Η απόλυτη καφρίλα του Βαγγέλη Αυλίτη

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Μια γνωστή μου, Ελληνίδα που ζει και εργάζεται στο Βερολίνο σε εταιρεία νανοντεχνολογίας (δηλαδή μια πανέξυπνη τύπισσα που την τσίμπησαν οι ξένοι μόλις τέλειωσε τις σπουδές της), ήρθε στην Ελλάδα για διακοπές. Ένα βράδυ, εκεί που περπατούσε χέρι-χέρι με τη φίλη της (το αμόρε της καλέ) κάπου στη Κηφισιά, έρχεται ένας χοντρός τύπος απ' το πουθενά και της χώνει μπουνιά στο μάτι. Αμέσως μετά, ο χοντρός τύπος εξαφανίζεται.

Θα μου πείτε τι σας λέω τώρα, λες και δεν έχετε ξανακούσει παρόμοια ιστορία. Κάθε τρεις και λίγο γίνονται ομοφοβικές επιθέσεις στην Ελλάδα, τέτοιες και χειρότερες. Αλλά και πώς να μη γίνονται όταν ο τόπος έχει γεμίσει κάφρους που κανένας δεν τους βάζει στη θέση τους;

Εδώ ολόκληρο το κράτος των «καθώς πρέπει» που επιμελώς κρύβουν τα δικά του χούγια, χαϊδεύει τ' αφτιά των ομοφοβικών. Τη στιγμή που τιμωρεί τους διαφορετικούς επειδή δυο άνθρωποι του ίδιου φύλου φιλήθηκαν ή επειδή φιλοξένησαν τρανσέξουαλ, αποφασίζει ότι το να χλευάζεις έναν άνθρωπο από παντού, με εκφράσεις όπως «ήθελε και το δαχτυλάκι», «η Παρθενοπόπη», «εγώ ξεφώνιζα τις αδελφές» και «δικτατορία των γκέι», δεν είναι και τόσο φοβερό.

Μιλάω βέβαια για την ψυχρή ομοφοβική συμπεριφορά του Βαγγέλη Αυλίτη απέναντι σε αυτή την κατηγορία συνανθρώπων μας. Το κράτος αφού επέβαλε απ’ ότι έχουμε μάθει ένα προκλητικά μικρό πρόστιμο στον Βαγγέλη Αυλίτη, απέρριψε την αίτηση για επανεξέταση της υπόθεσης με το επιχείρημα ότι «δια του επίμαχου περιστατικού ΔΕΝ ενθαρρύνθηκε ο εξευτελισμός ή η κοινωνική απομόνωση του αιτούντος λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού του».

Δηλαδή πότε θα είχε ενθαρρυνθεί; Αν ο Αυλίτης έλεγε «βαράτε τον»; 

Μήπως θα είχε ενθαρρυνθεί ακούγοντας σαν βαθιά θρησκευόμενος τη ρητορική της «αγάπης» από τον Μητροπολίτη Σεραφείμ Πειραιώς, που χαρακτήριζε τους ομοφυλόφυλους «ηθικά απονευρωμένους, με ψυχοπαθολογικές εκτροπές και ψυχασθένειες, με μανία ικανοποιήσεως της ψυχοπαθολογικής των εκτροπής, που έκαναν αξία ζωής τον σωλήνα αποβολής περιττωμάτων» ή και από άλλα τέτοια κηρύγματα, όπως του Μητροπολίτη Άνθιμου, τα οποία μεταδίδονται και από τα ΜΜΕ στο ποίμνιο;

Με άλλα λόγια, καλό μου κράτος μου λες ότι ο θρασύδειλος κάφρος που εμφανίζεται απ' το πουθενά και την πέφτει σε ανυποψίαστους ανθρώπους, δεν νιώθει δικαιωμένος από τέτοιες αποφάσεις; Δεν λέει από μέσα του: εντάξει μωρέ, αφού δημόσια -τρόπος του λέγειν- πρόσωπα τα ΜΜΕ, δημοσιογράφοι και μητροπολίτες, κράζουν δημοσίως και τη βγάζουν καθαρή, εγώ γιατί να μην κράξω, ως μέγας παράγοντας της Κηφισιάς γιατί να μην βρίσω, γιατί να μην ρίξω και καμιά μπουνιά στην κοπελίτσα που περπατάει χέρι-χέρι με τη φίλη της στο δρόμο;

Υ.Γ: ... και δεν υπάρχει πιο ηλίθιο επιχείρημα απ' το «οι γκέι προκαλούν με τη συμπεριφορά τους». Κι οι βιαστές το ίδιο λένε για τα θύματά τους.-