Το ναζιστικό αποτύπωμα στη γερμανική Δικαιοσύνη

Σύμφωνα με τα αποσπάσματα, λοιπόν, που προδημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Βόννης, της μεταπολεμικής δηλαδή πρωτεύουσας της Δυτικής Γερμανίας, το οποίο στεγαζόταν στη βίλα Ρόζενμπουργκ (εξ ου και η ονομασία της υπόθεσης), το 77% των ανώτερων διοικητικών υπαλλήλων που επιφορτίστηκαν με την έρευνα ναζιστικών εγκλημάτων –παραπάνω από τρεις τους τέσσερις δηλαδή– είχαν υπάρξει μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας (NSDAP).

Από 170 νομικούς που, μετά τον πόλεμο, εργάζονταν σε ηγετικές θέσεις, οι 90 είχαν διατελέσει μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και 34 εξ αυτών ήταν μέλη της παραστρατιωτικής οργάνωσης SA.

Τι εστί «περίπτωση Ντρέερ»; Πρώτα ήταν εισαγγελέας σε ειδικό δικαστήριο στο Ινσμπρουκ, στη συνέχεια ανώτερος υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης της νεαρής ακόμα Δυτικής Γερμανίας, όπου φρόντισε ο ίδιος εκ των έσω ώστε χιλιάδες δικαστές του ναζιστικού καθεστώτος, του ιδίου συμπεριλαμβανομένου, να παραμείνουν ατιμώρητοι.

Ενα ειδικό τμήμα στο υπουργείο προειδοποιούσε εγκληματίες Nαζί που ζούσαν στο εξωτερικό για το αν διέτρεχαν κίνδυνο δίωξης. Κορυφαίοι νομικοί, όπως ο Ντρέερ, προωθούσαν νομοθετικές τροπολογίες που οδηγούσαν σε γρήγορη παραγραφή των ναζιστικών εγκλημάτων. Και αυτό παρά το ότι η ιστορική έρευνα πιστοποιεί ότι είχε ζητήσει σε 17 περιπτώσεις, πριν από το 1945, τη θανατική ποινή βάσει της ναζιστικής ιδεολογίας. Η Δικαιοσύνη, κατά τον Γκερτεμάκερ, «αμνήστευε συλλογικά τον εαυτό της».

Η ιστορία του Ντρέερ είναι απλώς ενδεικτική για τα όσα ανακάλυψε η ανεξάρτητη επιτροπή ιστορικών στα αρχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης, που επιβεβαιώνουν πως μεταξύ ναζιστικού καθεστώτος και υπουργείου υπήρχε σε μεγάλο βαθμό «συνέχεια» στο επίπεδο της στελέχωσης. Αλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα η παράγραφος 175, που ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία και στη Γερμανία καταργήθηκε οριστικά το 1994, ενώ καταδικάστηκαν συνολικά 50.000 ομοφυλόφιλοι!