Λύγισε η Σακελλαροπούλου αποχαιρετώντας τον Μίκη Θεοδωράκη - "Άνθος φυτρωμένο στην ώριμη μνήμη όλων"
Αποχαιρετώντας τον Μίκη Θεοδωράκη εκ μέρους όλων των Ελλήνων, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου δεν έκρυψε τη συγκίνησή της.
«Τον αποχαιρετούν οι άνθρωποι και οι τόποι» όπως είπε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου για τον Μίκη Θεοδωράκη, συλλαμβάνοντας με αυτή της τη φράση το μέγεθος και τη διείσδυση του μουσικού, του πολίτη, του Έλληνα.
Κατά τον επικήδειο για τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου αποχαιρέτισε, όπως είπε τον Μίκη Θεοδωράκη προσωπικά αλλά και εκπροσωπώντας όλους τους Έλληνες και η φωνή της λύγισε.
Χαρακτήρισε τον Μίκη Θεοδωράκη άνθρωπο της πράξης και ταυτόχρονα ρομαντικά υπερβατικό που κατάφερε ως το τέλος της ζωής του «να ηλεκτρίζει με την παρουσία του το συναίσθημα όλων μας, αποτελώντας έναν παιδαγωγό του Έθνους, που με την πολιτισμική και κοινωνική του παρέμβαση άλλαξε την Ελλάδα και τον καθένα μας, με τρόπο πιο έμμεσο αλλά και πιο βαθύ απ’ όσο μπορούμε να διαγνώσουμε σήμερα».
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρθηκε σε έναν μαχητικό, χειμαρρώδη, ακατάβλητο Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος διέρρηξε τα όρια της εθνικής μας μοναξιάς, της ηττοπάθειας, της αποθάρρυνσης, και συνταιριάζοντας το εθνικό με το πανανθρώπινο, έδειξε έναν δρόμο για τη σφυρηλάτηση της νεοελληνικής μας ταυτότητας.
«Μας έδωσε τον ανεκτίμητο μίτο της μουσικής του για να τον ξετυλίξουμε, να βγούμε στο ξέφωτο της δημοκρατίας και να μετατρέψουμε το σάλπισμά του σε πράξη και Πολιτεία, λογοδοτώντας στην ιστορία μας» συμπλήρωσε.
Ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε σύμβολο της υπεύθυνης ατομικής στάσης απέναντι στα σκληρά αιτήματα της Ιστορίας, καθώς και παράδειγμα θάρρους στην έκφραση γνώμης και τόλμης στη διατράνωση των πιστεύω του, αφού αψήφησε διώξεις, συλλήψεις, εκτοπισμούς, διαψεύσεις και πικρίες, ανέφερε η κ. Σακελλαροπούλου.
«Τόσο η δημιουργία όσο και η πολιτική του στάση καθορίστηκαν πάντοτε από την πεποίθηση ότι ποιητική ύλη και ποιοτική αλήθεια μπορεί να βρει ο καλλιτέχνης στους κόλπους του λαού· και ότι χωρίς την πίστη στον λαό του κανείς δημιουργός δεν μπορεί να ανοίξει τα φτερά του στον κόσμο».
Τον χαρακτήρισε κραταιό πολιτισμικό σύμβολο που θα παραμείνει εσαεί γιατί «στο πρόσωπο και στη δημιουργία του συναιρέθηκαν μερικά από τα πιο ενθουσιώδη, οιστρήλατα, οραματικά στοιχεία της νεοελληνικής ιδιοπροσωπίας».
Στην αρχή της ομιλίας της συγκίνησε λέγοντας ότι τον Μίκη Θεοδωράκη αποχαιρετούν οι άνθρωποι, αλλά και οι τόποι. Και έκανε μία περιεκτική αναδρομή στην πορεία του.
«Οι τόποι που τους έζησε σαν δωρεά, τόποι μυρωμένοι των παιδικών του χρόνων, η Χίος, η Μυτιλήνη, τα Γιάννενα, το Αργοστόλι, ο Πύργος, η Πάτρα, η Τρίπολη, όπου και έδωσε την πρώτη του συναυλία σε ηλικία 17 ετών με το έργο του "Κασσιανή"· οι τόποι της νιότης του - η Αθήνα, τα Χανιά, η Αλεξανδρούπολη - και της διεθνούς του αναγνώρισης: από το Παρίσι ως τη Μόσχα, από το Τελ Αβίβ ως τη Στοκχόλμη, από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη ως την Αβάνα. Αλλά και οι τόποι της εξορίας, η Ικαρία, η Μακρόνησος, η Ζάτουνα της Αρκαδίας, ο Ωρωπός, τους οποίους ο συνθέτης μετέτρεψε σε εστίες δημιουργικής έμπνευσης, καταφέρνοντας έτσι να ακυρώσει έμπρακτα τη φίμωσή του».
Κλείνοντας επέλεξε να αποχαιρετίσει τον Μίκη Θεοδωράκη με σεβασμό και συγκίνηση εκ μέρους όλων των Ελλήνων.
«Θα είναι πάντα εδώ, ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη μνήμη όλων μας».
Πολυμέσα
Τελευταία τροποποίηση στιςΤετάρτη, 08 Σεπτεμβρίου 2021 16:56