Κηφισιά - η κατηφόρα δεν έχει τελειωμό

Σήμερα πρωί-πρωί, 6 η ώρα με τη δροσούλα βγαίνω για τη καθημερινή βόλτα. Περνάω από τη οδό Σωκράτους και με κατεύθυνση τη Νέα Κηφισιά. Επι της Σωκράτους αρχικά βλέπω παρατημένα κλαδιά, καύσιμη ύλη, μπαρουτιασμένα έτοιμα με τη πρώτη σπίθα να προκληθεί πυρκαγιά.

Εκεί που τελειώσανε επιτέλους τα κλαδιά δίπλα σκουπιδαριό, χύμα στο κύμα.

Ανοίγω μια παρένθεση. Τη προηγούμενη εβδομάδα θαρρώ την Πέμπτη ρεπορτάζ του Open κάνει λόγο για την απαράδεκτη κατάσταση από τα κλαδιά που προκαλούν τεράστιο κίνδυνο φωτιάς. Δείχνει σορούς από κλαδιά στο πεζοδρόμιο έτοιμα για παρανάλωμα πυρός.

Το ρεπορτάζ του Open κλείνει με συνέντευξη του αντιδήμαρχου καθαριότητας να λέει ότι ο Δήμος Κηφισιάς έχει θεσπίσει νέους κανόνες με πρόστιμα σε όποιους πετάνε ανεξέλεγκτα τα κλαδιά.

Για τα παρατημένα δεν γίνεται λόγος, το προσπερνάει δια της τεθλασμένης.

Το σύστημα Χιωτάκη-Θωμάκου-Αυλίτη κλπ «σοφών» της πόλης.

Κλείνει η παρένθεση.

Σήμερα που βλέπω αυτό μαύο χάλι, που είχα να συναντήσω από την εποχή Χιωτάκη αναρωτιέμαι.

Τα βλέπει κάνεις όλα αυτά; Κάνει κάτι κάποιος για αυτή τη αηδιαστική κατάσταση;

Αυτούς τους ρεμπεσκέδες τι τους έχουμε πάνω απ’ τα κεφάλια μας, τις περιουσίες μας; Δεν νοιάζονται καθόλου, δεν ντρέπονται. Όσο για υγιεινή, άστα καλύτερα.

Μια φωνή μου απαντάει, μα για να κλέβουν, θέλει και ρώτημα. Τα παχύδερμα δεν έχουν επαφή με τους πολίτες, μόνο με τη τσέπη τους.

Δίκιο έχεις.

Δεν υπάρχει σταματημός αυτού του ξεπεσμού, αυτής της κατηφόρας.-