Είναι η ΝΔ κοντά στο 40%;
Έκρηξη των θανάτων λόγω κορονοϊού, δυσαρέσκεια σε ευρέα κοινωνικά τμήματα από την πολιτική της κυβέρνησης (εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες, υγειονομικοί, μικρομεσαίες επιχειρήσεις κ.ά.), δυσφορία στο δημοκρατικό σώμα της κοινωνίας από την άνευ προηγουμένου αυταρχικοποίηση της πολιτικής της κυβέρνησης, στοχοποίηση της νεολαίας, εκδηλώσεις και πράξεις κυβερνητικών στελεχών κατάφορτες αλαζονείας και θράσους. Κι όμως!
Η μία μετά την άλλη δημοσκόπηση βγαίνει στη δημοσιότητα και όλες επιβεβαιώνουν το ίδιο. Η ΝΔ λαμβάνει το 39% στην πρόθεση ψήφου και η διαφορά της από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει το 18%. Θα υπάρξουν πολλοί που θα αμφισβητήσουν την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων, αλλά σε αυτό το σημείο υπάρχει ισχυρός αντίλογος: πρώτον, πριν τις τελευταίες εκλογές οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώθηκαν σε μεγάλο βαθμό και δεύτερον, τα αποτελέσματα αυτών των δημοσκοπήσεων δεν τα αμφισβητεί ούτε και ο περισσότερο άμεσα ενδιαφερόμενος, ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν, λοιπόν, έτσι είναι τα πράγματα πώς εξηγείται, όχι μόνο η ανθεκτικότητα, αλλά και μία μικρή άνοδος της ΝΔ, με όλη αυτή την κατάσταση που βιώνουμε;
Ό,τι σχήματα κι αν φτιάχνουμε στα κεφάλια μας η πραγματικότητα είναι πεισματάρα. Στην κοινωνία δεν χωρούν γραμμικές εξελίξεις. Αυτές είναι μόνο για φυσικά φαινόμενα και μάλιστα σε ιδανικές περιπτώσεις. Με άλλα λόγια, η φτώχεια και η καταπίεση δεν επιφέρουν αναγκαστικά ριζοσπαστικές ανατροπές στην ψυχολογία, τις ιδέες και τις πράξεις των ανθρώπων. Ας επιχειρήσουμε μία πρώτη προσέγγιση για να ερμηνεύσουμε την ανθεκτικότητα της ΝΔ παρόλο το υπάρχον πλαίσιο.
Τρίτο, οι αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης με τις απαγορεύσεις της πορείας του Πολυτεχνείου και της συγκέντρωσης στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ο άγριος προπηλακισμός διαδηλωτών, οι συλλήψεις, οι απαγορεύσεις που ανακοινώνονται ως νόμος από την ηγεσία της αστυνομίας, είναι πρωτοφανείς διαδικασίες που μας παραπέμπουν σε άλλες εποχές. Ποιος, όμως, μπορεί με βεβαιότητα να ισχυριστεί ότι όλο αυτό λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που θα λειτουργούσε όπως και σε μία εποχή «κανονικότητας»; Ακόμη και κόσμος που δεν ανήκει παραδοσιακά στη συντηρητική παράταξη δεν αποκλείεται να επικροτεί έστω και σιωπηλά τους κυβερνητικούς χειρισμούς, φοβούμενος τις επιπτώσεις της πανδημίας και παραβλέποντας ή αγνοώντας τα ψέματα και τις αντιφάσεις της κυβέρνησης.
Τέταρτο, ας μην ξεχνάμε τι επιπτώσεις επήλθαν από την πεντάχρονη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Οι σχετικές δημοσκοπήσεις που πραγματοποιήθηκαν είναι αποκαλυπτικές. Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε σοβαρή ιδεολογική μετατόπιση στο εκλογικό σώμα. Για παράδειγμα, ενώ στην αυτοτοποθέτηση των ερωτώμενων η καμπύλη «αριστερά» υπερείχε σαφώς της καμπύλης «δεξιά», στο τέλος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η εικόνα έχει αντιστραφεί. Επομένως, καταγράφηκε μία σημαντική συντηρητικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Η ΝΔ ενώ είχε φτάσει μετά την εφαρμογή μνημονίων σε ιστορικό χαμηλό 19%, κέρδισε τις τελευταίες εκλογές με διπλάσιο ποσοστό! Τι άλλο από την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτό που εκτόξευσε εκλογικά τη ΝΔ;
Συμπέρασμα (πρόχειρο και σύντομο): δεν αποκλείεται καθόλου η εικόνα των δημοσκοπήσεων να είναι αληθινή. Ίσως, οι λόγοι που προαναφέρθηκαν να ερμηνεύουν ως ένα βαθμό αυτό που καταγράφουν οι έρευνες. Για να αντιστραφεί η εικόνα απαιτούνται υπερβάσεις. Και μία υπέρβαση ήταν αυτή που έγινε από ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΜΕΡΑ 25 στην επέτειο του Πολυτεχνείου (σε αντίστοιχες μελλοντικές πρωτοβουλίες χωράνε κι άλλες δυνάμεις). Η υπέρβαση αυτή δεν απαιτείται μόνο και μόνο για την ανατροπή της εικόνας των δημοσκοπήσεων, αλλά αφορά κυρίως την πορεία του λαϊκού κινήματος.
Πηγή: infowar