Τα χίλια πρόσωπα (και οι δυο ζωές) της Μόνικα Βίτι

Ηταν πάντα, γράφει η Repubblica, μια αντισυμβατική κυρία. Δύστροπη όταν οι άλλες ήταν πειθήνιες, ξανθιά όταν οι άλλες ήταν καστανές, αδύνατη όταν οι άλλες ζουμερές, ντυμένη από την κορυφή έως τα νύχια όταν οι άλλες επεδείκνυαν τα προσόντα τους, αλλά και με έναν μεγαλοαστικό αέρα όταν οι άλλες έκαναν τα κορίτσια της διπλανής πόρτας, προβληματική όταν οι άλλες ήταν υποδείγματα αυτοπεποίθησης και συναισθηματικής ασφάλειας.

Αυτός ο μεγαλοαστικός της αέρας κοντραριζόταν με τη μυρωδιά κλεισούρας που κουβαλούσαν πάνω τους οι άλλες, ενώ η τραχιά σαν γυαλόχαρτο φωνή της, δεν θύμιζε σε τίποτα τις ναζιάρικες φωνούλες των συναδέλφων της. Η Μόνικα Βίτι υπήρξε μια ηθοποιός μοναδική στο είδος της, μια ψυχή χωρισμένη στα δύο, ικανή να μεταμορφώνεται, να αυτοσαρκάζεται και να μετεμψυχώνεται σε κάτι άλλο από ταινία σε ταινία.

Το κορίτσι Μόνικα Βίτι κι έπειτα η σινόρια Βίτι δεν δίστασε να πει αντίο σε ένα κομμάτι της ζωής της όταν εκείνη η ζωή άρχιζε να επαναλαμβάνεται και δεν της επέτρεπε να δοκιμάσει, να πειραματιστεί, να φυλακιστεί σε έναν ρόλο ή απλώς να πλήξει, για να χτίσει την άλλη Μόνικα, την ηθοποιό που με επιδεξιότητα μπορούσε ν΄αλλάζει προφίλ απ’ τη μια μέρα στην άλλη, εγκαταλείποντας τα στεγανά της κομψής, ξανθιάς κυρίας.

Στις  επόμενες ερμηνείες της, εμφανίζεται μελαχρινή  και σκληρή με ένα όπλο στο χέρι, με το δάκρυ στο τσεπάκι αλλά και μ’ ένα τσιγάρο που το σβήνει βουτώντας το στο αυγό που πρόκειται να σερβίρει για πρωινό στον σύζυγο. Μα για ποιο πρόσωπο μιλάμε τώρα; Για το κομψό, μπερδεμένο κορίτσι της «Η  Νύχτα» με προβλήματα ταυτότητας και επικοινωνίας; Ή για την παθιασμένη, άξεστη Ιταλίδα με το όπλο στο χέρι, που γνώρισε και το εκτός συνόρων κοινό της;

Μα δεν έχει σημασία. Την Μόνικα Βίτι την αποδέχεσαι τόσο για την νευρωτική ερμηνεία της στην «Κόκκινη Ερημο», όσο και για τη χάρη, το χιούμορ και τη δοτικότητά της στην ταινία «Η σκόνη των αστεριών».

Σ’ αυτή την Μόνικα Βίτι, τη γυναίκα με τα δυο στυλ, με τις δυο ζωές και τις δυο καλλιτεχνικές πορείες , αλλά και στη Μόνικα που έζησε δυο φορές, το θέατρο «Διόσκουροι» της Ρώμης, φιλοξενεί και αφιερώνει τη φωτογραφική έκθεση που φέρει τον υπέροχο τίτλο: «La dolce Vitti», η γλυκιά Βίτι.