Επ’ ευκαιρία...

Επ’ ευκαιρία. Αυτή τη φρασούλα ο Μητσοτάκης την έχει, όπως φαίνεται, οδηγό του. Πριν αλλά και τώρα. Επ’ ευκαιρία της πανδημίας αναδείχτηκε υμνούμενος σε Μωυσή. Αφού έδωσε, επ’ ευκαιρία βεβαίως, δεκάδες εκατομμύρια σε όσους αναγράφονται στη λίστα των υμνωδών του. Πέρασε επίσης μεταξύ ανακοινώσεων για χιλιάδες κρούσματα και δεκάδες θανάτους καθημερινά, με εκατοντάδες διασωληνωμένους στις ΜΕΘ και με τη Βουλή σε καραντίνα τα χειρότερα νομοθετήματα για την εργασία και την κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες. Και προβίβασε την καταστολή σε κορωνίδα της πολιτικής του, και τη διαφθορά -απευθείας αναθέσεις και άλλα- σε κανονικότητα.

Επ’ ευκαιρία επίσης της φωτιάς τακτοποίησε και μερικά πράγματα στην κυβέρνησή του. Τον Σκέρτσο τον έκανε υπουργό! Και την Πελώνη την έκανε ουραγό. Τι σχέση έχει ο προβιβασμός του ενός και ο υποβιβασμός της άλλης με τις πυρκαγιές μόνο ο Θεός κι ο Μητσοτάκης το ξέρουν. Κι έτσι, με τούτα και με κείνα, μας βαραίνουν πάνω από 13.000 νεκροί από την πανδημία και τα χειρότερα, λένε οι ειδικοί, είναι μπροστά μας. Μας κόβει την ανάσα η στάχτη από 1 εκατομμύριο στρέμματα δάσους, εκατοντάδες σπίτια, αναρίθμητα ζώα, χιλιάδες θέσεις εργασίας και ζωές. Απογοήτευση, ανασφάλεια, αγανάκτηση, μαυρίλα, στην κοινωνία. Κλίμα αγριότητας και διαφθοράς στους από πάνω, που δημιουργεί κλίμα αποφοράς στους από κάτω. Επ’ ευκαιρία!

Επ’ ευκαιρία, για όσους δεν κατάλαβαν, τα δράματα των άλλων είναι οι ευκαιρίες του Μητσοτάκη. Και, ευτυχώς, φαίνεται πως τελειώνει η σιωπή των αμνών που τόσο εκμεταλλεύτηκαν αυτός και οι εντιμότατοι φίλοι του.  Έρχεται η ώρα να θερίσει ό,τι έσπειρε...

Πηγή: Αυγή