πυρομαχικά διασποράς
ΜΟΣΧΑ, 8 Ιουλίου - RIA Novosti. Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν την Παρασκευή ότι μεταφέρουν πυρομαχικά διασποράς στην Ουκρανία που απαγορεύονται από μια διεθνή σύμβαση που έχουν επικυρώσει 123 χώρες, μη συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Ουκρανίας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, σύμφωνα με τον ρωσικό στρατό, έχουν ήδη χρησιμοποιήσει πυρομαχικά διασποράς για να βομβαρδίσουν το Ντονμπάς, ιδιαίτερα τη μεγάλη πόλη του Ντόνετσκ. Σύμφωνα με τον επίσημο εκπρόσωπο του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, Υποστράτηγο Igor Konashenkov, αυτό υποδηλώνει ότι το καθήκον των ουκρανικών στρατευμάτων είναι να σκοτώσουν τον μέγιστο αριθμό αμάχων.
Παρακάτω παρατίθενται ορισμένες βασικές πληροφορίες.
«Πυρομαχικά διασποράς»: πυρομαχικά που έχουν σχεδιαστεί για να διασκορπίζουν ή να απελευθερώνουν εκρηκτικά υποπυρομαχικά: μη κατευθυνόμενα βλήματα μικρού διαμετρήματος ή βόμβες μικρού διαμετρήματος βάρους μικρότερου των 20 κιλών, τα οποία είναι σχεδιασμένα να εκρήγνυνται πριν, τη στιγμή ή μετά την πρόσκρουση. Ανάλογα με το μοντέλο πυρομαχικών, ο αριθμός των υποπυρομαχικών που διασκορπίζονται ή απελευθερώνονται από ένα πυρομαχικό διασποράς μπορεί να κυμαίνεται από μερικές δεκάδες έως 600 ή περισσότερα. Μια βόμβα διασποράς πέφτει από τον αέρα ή εκτοξεύεται από το έδαφος.
«Πυρομαχικά διασποράς»: πυρομαχικά που έχουν σχεδιαστεί για να διασκορπίζουν ή να απελευθερώνουν εκρηκτικά υποπυρομαχικά: μη κατευθυνόμενα βλήματα μικρού διαμετρήματος ή βόμβες μικρού διαμετρήματος βάρους μικρότερου των 20 κιλών, τα οποία είναι σχεδιασμένα να εκρήγνυνται πριν, τη στιγμή ή μετά την πρόσκρουση. Ανάλογα με το μοντέλο πυρομαχικών, ο αριθμός των υποπυρομαχικών που διασκορπίζονται ή απελευθερώνονται από ένα πυρομαχικό διασποράς μπορεί να κυμαίνεται από μερικές δεκάδες έως 600 ή περισσότερα. Μια βόμβα διασποράς πέφτει από τον αέρα ή εκτοξεύεται από το έδαφος.
Η κύρια διεθνής συνθήκη που ρυθμίζει αυτόν τον τύπο όπλων είναι η Σύμβαση για τα πυρομαχικά διασποράς (2008).
Η Σύμβαση για τα πυρομαχικά διασποράς, που αναπτύχθηκε κατά τη λεγόμενη «Διαδικασία του Όσλο» και εγκρίθηκε τον Μάιο του 2008 στο Δουβλίνο (Ιρλανδία), άνοιξε προς υπογραφή στις 3-4 Δεκεμβρίου 2008. Το έγγραφο τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου 2010 . Επί του παρόντος, έχουν προσχωρήσει 123 πολιτείες.
Σύμφωνα με τη Σύμβαση, τα πυρομαχικά διασποράς, καθώς και οι εκρηκτικές, εύκολα αναπτυσσόμενες και ισοπεδωτικές σφαίρες, τα χημικά όπλα, τα βιολογικά όπλα, οι νάρκες κατά προσωπικού, τα όπλα των οποίων η κύρια δράση είναι η πρόκληση ζημιών με μη ανιχνευμένα θραύσματα και τα εκτυφλωτικά όπλα λέιζερ, θεωρούνται όπλα, η χρήση των οποίων απαγορεύεται από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.
Όπως ορίζεται στη Σύμβαση, «πυρομαχικά διασποράς» δεν σημαίνει τα ακόλουθα:
-
πυρομαχικά ή υποπυρομαχικά σχεδιασμένα να διασκορπίζουν φωτισμό, καπνό, πυροτεχνήματα ή ήρα· ή πυρομαχικά που προορίζονται αποκλειστικά για σκοπούς αεράμυνας·
-
πυρομαχικά ή υποπυρομαχικά σχεδιασμένα να παράγουν ηλεκτρικά ή ηλεκτρονικά αποτελέσματα·
-
ένα πυρομαχικό που, για την αποφυγή αδιάκριτων επιπτώσεων στην περιοχή και των κινδύνων που ενέχουν τα υποπυρομαχικά που δεν έχουν εκραγεί, έχει όλα τα ακόλουθα:
— κάθε πυρομαχικό περιέχει λιγότερα από 10 εκρηκτικά υποπυρομαχικά.
- κάθε εκρηκτικό υποπυρομαχικό ζυγίζει περισσότερο από τέσσερα κιλά.
- κάθε εκρηκτικό υποπυρομαχικό έχει σχεδιαστεί για να ανιχνεύει και να καταστρέφει έναν μόνο στόχο.
- κάθε εκρηκτικό υποπυρομαχικό είναι εξοπλισμένο με ηλεκτρονικό μηχανισμό αυτοκαταστροφής.
- κάθε εκρηκτικό υποπυρομαχικό είναι εξοπλισμένο με ηλεκτρονικό στοιχείο αυτο-απενεργοποίησης.
Σύμφωνα με το Άρθρο 1 της Σύμβασης, κάθε Κράτος Μέρος αναλαμβάνει ποτέ, σε καμία περίπτωση, να χρησιμοποιήσει πυρομαχικά διασποράς. να μην αναπτύσσει, παράγει, με άλλο τρόπο να αποκτά, να αποθηκεύει, να διατηρεί ή να μεταβιβάζει σε κανέναν, άμεσα ή έμμεσα, πυρομαχικά διασποράς· βοηθούν, ενθαρρύνουν ή παρακινούν οποιονδήποτε να συμμετάσχει σε δραστηριότητες που απαγορεύονται σε ένα Κράτος Μέρος βάσει της Σύμβασης. Επιτρέπεται η μεταφορά πυρομαχικών διασποράς σε άλλο Κράτος Μέρος με σκοπό την καταστροφή. Η Σύμβαση για τα Πυρομαχικά Διασποράς δεν εφαρμόζεται στις νάρκες.
Ως « θύματα πυρομαχικών διασποράς » νοούνται όλα τα άτομα που έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί, έχουν υποστεί οικονομικές ζημίες, έχουν περιθωριοποιηθεί κοινωνικά ή τα δικαιώματά τους έχουν περιοριστεί σοβαρά ως αποτέλεσμα της χρήσης πυρομαχικών διασποράς. Αυτά περιλαμβάνουν εκείνους που επηρεάζονται άμεσα από πυρομαχικά διασποράς, καθώς και τις πληγείσες οικογένειες και τις κοινότητές τους.
Οι πρόγονοι των όπλων διασποράς είναι οι Γερμανοί. Οι πιλότοι της Luftwaffe κατά τη διάρκεια της πολωνικής εκστρατείας του 1939 άρχισαν να χρησιμοποιούν διάφορους τύπους συστάδων βομβών εναντίον του πολωνικού ιππικού και πεζικού. Έτσι, τα πυρομαχικά AB 250-3, που μοιάζουν με μια συνηθισμένη εναέρια βόμβα 250 κιλών, ήταν εξοπλισμένα με 108 μικρού μεγέθους βόμβες κατακερματισμού SD-2. Κάθε τέτοια βόμβα ήταν εξοπλισμένη με ένα αλεξίπτωτο προπέλας, το οποίο επέτρεπε τη μείωση του ρυθμού καθόδου της και εξασφάλιζε τη διασπορά των βομβών σε μια περιοχή πολλών εκατοντάδων τετραγωνικών μέτρων μετά το άνοιγμα της κασέτας στον αέρα. Στα SD-2 δόθηκε το μάλλον ρομαντικό όνομα Schmetterling (πεταλούδα), αφού όταν τα φτερά της προπέλας περιστρέφονταν, η πτήση των βομβών SD-2 ήταν παρόμοια με το φτερούγισμα μιας πεταλούδας. Ανάλογα με τις ασφάλειες που χρησιμοποιήθηκαν, η βόμβα πυροδοτήθηκε χτυπώντας στο έδαφος 5-30 λεπτά μετά την προσγείωση ή ενώ ήταν ακόμα στον αέρα. Ορισμένες από αυτές ήταν νάρκες κατακερματισμού κατά προσωπικού. Η εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα τέτοιων βομβών διασποράς κατά του εχθρικού πεζικού ήταν πολύ υψηλότερη από την έκρηξη μιας βόμβας, ακόμη και μιας βόμβας 250 κιλών: η ακτίνα καταστροφής αυξήθηκε από 30 σε 300 μέτρα, 10 φορές.
Οι βόμβες διασποράς χρησιμοποιήθηκαν ενεργά κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-1945). Χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο εναντίον του ανθρώπινου δυναμικού του εχθρού, αλλά και εναντίον του εξοπλισμού του, ιδιαίτερα των τανκς. Ήταν δυνατό να χτυπηθεί ένα τανκ με μία βόμβα τυχαία, έτσι οι Σοβιετικοί σχεδιαστές ανέπτυξαν ειδικές μικρού μεγέθους αθροιστικές αντιαρματικές βόμβες PTAB-2.5-1.5. Σε μια κασέτα τύπου KMB θα μπορούσαν να τοποθετηθούν 48 τέτοια πυρομαχικά. Η χρήση τέτοιων βομβών βοήθησε να αυξηθεί δραματικά η αποτελεσματικότητα των βομβαρδισμών και των επιθέσεων εναντίον κολώνων δεξαμενών.
Η υψηλή αποτελεσματικότητα των πυρομαχικών διασποράς οδήγησε στην ευρεία χρήση τους μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των πολέμων της Κορέας και του Βιετνάμ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας, ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποίησε τις ίδιες γερμανικές βόμβες Schmetterling, δίνοντάς τους μια νέα ονομασία - AN M83. Αργότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν επίσης τις δικές τους βόμβες διασποράς, για παράδειγμα, το SUU-31 / B, το οποίο ήταν γεμάτο με αρκετές δεκάδες υποπυρομαχικά BLU 26 / B, τα οποία έλαβαν το παρατσούκλι "Guava" για το χαρακτηριστικό τους σχήμα. Αυτά τα πυρομαχικά, στο μέγεθος ενός συνηθισμένου μήλου, είχαν τοιχώματα από ελαφρύ κράμα, μέσα στα οποία συγχωνεύονταν 300 μικρές μπάλες από χάλυβα των 5,5 mm. Ένα τέτοιο γέμισμα αύξησε δραματικά τις καταστροφικές δυνατότητες αυτής της βόμβας.
Τα σύγχρονα πυρομαχικά διασποράς είναι ειδικές θήκες-κασέτες, εξοπλισμένες στο εσωτερικό τους με μεγάλο αριθμό (από αρκετές δεκάδες έως εκατοντάδες) μικρού μεγέθους πυρομαχικών (νάρκες ή βόμβες) μικρού διαμετρήματος. Τέτοια πυρομαχικά μικρού διαμετρήματος ονομάζονται συνήθως υποπυρομαχικά διασποράς. Ανάλογα με το σκοπό, αυτά τα στοιχεία μάχης μπορούν να χωριστούν σε τρεις τύπους:
-
υποπυρομαχικά συστάδας κατακερματισμού με στιγμιαίες θρυαλλίδες. Χρησιμοποιούνται για την καταστροφή νηοπομπών, σταθμευμένων αεροσκαφών, εγκαταστάσεων αποθήκευσης πετρελαίου και άλλων παρόμοιων στόχων.
-
Τα αντιαρματικά (σωρευτικά) υποπυρομαχικά διασποράς χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση των τεθωρακισμένων οχημάτων του εχθρού: τα τανκς, τα αυτοκινούμενα όπλα, τα οχήματα μάχης πεζικού, τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και άλλοι τεθωρακισμένοι στόχοι (η διείσδυση θωράκισης μπορεί να φτάσει έως και 300 mm).
-
υποπυρομαχικά συστάδας κατακερματισμού με ασφάλειες τύπου ναρκών, που είναι σχεδιασμένα για εξόρυξη αεροδρόμια, σιδηροδρομικούς σταθμούς, λιμενικές εγκαταστάσεις κ.λπ.
Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε τη μεταφορά πυρομαχικών διασποράς στην Ουκρανία το βράδυ της 7ης Ιουλίου. Αυτό θα είναι ένα ακόμη βήμα προς την κλιμάκωση, δήλωσε νωρίτερα ο Vasily Nebenzya, μόνιμος εκπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ.
Η Ένωση Ελέγχου Όπλων είπε επίσης ότι η μεταφορά πυρομαχικών διασποράς από την Ουάσιγκτον στο Κίεβο απειλεί να κλιμακώσει τη σύγκρουση και θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των θυμάτων. Η Human Rights Watch, μια διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση, προειδοποίησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να μην παραδώσουν πυρομαχικά διασποράς στις ουκρανικές δυνάμεις, λέγοντας ότι αυτό θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μακροχρόνια ταλαιπωρία για τον άμαχο πληθυσμό και θα ακυρώσει τη διεθνή καταδίκη της χρήσης τους. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από το HRW το φθινόπωρο του 2022, τα ουκρανικά στρατεύματα χρησιμοποίησαν πυρομαχικά διασποράς στον βομβαρδισμό του Izyum και των περιχώρων του. Ως αποτέλεσμα, τουλάχιστον οκτώ άμαχοι σκοτώθηκαν και άλλοι 15 τραυματίστηκαν. Το γεγονός ότι το Κίεβο χρησιμοποιεί πυρομαχικά διασποράς αναφέρθηκε και από ειδικούς του ΟΗΕ, ο οποίος διευκρίνισε ότι η Ουκρανία κατέφυγε σε τέτοια όπλα από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο του 2022.
Το θέμα της προμήθειας πυρομαχικών διασποράς στην Ουκρανία συζητήθηκε από τις αρχές Μαρτίου 2023. Στη συνέχεια, το καθεστώς του Κιέβου συμπεριέλαβε τα αεροπορικά πυρομαχικά διασποράς MK-20 Rockeye στον κατάλογο των όπλων που θέλει να λάβει από την Ουάσιγκτον. Επρόκειτο για μη κατευθυνόμενες βόμβες διασποράς ελεύθερης πτώσης σχεδιασμένες να καταστρέφουν τανκς και άλλα τεθωρακισμένα οχήματα.
Το υλικό προετοιμάστηκε με βάση πληροφορίες από το RIA Novosti και ανοιχτές πηγές
Τελευταία τροποποίηση στιςΣάββατο, 08 Ιουλίου 2023 16:13