Στα... γονίδια και όχι «σταγονίδια»
Ααποκάλυψη για τη συμμετοχή του νυν Υπουργού Γεωργίας και προβεβλημένου στελέχους της Νέας Δημοκρατίας Μάκη Βορίδη σε γιορτή νοσταλγών της χούντας δεν αποτέλεσε έκπληξη για τους περισσότερους, αλλά υπό συνθήκες πραγματικής «κανονικότητας» θα ήταν ικανή να παράξει πολιτικά αποτελέσματα.
Σε υλικό που δημοσιεύει η εφημερίδα Documento, ο Μάκης Βορίδης, εμφανίζεται να συμμετέχει σε γιορτή για την 40η επέτειο του πραξικοπήματος των Συνταγματαρχών, στις 21 Απριλίου 2007. Για το παρελθόν του αυτό μοιάζει απολύτως φυσιολογικό, αλλά δεν θα έπρεπε και να συμβαίνει το ίδιο και για το παρόν του...
Σήμερα επιχειρεί να πείσει πως έχει εγκαταλείψει τον εθνικισμό. Μάταια όμως. Άλλωστε, μαζί με τον έτερο ακροδεξιό Άδωνι Γεωργιάδη, είναι από αυτούς που αναλαμβάνουν συχνά να τεκμηριώσουν όλα τα εθνικολαϊκίστικα και ρατσιστικά αφηγήματα που έχει υιοθετήσει η ΝΔ, μέχρι και πολύ πρόσφατα με το προσφυγικό, ενώ στις "καλύτερες στιγμές" του ήταν το μεταφυσικό συνωμοσιολογικό κρεσέντο πως ο Τσίπρας σκόπευε να καταργήσει το σταυρό από τη σημαία καθώς και τoν εορτασμό των Χριστουγέννων.
Στους εσωτερικούς συσχετισμούς δυνάμεων βέβαια, κάποιοι θα το εκμεταλευτούν για να ενισχυθούν έναντι του Βορίδη αλλά δημοσίως, το πιθανότερο είναι να μην συμβεί το παραμικρό. Εξάλλου, για το σύνολο του «γαλάζιου» χώρου, από τους φίλους μέχρι τα στελέχη και την ηγεσία, η εξουσία αποτελεί την κορωνίδα των ιδεολογικών τους αρχών και καμία ενόχληση δεν μπορεί να προκληθεί όσο το κόμμα βρίσκεται σε αυτήν. Έχουν ξεπλύνει στο παρελθόν αμέτρητες περιπτώσεις προσώπων με μαύρο πολιτικό παρελθόν.
Η παρουσία Βορίδη σε γιορτή νοσταλγών της επταετίας δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν, αλλά δεν δίνει και το δικαίωμα στη ΝΔ να «σφυρίζει» αδιάφορα. Άλλωστε η παρουσία του στη συντηρητική παράταξη, αλλά και πολλών άλλων, αποτελεί διαχρονικό σκάνδαλο. Τόσο το περιστατικό που αποκαλύπτεται, όσο και οι θέσεις που κατά καιρούς εκφράζει, δείχνουν ότι ελάχιστα έχει αποκηρύξει την ακραία ιδεολογία του. Το πρόβλημα είναι όμως ότι η ίδια η ΝΔ έχει αποκηρύξει από καιρό, το δικό της δημοκρατικό παρελθόν.