Διαβάζει ο Θωμάκος Όσκαρ Ουάιλντ; - μπα

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ο Όσκαρ Ουάιλντ «μιλάει» για τον Θωμάκο, τον Βάρσο, το Χιωτάκη και τη Κορογιαννάκη. Εκείνοι ακούνε;

Ξαναδιαβάζω αυτά τα υπέροχα αποφθέγματα και τους μνημειώδεις αφορισμούς του Όσκαρ Ουάιλντ (νομίζω ότι μόνο ο Τσόρτσιλ μπορούσε να τον φτάσει σε αυτόν τον τομέα) και βλέπω πόσο ταιριάζουν μερικά στο πολιτικό τοπίο που ζούμε. Με μία δόση προσωπικής αυθαιρεσίας, μοιράζομαι μαζί σας τους πρώτους συνειρμούς που έκανα:

-Τα κακά μαντάτα για τον Νίκο Χιωτάκη: «Η μετριοπάθεια είναι μοιραία. Τίποτα δεν πετυχαίνει όσο η υπερβολή».

-Τα καλά μαντάτα για τον Γιώργο Θωμάκο: «Οι προσωπικότητες, και όχι οι αρχές, εξελίσσουν μιαν εποχή.

-Για τις ημέρες και νύκτες στη Κηφισιά: «Για να δοκιμάσουμε την πραγματικότητα πρέπει να τη δούμε πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Όταν οι αλήθειες γίνονται ακροβάτες, τότε μόνο μπορούμε να τις κρίνουμε».

-Να γιατί θα πετύχει η παράταξη Θωμάκου: «Ο κόσμος είναι χωρισμένος σε δύο τάξεις: σε εκείνους που πιστεύουν το απίστευτο και εκείνους που πιστεύουν το απίθανο».

-Για την επιμονή της Άννας Κορογιαννάκη να ξαναγίνει αντι-Δήμαρχος: «Οι γυναίκες ποτέ δεν γνωρίζουν πότε πέφτει η αυλαία. Επιζητούν πάντα και μια έκτη πράξη».

-Για το ΕΓΩ Χιωτάκη: «Το να ερωτευθείς τον εαυτό σου συνιστά την αρχή ενός ισόβιου ειδυλλίου»

-Για το στιλ Βάρσου: «Τίποτα δεν είναι τόσο επικίνδυνο όσο το να είσαι υπερβολικά μοντέρνος. Κινδυνεύεις να γίνεις παλιομοδίτης εντελώς ξαφνικά».

-Για το ΕΓΩ Χιωτάκη: «Ο καλοαναθρεμμένος αντικρούει τους άλλους. Ο σοφός τον εαυτό του».

-Για τις διαπλεκόμενες εφημερίδες (π.χ. Κηφισιά): «Στην Αμερική ο Πρόεδρος κυβερνάει για τέσσερα χρόνια και η Δημοσιογραφία για πάντα. Ευτυχώς, η δεύτερη έχει εξωθήσει την άσκηση της εξουσίας της στα πιο αποκρουστικά και κτηνώδη άκρα και δεν αντιμετωπίζεται πλέον με σοβαρότητα».

-Για εμάς και τους υπηκόους: «Η μόνη ελπίδα μας να επιζήσουμε στη μνήμη των εμπόρων, είναι να μην πληρώνουμε τους λογαριασμούς μας».

-Για το δυσαρεστημένο εκλογικό σώμα: «Η δυσαρέσκεια είναι το πρώτο βήμα προόδου ενός ανθρώπου ή ενός έθνους».

*Τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο «Όσκαρ Ουάιλντ, Αποφθέγματα και αφορισμοί» (εκδ. Ερατώ).