Ουαί τοις κοιμισμένοις

 Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Έρχονται πολύ άσχημες μέρες. Καμιά φτιαγμένη έκθεση του Θωμάκου και καμιά μπαρούφα της Θωμακειάδας -σπάνια Διοίκηση έκανε τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο!- δεν θα είναι σε λίγο σε θέση να το κρύψει. Και όταν λέμε άσχημες μέρες, εννοούμε άσχημες μέρες.

Επιστροφή στον βάλτο από τον οποίο έχουμε μπει από τον καιρό Χιωτάκη. Ολέθρια διαχείριση, εκτίναξη της ανασφάλειας, διάλυση των τμημάτων διαχείρισης απορριμμάτων, ανθρωπιστική κρίση.

Η λιποθυμία ενός παιδιού από την πείνα στη Ν. Ερυθραία δεν είναι κάποιο ατυχές γεγονός. Είναι προειδοποίηση και σήμα κινδύνου.

Τον ξέρουμε τον ένοχο. Και όχι, δεν είναι ο κορωνοϊός. Το σύστημα του κλεπτοκρατικού «επιχειρείν», της βαρονίας, της διαφθοράς, της διαπλοκής, της πωρωμένης πολιτικής ελίτ είναι εδώ. Αδιόρθωτο, αμετανόητο, ασυγχώρητο.

Μας βύθισαν στη αδιαφάνεια και ετοιμάζονται να μας ξαναβυθίσουν.

Και δεν μιλάμε για αμέλεια, αφέλεια, αβελτηρία. Υπήρχε μια έστω αφετηρία, αν ήθελαν όντως να προλάβουν τα χειρότερα. Μιλάμε για εν ψυχρώ εκτέλεση ενός σχεδίου που χρόνια χαϊδεύουν. Να χτίσουν επί των ερειπίων το καθεστώς που υποτάσσει τους πάντες και τα πάντα στο κέρδος, στην αγορά, στους ίδιους.

Είχαν φτάσει στην πηγή την εποχή των τεράτων, αλλά δεν κατάφεραν να πιούν νερό. Τους έσπασε τη στάμνα από την πολυφαγία. Αυτή τη φορά όμως είναι σοφότεροι. Καθώς η κρίση κερδίζει κάθε μέρα μέτρα, αυτοί παίρνουν τα μέτρα τους: 

 Εξ ου και ο «γύψος» του Αυλίτη. Εξ ου και τα γαβγίσματα της αμολημένης θρησκευτικής Ακροδεξιάς τους. Εξ ου και η μανία των βαρόνων. Έγινε και ο Αυλίτης βαρόνος, θεέ μου τι βλέπω, τι ακούω, τι μαθαίνω. Πόσο πια να αντέξει ένας άνθρωπος. Εξ ου και η λάσπη ανακτόρων του χρήματος. Εξ ου και οι χυδαίες, ατελείωτες, ασύδοτες, επιθέσεις κατά πάντων και όσων θεωρούνται οι «κηπουροί».

Έχει δίκιο ο... Γ. Θωμάκος. Έζησαν τη σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας. Χάλασαν δουλειές εμφανίστηκαν εισαγγελείς, τσαλακώθηκαν βαρόνοι, τσαλακώθηκε πάλι η πόλη, τα κουαρτέτα, ανάσαναν κάπως οι πολίτες, έμεινε από λάδι το σύστημα.

Είναι λογικό, να θέλουν εξασφαλισμένο από κάθε άποψη και με κάθε μέσο το φωτεινό τους μέλλον.

Συνεπώς οι από ’κεί οίδασι τι ποιούσι, και τι εκποιούσι. Οι από ’δώ τι θα κάνουν; Διότι, ουαί τοις κοιμισμένοις, αν δεν ξυπνήσουμε έγκαιρα...