Το τάμα

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Κάνω ένα τάμα να φύγει ο Θωμάκος για να μπορέσει να γίνει δήμαρχος ο Βαγγέλης Αυλ-της»

«Πέρυσι το καλοκαίρι έκανα τάμα και βρήκα τον έρωτα της ζωής μου, με προξενιό. Είπα ότι θέλω υγεία και να βρω τον έρωτα της ζωής μου και ο καλός Θεός μου το έστειλε».

Αυτή την ειλικρινή εξομολόγηση, μην νομίζετε ότι την έκανε καμιά λεύτερη μεγαλοκοπέλα, που εργάζεται οχτώ ώρες ορθοστασία σε αλυσίδα super market.

Την έκανε η τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής και Τηλεπικοινωνιών της Νέας Δημοκρατίας, σε χαρούμενη εκπομπή καθημερινότητας στον τηλεοπτικό σταθμό του Alpha.

Τι πιο ανθρώπινο από ένα πατέρα του Έθνους -αλήθεια την Μισέλ που είναι γυναίκα, πώς θα μπορούσαμε να την πούμε;- να εξομολογείται on camera τα εσώψυχά της;

Μήπως και ο Κυριάκος , ο αρχηγός της, στην Τατιάνα δεν έλεγε τους καημούς του;

Είναι λοιπόν και η Μισέλ, ένα κορίτσι απλό, σαν αυτά του λαού.

Δικαιούται να νοιώθει και αυτό ερωτευμένο, όταν ο μεγάλος έρωτας έρχεται.

«Είμαι περισσότερο ερωτευμένη από ποτέ» δήλωσε η Μισέλ.

Τα καθ’ υμάς τώρα,

Τις τελευταίες μέρες και λόγω της ανθοκομικής που κάθε χρόνο γίνετε στη Κηφισιά όλες οι συζητήσεις επικεντρώνονται, ως επι το πλείστο για αυτό. Το γέλιο που έχει πέσει με φίλους γνωστούς δεν περιγράφετε.

Με γνωστό μου επαγγελματία της πόλης που τον βλέπω σχεδόν καθημερινά στην βόλτα μου στη πόλη μου περιέγραφε το τι στιγμές ανείπωτης εξέλιξης. Πήγα στη ανθοκομική σαν επισκέπτης μου έλεγε και βλέπω τον Δήμαρχο Γ. Θωμάκο περιτριγυρισμένο από κοριτσόπουλα, υπάλληλοι ίσως του Δήμου, δεν γνώριζα, να χασκογελάει και να χαριεντίζετε. Ήταν μια εικόνα επαναλαμβανόμενη από την εποχή Χιωτάκη, στο πιο γελοίο.

Με άλλο φίλο, παλιό Κηφισιώτη επαγγελματία της ανθοκομίας όταν τον ρώτησα πως πάει, έχει κάνει τίποτα τομές, δράσεις ο Γ. Θωμάκος τον έπιασαν τα γέλια και μου απαντά. Τι να κάνει ο Θωμάκος, τίποτα απολύτως, είναι για πολλά γέλια η κατάσταση, το μόνο που μένει είναι να βάλει μπαλέτα. Η όλη ατμόσφαιρα αποπνέει μια μούχλα, μια μουντάδα, γελάμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο.

Είχαμε το αρχιαρπακτικό έχουμε το αρχι-ufo     

Δεν μας λένε κάτι καινούργιο. Είναι κάτι που λέει και κάθε σοβαρός άνθρωπος όταν γνωρίζει ένα επιχειρηματία.

Και τώρα ας αφήσω να μιλήσει ο ποιητής που έχουμε όλοι κρυμμένο μέσα μας, θα έλεγα: Κύριε Δήμαρχε, θα ξανάρθουμε. Χωρίς σημαίες και τύμπανα. Η σιωπή μας θα γίνει καρκίνος για το σύστημά σας. Αυτοί που υπήρχαμε χθες, υπάρχουμε και σήμερα.

Δεν έχουμε χάσει την επαφή. Και κυκλοφορούμε μόνοι στους δικούς μας δρόμους. Ξυπνάμε μέσα από έναν εφιάλτη που εμείς δημιουργήσαμε. Θα ξανάρθουμε με μια μορφή που κανένας δεν φαντάζεται. Και αυτή τη φορά θα χτυπήσουμε αποφασιστικά.

Όχι εμείς βέβαια, που είμαστε ήσυχοι και ειρηνικοί άνθρωποι. Αλλά η ίδια η ζωή που κουβαλάμε, εμείς, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Και τη ζωή μας δεν μπορούμε να την προδώσουμε.

Υπάρχουν τροπικά δάση μέσα μας. Άγνωστοι ωκεανοί. Μακρινά αστέρια που έρχονται στο μπαλκόνι μας, σαν χελιδόνια κάθε άνοιξη. ;Eχουμε τέτοιους φίλους. Γι’ αυτό λέμε: Θα ξανάρθουμε.-