Ο «θρίαμβος» Μακρόν που έκανε την ακροδεξιά πιο δυνατή

Ως «θρίαμβο» υποδέχτηκαν πολλοί σχολιαστές τη νίκη Μακρόν στον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών την Κυριακή, παρά το γεγονός ότι το εκλογικό αποτέλεσμα έφερε την ακροδεξιά της Μαρίν Λε Πεν στο μεγαλύτερο ποσοστό στην ιστορία της.

Σημαντικό για την ανάγνωση του αποτελέσματος είναι το επίσης ιστορικά υψηλό ποσοστό αποχής (το μεγαλύτερο από τις εκλογές του 1969, τις οποίες είχε μποϊκοτάρει το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα), αλλά και οι λευκές και άκυρες ψήφοι που ανέρχονται σε σχεδόν τρία εκατομμύρια — μαζί, αποχή και άκυρο/λευκό φτάνουν σχεδόν στο ένα τρίτο του εκλογικού σώματος, υποδεικνύοντας μια μαζική απόρριψη του «διπόλου» από τους Γάλλους.

Πώς άλλωστε να μην εισακουστεί το σύνθημα «ούτε Μακρόν, ούτε Λε Πεν», όταν οι δύο υποψήφιοι απέδειξαν επανειλημμένα ότι συμφωνούν σε μία τεράστια γκάμα ζητημάτων; Ο γαλλικός νεοφιλελευθερισμός, όπως εκφράζεται από τον Μακρόν και τους προκατόχους του, επιχείρησε να «αντιμετωπίσει» την άνοδο της ακροδεξιάς με τον ίδιο τρόπο που την «αντιμετωπίζει» επί σειρά ετών ολόκληρο το ευρωπαϊκό (και αμερικανικό) αστικό πολιτικό οικοδόμημα — ενισχύοντάς την.

Παρομοίως και στα θέματα της ξενοφοβίας. Η Λε Πεν έχει επιχειρήσει τα τελευταία χρόνια να απαλύνει ελαφρώς τις δημόσιες θέσεις της, ενώ ο Μακρόν, αν και ρητορικά κάνει λόγο για την «οικουμενικότητα» της γαλλικής δημοκρατίας και εμφανίζεται υπέρμαχος του «ουμανισμού», έχει εφαρμόσει κάποια από τα πιο υγρά όνειρα της γαλλικής ακροδεξιάς. Ο νόμος ενάντια στον «αποσχισμό» που ψηφίστηκε στα μέσα του προηγούμενου έτους στοχοποιεί τους Μουσουλμάνους της Γαλλίας. Ο υπουργός Εσωτερικών Νταρμαμάν, φίλα προσκείμενος στην ακροδεξιά και εμπνευστής του νόμου, είχε μάλιστα κατηγορήσει τη Λε Πεν ότι είναι «επιεικής απέναντι στο Ισλάμ».

Η απέχθεια των φτωχών για τις πολιτικές του Μακρόν αποτυπώθηκε γλαφυρά και στον πρώτο και στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. H Λε Πεν είδε τα μεγαλύτερα ποσοστά της στις εργατικές συνοικίες των γαλλικών μεγαλουπόλεων, στην ύπαιθρο, αλλά ειδικά στις υπερπόντιες γαλλικές κτήσεις — άγγιξε το 70% στη Γουαδελούπη, το 61% στη Μαρτινίκα και τη Γαλλική Γουιάνα, και το 60% στα νησιά του Ινδικού Ωκεανού, Ρεουνιόν και Μαγιότ.

Το πόσο «πύρρειος», και σίγουρα όχι θριαμβευτική, είναι η νίκη του Μακρόν, αποτυπώνεται και στο σημαντικό άγχος που έχει ήδη προκαλέσει η προοπτική των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών στο στρατόπεδό του. Τον Ιούνιο, ο Μακρόν προβλέπεται να δυσκολευτεί σημαντικά να κερδίσει μία υποστηρικτική πλειοψηφία στο γαλλικό κοινοβούλιο, με την πιθανώς ενωμένη ακροδεξιά υπό τη Λε Πεν και τον Ζεμούρ, αλλά και μία πιθανώς ενωμένη αριστερά γύρω από τον Μελανσόν, να επιζητούν να γίνουν ρυθμιστές της επόμενης πολιτικής ημέρας της Γαλλικής Δημοκρατίας.

iΠηγή: infowar