Η πολιτική παγίδα της ιταλικής κρίσης
Η ιταλική οικονομία είναι 10 φορές μεγαλύτερη από την ελληνική και το δημόσιο χρέος της φθάνει στα 2,3 τρις ευρώ – είναι επταπλάσιο από εκείνο της Ελλάδας. ‘Η άλλως, όπως το θέτουν οι Financial Times, η ιταλική οικονομία είναι πολύ μεγάλη για να χρεοκοπήσει, αλλά επίσης πολύ μεγάλη για να μπορεί να διασωθεί.
Αυτή η Ιταλία οδεύει ατάκτως προς νέες εκλογές, βαθιά διχασμένη, βυθισμένη σε θεσμική κρίση και με ντε φάκτο πλέον προεκλογικό διακύβευμα το ίδιο το ευρώ και την δημοκρατική νομιμότητα στην ευρωζώνη. Είναι η κατάσταση που οδηγεί το ευρωπαϊκό κατεστημένο ενώπιον της «μεγάλης ανατριχίλας» - έστω κι εάν καταφέρνει, προσώρας, να αγοράσει χρόνο με έναν τεχνοκράτη υπηρεσιακό πρωθυπουργό, βγαλμένο από τις τάξεις του ίδιου του ΔΝΤ.
Σ’ αυτές τις παγίδες κυβερνητικοί παράγοντες εντοπίζουν και υποδεικνύουν ως πρώτο κίνδυνο την, κλιμακούμενη τις τελευταίες ημέρες, επαναφορά των πιέσεων για προσφυγή στην περίφημη προληπτική πιστοληπτική γραμμή. Όπως επισημαίνουν, οι εν λόγω πιέσεις εκπορεύονται κυρίως από το εγχώριο – και όχι το ευρωπαϊκό - οικονομικό και πολιτικό σύστημα, κινούνται στην γνωστή γραμμή του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, και επενδύονται με το ιταλικό άλλοθι. Απολύτως ενδεικτική σ’ αυτό το πλαίσιο θεωρείται η τελευταία παρέμβαση του Γκίκα Χαρδούβελη, υπουργού Οικονομικών στην περίοδο του «success story Σαμαρά», ο οποίος δήλωσε ότι η πιστοληπτική γραμμή, χωρίς κόστος, θα μας προστάτευε από τη δίνη της Ιταλίας.
Οι ίδιοι κυβερνητικοί παράγοντες δεν θεωρούν ότι η θέση αυτή είναι πολιτικά αθώα. Ως προς την ουσία του επιχειρήματος, δηλαδή τη δημιουργία «ασπίδας» απέναντι στην ιταλική κρίση, απαντούν απλά ότι ολόκληρη η πορεία της ευρωζώνης είναι πλέον μια… κρίση διαρκείας. «Κρίση ήταν και το Brexit, απότοκο της ίδιας κρίσης είναι και η Ιταλία, και σε μία εβδομάδα επίσης μπορεί να μην έχει κυβέρνηση ούτε η Ισπανία», λέει χαρακτηριστικά πηγή με εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις, για να προσθέσει: «Αυτό τι σημαίνει; Ότι πρέπει να δέσουμε την Ελλάδα σε πιστοληπτικές γραμμές και επιτροπείες για πάντα;»
Τα ίδια στελέχη υπενθυμίζουν ότι το ίδιο «τεχνοκρατικό» λόμπι απεργαζόταν ανάλογα σενάρια και πριν από τρία χρόνια – στην κρίσιμη περίοδο πριν από το καλοκαίρι του 2015. Με στόχο τότε, την περίφημη «αριστερή παρένθεση» και τη δημιουργία κυβέρνησης τεχνοκρατών αποτελούμενη από πρόσωπα που εξακολουθούν να πρωταγωνιστούν στην παραγωγή αφηγημάτων τρόμου…