Αυλίτης – ο υποψήφιος νέος Δήμαρχος

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Οφείλουμε να τιμάμε τον συμβολισμό, αλλά και τον εαυτό μας. Να στεκόμαστε στο ύψος του, να προστατεύουμε τον πολιτισμό και να αντιστεκόμαστε στην ”κακία” ή στην ”κακιά” στιγμή του εαυτού μας».

Έτσι, ο τέως Αντιδήμαρχος του Δήμου Βαγ. Αυλίτης σε ένα λογοπαίγνιο, πέρασε στο ντούκου αυτό που υποβόσκει στα ναρκωμένα λυκάκια της κοινωνίας και τους απασφαλισμένους λύκους που την εκπροσωπούν στο Δημοτικό Συμβούλιο: το τραύμα του ανδρισμού τους και της επακόλουθης γυνακοκτονίας. Κυρίως τον φόβο απέναντι στον ομοφυλόφιλο, τις λεγόμενες ”κακιές”.

Τι ο δικαιωματισμός και τι ο νόμος.

Η βαθιά Ελλάδα είναι νοικοκύρηδες, καραβοκύρηδες και Αυλίτηδες. Ελλάδα υγιής, καθαρή, καλή, πατροπαράδοτη σαν τα ψηλά της τα βουνά τα κομμωτήρια και τα ψηλοτάκουνα της άλλοτε.

Ο ευφυής πέρασε στη γλώσσα την εξιλέωση: τόνος στη λήγουσα (”κακιά”) αντί στην παραλήγουσα(”κακία”). Οπότε ”κώλος χεσμένος, γιατρός κλασμένος”. Κάτι – αλλά λιγότερο κουλτουριάρικο – με τη ”διαφορά” στον Ντεριντά.

Την αλλαγή δηλαδή του ”όμικρον” σε ”ωμέγα”, όπου η έννοια και η σημασία της λέξης ”διαφορά” ακούγεται το ίδιο, αλλά διαβάζεται αλλιώς.

Εδώ,(κακιά – κακία) ακούγεται αλλιώς, αλλά διαβάζεται το ίδιο.

Αυτοί είμαστε: ίδιοι που παριστάνουμε ιδεολογικά τους άλλους. Τι κι αν ”Το εγώ είναι ένας άλλος”. Εδώ ο Αυλίτης αποδεικνύει στο εκλογικό σώμα πως το εγώ είναι μόνον εγώ, γιατί το σώμα δεν μπορεί να είναι άλλο, κι ούτε στο κεφάλι του Αυλίτη να μη φυτρώνουν μαλλιά, ούτε το χορτάρι να φύεται, όπως έγραφε ο Ουγκώ.-