Δημοτικές τρέλες στη Κηφισιά

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Δεν εξηγείται αλλιώς, οι άνθρωποι έχουν πάθει Μαχάτμα Γκάντι καραμπινάτο.

Έζησα για να το δω κι αυτό. Το δίδυμο της επιτυχίας Θωμάκος - Αυλίτης σε ρόλους αθώας περιστεράς. Τι ήσυχα παιδάκια ήταν αυτά. Τι αθώο ύφος σε στυλ πλάθω κουλουράκια με τα δυο χεράκια.

Και τι σιωπηλή διαμαρτυρία ήταν αυτή; Τι παθητική αντίσταση; Το περίμενες εσύ απ’ τον πολλά βαρύ Βαγγέλη Αυλίτη αυτό το μούγκα – βούβα και ραμμένο στόμα; Αλλά κι ο άλλος ο κ. Θωμάκος με τρία τέρμινα θητεία στο Μαρούσι να του κοπεί η μαγκιά με το μαχαίρι;

Δεν εξηγείται αλλιώς, οι άνθρωποι έχουν πάθει Μαχάτμα Γκάντι καραμπινάτο.

Χαμηλοβλέποντες κι οι δυο σαν άρτι βιασθέντες από μια επιτροπή με τη βία περιμέναν υπομονετικά να μπει η βάρβαρη Κηφισιά να τους πετάξει έξω σηκωτούς. Μόνο που οι βάρβαροι δεν ήλθαν. Τι κρίμα, οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Φαντάζεστε τον κ. Θωμάκο να τον σέρνουνε στα μωσαϊκά όξω απ’ την αίθουσα του Δήμου; Καλά, τον κ. Αυλίτη δεν θέλω να τον φανταστώ. Με πιάνει ίλιγγος, ζαλίζομαι σαν να με πιάνει η θάλασσα με τα γνωστά σιχαμένα αποτελέσματα.

Ετσι όμως και γινόταν κάτι τέτοιο τι μέλι θα κατάπιναν οι θρησκευάμενοι. Την άλλη μέρα με τη φωτογραφία τους πρώτη σελίδα οι σιδηροδέσμιοι θρησκευάμενοι ήρωες μιας μίνι επανάστασης του ’21 θα ενθουσίαζαν τα πλήθη. (Επ’ ευκαιρία, είδατε την κυρία Αγγελοπούλου στη Βουλή; Ίδια ο Δαρείος είκοσι χρόνια νεότερος.) Μάρτυρες άξιοι ενός μνημείου πιο ανατριχιαστικό κι απ’ το μνημείο των νεκρών του Δήμου.

Είναι όμως άξια θαυμασμού κι η συλλογιστική τους. Εμείς, λέει, ήρθαμε εδώ γιατί έτσι μας είπε ο λαός.

– Μα η πλειοψηφία του Νόμου λέει άλλο.

– Α, εμείς από πλειοψηφία ούτε να τη χέσουμε μετά συγχωρήσεως, εμείς ακούμε τον λαό.

– Τον Δήμαρχο Κηφισιάς;

– Όχι, τον αρχηγό του Δήμου.

– Μα εδώ είναι άλλο κόλπο.

– Ναι, αλλά εμείς είμαστε του Χιωτάκη. Κι ο Χιωτάκης είναι πάνω από άλλα κόλπα.

Αυτά μέσα στη αίθουσα του Δήμου. Στο απ’ έξω, άλλα. Γιατί η άποψη είναι ανάλογη με τον χώρο όπου βρίσκεσαι. Άλλα μέσα, άλλα έξω, άλλα στο χολ, άλλα στη σάλα, άλλα στην κρεβατοκάμαρα. Δεν μπορείς να πεις στο WC καθίστε να φάμε. Αυτά γίνονται στις ταινίες του Μπουνιουέλ και παίρνουνε βραβείο στις Κάννες, στο «Φάντασμα της Ελευθερίας» συγκεκριμένα.

Ετσι κι ο κ. Αυλίτης μας αποκάλυψε ότι όλο αυτό γίνεται για να μην μπορέσει να Δημαρχεύσει ο κ. Θωμάκος.

– Μα εδώ είναι ο Θωμάκος, τον έχουνε μαντρώσει στο κουβούκλιο και περιμένει να φύγετε εσείς να μπει αυτός.

– Εμείς δεν φεύγουμε «αν δεν απλώσει τις ποδάρες του ο κ. Χιωτάκης» .

– Τότε δεν μπαίνει αυτός.

– Αυτός δεν μπαίνει γιατί δεν θέλει ο κ. Νικολάκης ο βρωμοποδαράς.

– Η Νέα Δημοκρατία θέλει τον Χιωτάκη.

– Ναι, αλλά δεν θέλει εμάς. Μην τα θέλουνε όλα δικά τους, επειδή έχουνε κάνει κολεγιά με του άλλους, τους κουλούς, τους λίγους. Σιγά. Κάναμε εμείς έτσι όταν είχαμε την πλειοψηφία αγκαλιά με τον Νικολάκη, το Χιωτάκη; Κάναμε χειρότερα. Άλλο αυτό. Μη συγκρίνουμε τώρα ανόμοια πράγματα.

Εκεί απάνω πήρε τον λόγο η λαρυγγόφωνος γυνή, Κεφαλά Σαλματάνη με το όνομα, είχε τροχίσει 5 χρόνια τώρα τα μαχαίρια του πρώην ΚΕ.ΚΟΙ.ΠΟ και είπε:

– Κι αν θέλετε να ξέρετε, εμείς τον Χιωτάκη μπορεί να τον πάμε για πρόεδρο στα σκουπίδια όλης της Αττικής.

Εκεί ακριβώς δεν σταμάτησε μόνο ο νους του ανθρώπου.

Εκεί σταμάτησε κι ο Χρόνος.-