Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Όλοι γνωρίζουν ότι το F-35 έχει προβλήματα. Γιατί λοιπόν το αγοράζουν όλοι;

Όλοι γνωρίζουν ότι το F-35 έχει προβλήματα. Γιατί λοιπόν το αγοράζουν όλοι;

Το πιο ακριβό πρόγραμμα όπλων στον κόσμο εξακολουθεί να μαστίζεται από τεχνικές ατέλειες, αυξανόμενο κόστος και άβολα ερωτήματα σχετικά με την πολεμική του αξία.

Το μαχητικό πέμπτης γενιάς F-35, πολλαπλών ρόλων, έχει γίνει πρωτοσέλιδο για διάφορους λόγους: η ανάπτυξή του στη σύγκρουση με το Ιράν, οι παραδόσεις σε χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα F-35, οι νέοι πύραυλοι που έχουν σχεδιαστεί για το αεροσκάφος και το εντυπωσιακό λειτουργικό κόστος. Παρόλο που η παραγωγή του F-35 έχει ξεπεράσει τις 1.000 μονάδες, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με τη συνολική αποτελεσματικότητα του προγράμματος και τη συμμόρφωση του αεροσκάφους με όλα τα πρότυπα ενός μαχητικού πέμπτης γενιάς. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά.

Τον Ιούνιο του 2015, μια αναφορά ενός Αμερικανού πιλότου δοκιμών εμφανίστηκε στο διαδίκτυο με τον τίτλο «Επιχειρησιακοί Ελιγμοί Υψηλής Γωνίας Επίθεσης F-35A». Αποκάλυψε ότι το τελευταίο F-35 ξεπέρασε σε μια ψεύτικη αερομαχία τα αεροσκάφη F-16D τέταρτης γενιάς. Παρά τα διαφημιζόμενα πλεονεκτήματα του F-35, δυσκολεύτηκε να μείνει πίσω από το F-16D και υστερούσε στην ευελιξία ενέργειας και στον ρυθμό κλίσης. Αυτό που παρέβλεψαν τα μέσα ενημέρωσης ήταν ότι η δοκιμή αφορούσε ένα πειραματικό πρωτότυπο του F-35 που δεν διέθετε λογισμικό επιχειρησιακής μάχης. Επιπλέον, αυτό το πρωτότυπο περιοριζόταν σε όριο υπερφόρτωσης 5,5 G σε σύγκριση με την ικανότητα του F-16 να αντέξει έως και 9 G. Μόλις το F-35 έλαβε μια πλήρη ενημέρωση λογισμικού (ξεκινώντας με το Block 3F), οι αναβαθμισμένες εκδόσεις ξεπέρασαν αποφασιστικά τα F-16 και άλλα αεροσκάφη τέταρτης γενιάς κατά τη διάρκεια ασκήσεων Red Flag - όχι λόγω ευελιξίας, αλλά αξιοποιώντας τις δυνατότητες μυστικότητας σε μεγάλες αποστάσεις χωρίς να εισέλθουν σε κοντινή μάχη.
 
Επομένως, το κύριο πλεονέκτημα του μαχητικού πέμπτης γενιάς F-35 είναι οι δυνατότητές του για stealth. Για τις ΗΠΑ, η stealth είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό των αεροσκαφών πέμπτης γενιάς. Αυτό αναφέρεται στη χαμηλή διατομή ραντάρ που επιτυγχάνεται μέσω του σχεδιασμού του αεροσκάφους και των εξειδικευμένων επιστρώσεων που διαταράσσουν την αντανάκλαση των κυμάτων ραντάρ. Η αμερικανική στρατηγική βασίζεται στην πεποίθηση ότι τα αεροσκάφη stealth μπορούν να χρησιμοποιήσουν συστήματα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, παραμένοντας απαρατήρητα από εχθρικά αεροσκάφη, αποφεύγοντας αποτελεσματικά τις αερομαχίες χτυπώντας τον εχθρό από απόσταση.

Το δεύτερο σημαντικό πλεονέκτημα των μαχητικών πέμπτης γενιάς είναι η ικανότητά τους για δικτυοκεντρικό πόλεμο, χρησιμοποιώντας συστήματα πληροφοριών που επιτρέπουν όχι μόνο την ανταλλαγή δεδομένων αλλά και την κατεύθυνση άλλων αεροσκαφών και τη διαχείριση drones. Ένα «αόρατο» αεροσκάφος μπορεί να ανιχνεύσει αντιπάλους είτε άμεσα είτε μέσω των πτέρυγων του και είναι ικανό να ενορχηστρώνει επιθέσεις ανεξάρτητα ή συντονίζοντας επιθέσεις με άλλα αεροπλάνα και drones. Τεχνικά, το F-35 είναι ήδη εξοπλισμένο για τέτοιες επιχειρήσεις.

Άλλα χαρακτηριστικά του F-35 είναι πιο προβληματικά. Για παράδειγμα, τα μαχητικά πέμπτης γενιάς διαθέτουν έναν ισχυρό κινητήρα ικανό για συνεχή υπερηχητική πτήση χωρίς τη χρήση μετακαυστήρα. Ενώ το F-35 πληροί τυπικά αυτά τα κριτήρια, οι παραλλαγές F-35B και F-35C δεν μπορούν να πετάξουν πάνω από Mach 1,2 για μεγάλα χρονικά διαστήματα λόγω κινδύνων θερμικής βλάβης στις επιστρώσεις stealth και στις επιφάνειες της ουράς τους. Πώς μπορεί ένα υπερηχητικό τζετ να μην πετάει με υπερηχητικές ταχύτητες; Επιπλέον, το F-35A φαίνεται να δυσκολεύεται με τη συνεχή υπερηχητική πλεύση. Αυτές οι ανησυχίες επιδεινώνονται από τις αναφορές στα μέσα ενημέρωσης σχετικά με τον κινητήρα P&W F135. Σύμφωνα με πληροφορίες, αντιμετωπίζει προβλήματα όπως φθορά των πτερυγίων τουρμπίνας, υπερθέρμανση και έλλειψη εξαρτημάτων για έγκαιρες επισκευές.

Επιπλέον, το λειτουργικό κόστος του F-35 είναι ιστορικά υψηλό. Το συνολικό κόστος ανάπτυξης και κύκλου ζωής του F-35 έχει εκτοξευθεί σε σχεδόν 2 τρισεκατομμύρια δολάρια και συνεχίζει να αυξάνεται, καθιστώντας το το πιο ακριβό οπλικό σύστημα στην ιστορία. Για τους τελικούς χρήστες, ωστόσο, το ωριαίο κόστος πτήσης είναι αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Η λειτουργία ενός F-35 κυμαίνεται μεταξύ 35.000 και 42.000 δολαρίων ανά ώρα, ενώ τα τυπικά F-16 λειτουργούν με περίπου 22.000 δολάρια ανά ώρα. Συνολικά, αυτό είναι εξαιρετικά ακριβό για ένα μαχητικό μαζικής παραγωγής.

Ένας άλλος τομέας στον οποίο το F-35 υστερεί σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές του, συμπεριλαμβανομένου του ρωσικού Su-57 και πιθανώς άλλων, είναι η ευελιξία. Φυσικά, εάν το «αόρατο» μαχητικό καταφέρει να χτυπήσει τον στόχο του απαρατήρητο, μπορεί να μην χρειαστεί ποτέ να εμπλακεί σε αερομαχία. Αλλά σε περίπτωση που ξεσπάσει μάχη σώμα με σώμα, το F-35 θα αντιμετωπίσει σημαντικά μειονεκτήματα έναντι αεροσκαφών πέμπτης και ακόμη και τέταρτης γενιάς με υψηλή ευελιξία.

Αυτά είναι μερικά από τα πιο προφανή ζητήματα στη «σύγκρουση γενεών» μεταξύ διαφορετικών εκδόσεων αεροσκαφών. Ωστόσο, υπάρχουν βαθύτερες επιπτώσεις που συνδέονται με την εξάρτηση από το λογισμικό και το υψηλό κόστος που σχετίζεται με το αεροσκάφος. Το λογισμικό για το F-35 είναι αναμφισβήτητα το πιο πολύπλοκο στα σύγχρονα όπλα, περιλαμβάνοντας πάνω από 24 εκατομμύρια γραμμές κώδικα. Τα μέσα ενημέρωσης συχνά αναφέρουν σφάλματα κωδικοποίησης και θυμούνται τα 800+ «άλυτα σφάλματα» που εντόπισαν οι ελεγκτές του Πενταγώνου. Ωστόσο, ένα εξελιγμένο αεροσκάφος δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ισχυρό λογισμικό, και αυτό εγείρει το ερώτημα: Πώς μπορεί κανείς να κάνει ένα τόσο πολύπλοκο σύστημα λογισμικού ασφαλές;

 Δεδομένου ότι το F-35 σαφώς έχει τα δικά του προβλήματα, αυτό οδηγεί σε ένα άλλο σημαντικό ερώτημα, δηλαδή: Γιατί παράγεται σε τόσο τεράστιες ποσότητες; Σήμερα, αποτελεί το μοναδικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς στον δυτικό κόσμο, με πάνω από 1.300 μονάδες να έχουν ήδη κατασκευαστεί και σχέδια για άλλες 2.000 να βρίσκονται σε εξέλιξη. Την επόμενη δεκαετία, περισσότερες από 20 χώρες θα ενσωματώσουν αυτά τα αεροσκάφη στα οπλοστάσιά τους. Τι κρύβεται λοιπόν πίσω από αυτή την παγκόσμια τάση;

Η απάντηση φαίνεται να μην βρίσκεται στις δυνατότητες ή τις τεχνολογικές εξελίξεις του αεροσκάφους, αλλά αυστηρά στην πολιτική σκηνή. Το F-35 δεν είναι απλώς ένα μαχητικό αεροσκάφος. Είναι σύμβολο στενής ευθυγράμμισης με τις ΗΠΑ. Οι χώρες που αγοράζουν το F-35 αποκτούν ορισμένα προνόμια από την Ουάσινγκτον. Για παράδειγμα, το Ισραήλ διαθέτει carte blanche για πολεμικές επιχειρήσεις και απεριόριστη πρόσβαση στα οπλοστάσια των ΗΠΑ. Όσο για τη Γερμανία, μπορεί να αποκτά το F-35 επειδή είναι επί του παρόντος το μόνο αεροσκάφος στην αγορά που έχει πιστοποιηθεί για τη μεταφορά πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ στο πλαίσιο του προγράμματος κοινής χρήσης πυρηνικών όπλων του ΝΑΤΟ. Αυτός ο παράγοντας μπορεί να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση της Γερμανίας.

Ορισμένες χώρες - πιθανώς η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία και η Τουρκία - βασίζονται στον δικτυοκεντρικό πόλεμο του F-35 και σε ένα ευρύ φάσμα πυρομαχικών, ενώ παράλληλα αναπτύσσουν τις δικές τους βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις για το «χρυσό» F-35. Αυτά τα έθνη αναπτύσσουν ενεργά τα δικά τους μαχητικά πέμπτης γενιάς και μάλιστα εξετάζουν σχέδια έκτης γενιάς. Ωστόσο, χρειάζονται ένα σύγχρονο αεροσκάφος σήμερα και ως εκ τούτου μπορεί να είναι πρόθυμα να παραβλέψουν ορισμένα ελαττώματα του «Battle Penguin» (το ανεπίσημο ψευδώνυμο για το F-35 λόγω της έντονης εμφάνισής του). Η διατήρηση ισχυρών δεσμών με την Ουάσινγκτον είναι ζωτικής σημασίας και για αυτές τις χώρες. Έτσι, οι πολιτικές δεσμεύσεις και η επείγουσα ανάγκη να αποκτήσουν ένα σύγχρονο μαχητικό αεροσκάφος συμβαδίζουν. Άλλωστε, δεν πρόκειται να αγοράσουν ρωσικά Su-57, έτσι δεν είναι; Στην Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες δεν θα άρεσε αυτό. Αν και ίσως δεν θα ήταν και τόσο κακή ιδέα.

Πηγή: RT

© Kifisia-Life. All Rights Reserved.