Η μεγάλη επιτυχία του Βαγγέλη Αυλίτη

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Κατάφερε να κατασκευάσει ένα δικό του σύμπαν στο οποίο θα μπορούσε να εμφανιστεί και με το σώβρακο.

Οι υπόλοιποι πολιτικοί, φοβούνται και τον ίσκιο τους. Στενάζουν κάτω από κανόνες πολιτικής επικοινωνίας. Την ίδια στιγμή ο Βαγ. Αυλίτης βάζει την οδοντογλυφίδα στο στόμα, καθαρίζει τη γαρδούμπα και την πέφτει σε όλους.

Και την επομένη αποθεώνεται

Είναι πολύ βαρετό, πλέον, να γράφεις για τον Αυλίτη. Εύκολο, αλλά συνάμα βαρετό. Και ένας άνθρωπος που στοιχειωδώς παρακολουθεί τα πράγματα, ξέρει τι γράφει το κομμάτι χωρίς να το διαβάσει. Αρκεί ο τίτλος να περιέχει και το όνομα. Ε, αυτή είναι και η μεγάλη πολιτική και επικοινωνιακή επιτυχία του Βαγγέλη του Αυλίτη, του μάγκα του πολλά βαρύ.

Η εικόνα του έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά σταθεράς, αρμονικά ενταγμένης στο πολιτικό πανόραμα. Ο Αυλίτης δεν σε εκπλήσσει πλέον. Εσύ τα έχεις πει όλα και αυτός συνεχίζει. Είναι εκεί, στη δική του διακριτή γωνιά, δουλεύει για την πάρτη του και τον Θωμάκο, πλήρως αποδεκτός. Διαβάζεις τον καιρό και μετά τις τελευταίες δηλώσεις ή αναρτήσεις του Αυλίτη.

Είναι κάτι το φυσιολογικό. Θα επιτεθεί στους «αχρείους», θα κάνει παρατηρήσεις σε όλους αυτούς που κάνουν καλόπιστη κρητική. Οσα δεν πρέπει να κάνει ένας πολιτικός. Ο Αυλίτης τα κάνει σε μία μέρα, κάθε μέρα. Και μετά βγάζει ανακοίνωση ο Δήμος Κηφισιάς.

Αν δεν είχαν αξιοπρεπή σύνταξη και ορθογραφία θα σκεφτόμουν ότι τις γράφει ο ίδιος ο Αυλίτης γιατί τις παίρνει μετά, τις κόβει κομματάκια και τις μοιράζει στους followers, (τρομάρα του έχει και απ΄ αυτούς) ως αντίδωρο, αφού έχουν μεταλάβει τον ίδιο. Ο άνθρωπος πλέον πέρασε στη σφαίρα του case study.

Η παλέτα της συμπεριφοράς του περιέχει τα πάντα. Κατάφερε να κατασκευάσει ένα δικό του σύμπαν στο οποίο κινείται με τη μεγαλύτερη δυνατή άνεση, θα μπορούσε να εμφανιστεί και με το σώβρακο. Οι άλλοι οι δύστυχοι, οι υπόλοιποι πολιτικοί, φοβούνται και τον ίσκιο τους.

Στενάζουν κάτω από κανόνες πολιτικής επικοινωνίας, σκίζονται να στήσουν καμιά φωτογραφία για το Instagram, τρέχουν πίσω από παπάδες. Την ίδια στιγμή ο Αυλίτης βάζει την οδοντογλυφίδα στο στόμα, καθαρίζει τη γαρδούμπα, πίνει το Scotch και φιγουράρει χάριν μοντέλου –θεός φυλάξει- και την πέφτει σε όλους.

Και την επομένη αποθεώνεται και αυτοθαυμάζετε. Δικαίως. Είναι μαγικό αυτό που κατάφερε. Μάντρωσε το κοινό του προσφέροντας τον πολιτικό λόγο, που λέει ο λόγο και την εκπροσώπηση που θέλει ο πελάτης του. Ας μη ξεχνάμε ποτέ ότι ο Αυλίτης απλώς τους εκφράζει. Δεν τους καθοδηγεί.

Είναι ντροπή και μόνο που έχουμε ως Κηφισιώτες έναν Αυλίτη.-