποιος, ξαφνικά γίνεται «Mεγάλος»: ποιητής, ηθοποιός, πολιτικός. Νεκρός αναγνωρίζεται και από αυτούς που τον έφτυναν ζωντανό. Και γιατί; Διότι όσο ζούσε τον φθονούσαν. Απών, είναι ακίνδυνος.

Ποιος το έγραψε αυτό; Ο Δημήτριος Βερναρδάκης, σοφός λόγιος, φιλόλογος και συγγραφέας τραγωδιών. Πριν 139 χρόνια! Γράφει και άλλα: «Διότι τι άλλο είναι κατ’ ουσίαν η αιωνία, η άπαυστος βάσις του ελληνικού φθόνου, της ελληνικής αντιζηλίας, ήτις πέπρωται να μην αφήσει ποτέ το δύσμοιρον αυτό έθνος να ορθοποδήσει, τι άλλο παρά το ζήτημα τούτο: “Τι είσαι εσύ και τι είμαι εγώ”».

Όχι, δεν αναφέρεται στην σχέση ΓΑΠ και Βενιζέλου. Τεκμηριώνει όμως επαρκώς την συνέχεια του Ελληνικού έθνους. («Καποδίστριας και Όθων», Γαλαξίας, 1962).

Ο έλληνας δεν έχει αλλάξει! Ενάμιση αιώνα μετά, ο Στέλιος Ράμφος, γράφει: «…το χαρακτηριστικότερο ίσως ελληνικό συναίσθημα – ο φθόνος». (Time out, 2012).

Αναλλοίωτοι!
 

Πηγή : protagon

«Παπαγάλοι» Το σύγχρονο όπιο του λαού

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Στις 28 Σεπτεμβρίου του 1980 η Janet Cooke δημοσίευσε στην Washington Post ένα ρεπορτάζ για ένα οκτάχρονο αγοράκι που ήταν εθισμένο στα ναρκωτικά. Ο αντίκτυπος που προκάλεσε ήταν τόσο μεγάλος που η Cooke δέχτηκε το βραβείο Πούλιτζερ δύο χρόνια αργότερα. Δύο ημέρες μετά την παραλαβή του βαρύτιμου βραβείου όμως η ίδια αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι το ρεπορτάζ ήταν κατασκευασμένο.

Πριν από λίγες ημέρες το STAR στο κεντρικό του δελτίο παρουσίασε τη φωτογραφία του 18χρονου που μαζί με το συνεργό του δολοφόνησαν δύο 25χρονους για οικονομικές διαφορές. Οι δύο νεκροί ήταν καθώς φαίνεται οπαδοί της Χρυσής Αυγής, κάτι που όλα τα κανάλια τόνιζαν με κάθε ευκαιρία, αλλά η ιστορία σκάλωνε στο γεγονός ότι και οι δολοφόνοι ήταν επίσης οπαδοί του ίδιου κόμματος. Έτσι κατά την διάρκεια της μετάδοσης του ρεπορτάζ το κοντρόλ του STAR έκανε ένα μαγικό και έσβησε σε πραγματικό χρόνο και μπροστά στα μάτια των τηλεθεατών το τατουάζ με τη σβάστικα που είχε στο δεξί του χέρι ο ένας από τους δράστες.

Αυτή δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που ένα δελτίο ειδήσεων παίζει τόσο φαιδρά με τα πραγματικά γεγονότα:

Το 2008, το βράδυ της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, το MEGA παρουσίασε ένα κατασκευασμένο ρεπορτάζ, στο οποίο είχαν προστεθεί ήχοι από συγκρούσεις και σειρήνες περιπολικών προκειμένου να φανεί ότι επικρατούσε αναταραχή την ώρα που ο ειδικός φρουρός Κορκονέας σήκωσε το πιστόλι και πήρε εν ψυχρό τη ζωή του 15χρονου. Χρειάστηκε να περάσουν τρία χρόνια μέχρι ο διευθυντής ειδήσεων του MEGA, Χρήστος Παναγιωτόπουλος, να παραδεχτεί ότι το ρεπορτάζ ήταν στημένο: «Μπορεί να μην είχα καμιά συμμετοχή στον άθλιο χειρισμό, αλλά ως διευθυντής -εξ αντικειμένου- είχα την τελική ευθύνη. Υπέβαλα την παραίτησή μου, η οποία δεν έγινε δεκτή. Ταυτόχρονα, όμως, δεν δέχθηκα ούτε την παραίτηση του παραγωγού, παρότι οι εξηγήσεις του έδειξαν ότι βρισκόταν σε πλήρη σύγχυση». Από ποιόν άραγε δεν έγινε δεκτή η παραίτηση; Για ποιο λόγο; Γιατί το MEGA δεν ανασκεύασε δημόσια την ίδια στιγμή; Γιατί η δημόσια συγνώμη ήρθε το 2011;.

Το φαινόμενο φυσικά δεν είναι ελληνικό, πόσο μάλλον Κηφισιώτικο. Στις 27 Ιουνίου του 1994 το γνωστό περιοδικό TIME κυκλοφόρησε με εξώφυλλο την φωτογραφία του J. Simpson, Αμερικάνου αθλητή, που κατηγορείτο για την δολοφονία της γυναίκας του. Την ίδια ημέρα κυκλοφόρησε και το περιοδικό NEWSWEEK που χρησιμοποίησε την ίδια φωτογραφία από την στιγμή της σύλληψής του. Το περιοδικό TIME όμως είχε επέμβει στη φωτογραφία κάνοντας τον Simpson αρκετά πιο μαύρο προκειμένου να ενισχύσει το φυλετικό προφίλ του κατηγορούμενου. Η ιστορία πήρε τεράστιες διαστάσεις στην Αμερική και οδήγησε στην απόλυση του photo editor και την δημόσια απολογία εκ μέρους του περιοδικού.



Η κατασκευή και η παραποίηση ειδήσεων υπηρετεί πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Ο έλεγχος της κοινής γνώμης είναι απολύτως απαραίτητος για την διατήρηση της εξουσίας. Στη Μεγάλη Βρετανία πριν από λίγα χρόνια αποκαλύφθηκε ότι το υπουργείο Εξωτερικών διατηρούσε ειδικό ταμείο για «δράσεις προπαγάνδας» που μόνο το 2001 είχε δαπανήσει 340 εκατομμύρια βρετανικές λίρες (427 εκατ. ευρώ). Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο δημοσιογράφος David Barstow δημοσίευσε στους NYT το 2005 μια έρευνα σύμφωνα με την οποία ο George Bush Jr είχε ιδρύσει μια υπηρεσία «δημοσίων σχέσεων» που κατασκεύαζε ρεπορτάζ τα οποία προωθούσε σε τηλεοπτικούς σταθμούς. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, για το οποίο ο Barstow βραβεύτηκε με το βραβείο Πούλιτζερ, τουλάχιστον 20 κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ χρησιμοποίησαν αυτή την υπηρεσία για να προωθήσουν μέσω πολλών εκατοντάδων «έτοιμων ειδήσεων» τα συμφέροντά τους.

Τι είναι χειρότερο άραγε; Μια διαφήμιση της γνωστής γιγαντο-εταιρείας με τα κινέζικα παιχνίδια και την Κατερίνα Στανίση ή πέντε λεπτά με τον Άδωνη Γεωργιάδη στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση; Διαλέγω το πρώτο! Διότι ο Άδωνης είναι μοναδικός να σου λέει πράγματα που αποδεικνύονται τελικά φριχτά παραμύθια. Τον θυμάμαι κάποια τέλη Απριλίου νομίζω, Υπουργό Υγείας, να μας λέει ότι τα νοσοκομεία θα κλείσουν για ένα μήνα το πολύ και θα ανοίξουν ξανά αγνώριστα (εντάξει σε αυτό δεν έπεσε έξω). Και δίπλα του οι γνωστοί αβανταδόροι δημοσιογράφοι να επαναλαμβάνουν, κάτι σαν βουδιστικό μάντρα: «Ο Άδωνης, ο μόνος που δουλεύει» (δεν είχαν πέσει κι αυτοί έξω. Ως προς το δούλεμα). Έτσι το νοσοκομείο των Πατησίων μένει κλειστό και ανενεργό.

Αλλά μην πάμε μακριά, εδώ στην Κηφισιά, πάνε 2 μήνες που η «εμπεριστατωμένη» Κηφισιά πληροφορούσε το αναγνωστικό κοινό της ότι τα εγκαίνια του παρκινγκ στην πλατεία πλατάνου θα γίνουν την 1η Αυγούστου. Δεν είναι μόνο αυτά της συγκεκριμένης εφημερίδας. Με αυτές τις ποταπές νοοτροπίες πώς να μην είναι σε αυτό το χάλι η πόλη;

Στη πόλη μας έχουμε μεγάλη εμπειρία από κατασκευασμένα ρεπορτάζ που εκπορεύονται από οικονομικά συμφέροντα. Ωστόσο στις δυτικές χώρες όταν αποκαλύπτεται η κατασκευή ειδήσεων «πέφτουν κεφάλια».

Θα μπορούσα να αραδιάζω επί ώρες αντίστοιχα παραδείγματα. Αυτό όμως που θέλω να σημειώσω δεν είναι η κακή ποιότητα της παγκόσμιας δημοσιογραφίας. Είναι μάλλον φυσιολογικό οι κυβερνήσεις, διοικήσεις και οι κάθε είδους παράγοντες να επιθυμούν την παρουσίαση της «δικής τους αλήθειας» και είναι απόλυτα φυσιολογικό να βρίσκονται πρόθυμοι δημοσιογράφοι που κινούμενοι είτε από τα χρήματα, είτε απλά από άλλου είδους συμφέροντα αναλαμβάνουν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη.

Αυτό που κάνει τη διαφορά όμως στη πόλη μας είναι η έλλειψη ντροπής. Τα μέσα, εφημερίδες θάβουν τις υποθέσεις και καλύπτουν τους δημοσιογράφους ακόμα και όταν πιάνονται στα πράσα, όπως στην περίπτωση του πάρκινγκ ή τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας. Κανείς δεν παραιτείται, κανείς δεν απολύεται για λόγους δεοντολογίας. Αντίθετα πολλοί απολύονται ακριβώς επειδή αρνούνται να μετατραπούν σε κονδυλοφόρους της γραμμής του εκάστοτε μέσου.

Ίσως να έχει έρθει η ώρα να δημιουργηθεί ένα σχήμα που δεν θα εξαρτάται άμεσα ή έμμεσα από την εκάστοτε διοίκηση το οποίο θα έχει ως στόχο την διαφύλαξη του ιερότερου αγαθού σε μια δημοκρατία: αυτό της ενημέρωσης. Αναρωτιέμαι δηλαδή μήπως ήρθε η ώρα να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους αφενός όσοι πραγματικά σέβονται το λειτούργημα της δημοσιογραφίας αλλά κυρίως αυτοί που έχουν το μεγαλύτερο συμφέρον από μια πιο υγιή ενημέρωση: Εσείς.

Ο Μπουτάρης, ο Φούχτελ και η αξιοπιστία του Βήματος

«Γιατί ο Μπουτάρης τα έσπασε με τον Φούχτελ» έγραφε τον Ιούλιο το Βήμα και μας έκανε να αναρωτηθούμε κι εμείς. 

Έλα ντε, γιατί να τα έσπασαν άραγε, όταν ο Μπουτάρης τόσο καιρό αποτελεί τον πιο έμπιστο Έλληνα συνεργάτη του απεσταλμένου της Μέρκελ; Και όταν μάλιστα ο Φούχτελ έχει προσλάβει ακόμα και τη σύντροφό του δημάρχου, στο γραφείο του (DGV) στη Θεσσαλονίκη; Βέβαια, προεκλογικά, προκειμένου να αποτινάξει από πάνω του την κατηγορία του «γερμανοτσολιά» που του απέδιδαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι, έκανε χρήση διαφόρων επικοινωνιακών τρικ και διέρρεε διάφορα στον Τύπο. Αλλά από αυτό μέχρι να εμφανίζεται ότι τα έσπασε με τον Φούχτελ και τον κατηγόρησε και για αποικιοκράτη, πήγαινε πολύ.

 
Ας θυμηθούμε λοιπόν τι έγραφε πρόσφατα το ΒΗΜΑ, μόλις τον περασμένο Ιούλιο:
 
«"Κόκκινο πανί" για την Ελληνογερμανική Συνεργασία χαρακτηρίζει πλέον τον Χανς Γιοάχιμ Φούχτελ ο Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος τον κατηγορεί για λεόντειο και αποικιοκρατική συμπεριφορά, αλλά και ότι έκανε ελάχιστα από όσα υποσχέθηκε. Όπως υποστηρίζει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, οι επανειλημμένες συναντήσεις τους και τα γράμματα αβροφροσύνης που εστάλησαν δεν βοήθησαν κατ' ελάχιστον ούτε την Ελλάδα ούτε τη Γερμανία. Είναι οργισμένος - και το δείχνει - ο δήμαρχος με την περίεργη συμπεριφορά του απεσταλμένου της κυρίας Μέρκελ ως επικεφαλής της Ελληνογερμανικής Συνεργασίας και δεν μένει μόνο στα λόγια.
 
Τον κατήγγειλε και στους Γερμανούς
 
Την Πέμπτη συναντήθηκε με ανώτατο κυβερνητικό παράγοντα και, αφού του έδωσε στοιχεία για τις πράξεις, τις παραλείψεις και κυρίως για τη συμπεριφορά του κ. Φούχτελ, του ζήτησε να βάλει επιτέλους χέρι ώστε να «σπάσει το σπυρί». Παράλληλα έστειλε επιστολή-καταπέλτη στον Κρίστιαν Σραμ, πρόεδρο των Γερμανών δημάρχων, με την οποία του εξηγούσε τι ακριβώς δεν κάνει ο κ. Φούχτελ στην Αθήνα, καταγγέλλοντάς τον παράλληλα ότι «κουβαλά στην Ελλάδα φίλους του, δημάρχους ή ακόμη και τοπικούς βουλευτές από τη Βάδη-Βυρτεμβέργη (σ.σ.: εκλογική περιφέρεια του κ. Φούχτελ) μετατρέποντας την Ελλάδα, από τη Θάσο ως την Κρήτη, σε επέκταση της εκλογικής του περιφέρειας. Περιδιαβάζει την Ελλάδα αγνοώντας και αδιαφορώντας για τη Συμφωνία της Νυρεμβέργης τον Οκτώβριο του 2013, που προβλέπει τη συνεργασία μεταξύ δήμων και τίποτα παραπάνω».
 
Μπορεί ο κ. Μπουτάρης να ζήτησε τη βοήθεια του αντιπροέδρου της κυβέρνησης για να«βάλει χέρι» στον κ. Φούχτελ ώστε να σταματήσει την «αποικιοκρατική» δράση του, αλλά και στην τελευταία συνάντηση που είχε μαζί του, όπως έλεγε, τον... «έκραξα για τα καλά»: «Αρκετά πια, δεν μπορείς να λειτουργείς με αυτόν τον τρόπο» του είπε με οργίλο ύφος και σηκώθηκε και έφυγε από το γερμανικό προξενείο, όπου έγινε η συνάντηση…»
 

Τώρα γιατί τα θυμηθήκαμε όλα αυτά; Μα γιατί ο Μπουτάρης βρίσκεται από προχθές στην εκλογική περιφέρεια του Φούχτελ στη Γερμανία, εγκαινίασαν μαζί τα νέα γραφεία του Φούχτελ (DGV) για τη συνεργασία με τους γερμανικούς δήμους στη Στουτγκάρδη και όχι μόνο είναι μέλι γάλα οι δυο τους, αλλά αγκαλιάζονται και φωτογραφίζονται συνεχώς.

Συμπεραίνουμε λοιπόν εύλογα ότι εδώ υπάρχει ένα θέμα αξιοπιστίας, είτε του ΒΗΜΑΤΟΣ, είτε του Μπουτάρη, είτε και των δύο. Κοινώς: μας δουλεύουν.

Πηγή : the press project

 
 

 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0