H «σοβαρή Χρυσή Αυγή» απειλεί τη ΝΔ…

Για κάποιους εντός ΝΔ – και εντός ελληνικού κοινοβουλίου – η διάλυση της Χρυσής Αυγής εκλαμβάνεται ως παράθυρο ευκαιρίας. Και δείχνει να λειτουργεί ως δέλεαρ για τους θιασώτες του εγχώριου σαλβινισμού, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται και για την μελλοντική πολιτική τους έκφραση.

Είτε ως φυσική συνέπεια ακραίων ιδεολογικών καταβολών, είτε ως μέρος προσωπικής τυχοδιωκτικής ατζέντας, το προσφυγικό ανοίγει πεδίο δόξης λαμπρό για το εν λόγω πολιτικό και κυβερνητικό προσωπικό. Τους δίνει την δυνατότητα να απευθυνθούν ευθέως στο «ορφανό» εκλογικό ακροατήριο του Μιχαλολιάκου και του Κασιδιάρη, να ανταγωνιστούν στα ίσα την ακροδεξιά ρητορική του Βελόπουλου, και ταυτόχρονα να δώσουν το πρώτο, συντεταγμένο παρών εντός της Νέας Δημοκρατίας. Είτε ως εθνικιστική, υπερσυντηρητική συνιστώσα του κυβερνώντος κόμματος, είτε ακόμη και ως πολιτική απειλή.

Από την παλαιά, και προερχόμενη από το ΛΑΟΣ, φρουρά, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Μάκης Βορίδης διατηρούν τα σκήπτρα των ηγετών του σαλβινικού και εθνικιστικού ρεύματος. Ο πρώτος ακροβατεί – μάλλον ανεπιτυχώς – ανάμεσα στα σοβαρά υπουργικά του καθήκοντα και την προάσπιση της «εθνικοπατριωτικής» ατζέντας. Ηταν εκείνος – και ο μόνος – από την κυβέρνηση που ανέλαβε να υπερασπιστεί και να στηρίξει τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη στην υπόθεση του «μπάρμπεκιου» της ντροπής και, κυρίως, να στείλει μήνυμα στους μετριοπαθείς του κόμματος (με πρώτη την Ντόρα Μπακογιάννη). «Παρ’ ότι», είπε ο Αδωνις, «η ΝΔ κυριαρχεί σε σχέση με την αριστερά, σε επίπεδο ιδεών, στελεχών και διαχείρισης, πάσχουμε από ένα έλλειμμα αλληλεγγύης».

Ο δεύτερος, ο Μάκης Βορίδης, παρά τις δεδομένες και σκληρές θέσεις του, κινείται πιο διακριτικά και – παραδοσιακά – με μεγαλύτερη πολιτική ευφυία. Παρά ταύτα, δεν κρύβει τις πολιτικές του φιλοδοξίες και επιλέγει την κατάλληλη πολιτική στιγμή για να προτείνει δημοσίως για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Αντώνη Σαμαρά και να υπενθυμίσει ότι εκείνος είναι ο φυσικός αρχηγός της «αυθεντικής δεξιάς».

Κοινώς, όταν η κυβέρνηση δίνει μάχη πλέον ακόμη και για να μεταφέρει στα – όποια – Γιαννιτσά ένα λεωφορείο με πρόσφυγες, η διαδρομή «από την ανοχή έως την κυριαρχία της ατζέντας Αδωνι μπορεί και να είναι και μια… ανάσα δρόμος», λέει χαρακτηριστικά καραμανλικό στέλεχος της ΝΔ,.

Υπό αυτό το πρίσμα, μάλλον δεν είναι τυχαία η διαρροή του Μαξίμου πως ο πρωθυπουργός στηρίζει πλήρως τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, ο οποίος αποτελεί «κόκκινο πανί» για τους σκληροπυρηνικούς της ΝΔ. Όπως δεν είναι τυχαία και η δήλωση του βουλευτή και στενού συνεργάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη Μακάριου Λαζαρίδη ότι «οι ακραίες φωνές δεν βοηθούν. Δεν αργεί να επωαστεί και πάλι το αυγό του φιδιού. Είναι ώρα οι πολιτικοί να αντιμετωπίσουμε αυτά τα φαινόμενα με προσοχή και νηφαλιότητα».

Το ερώτημα είναι πόσο αργά είναι, ή δεν είναι, πλέον για εκκλήσεις «νηφαλιότητας». Και το εάν η «σοβαρή Χρυσή Αυγή» έχει, ή δεν έχει, αποκτήσει πια βαθιές ρίζες στην ΝΔ…