Καλή εβδομάδα στη Κηφισιά Θωμάκου

Δευτέρα 29 Αυγούστου 2016. Ξύπνησα στις 6. Πήγα το πρωινό μου περίπατο, αυτή την εποχή που έχει πολύ καλό καιρό η πρωινοί περίπατοι είναι χάρμα αισθήσεων. Ύστερα κάθισα στο laptop. Όχι πάνω του, γιατί είναι ευαίσθητο.

Κάτι πρέπει να γράψω. Αυτή είναι η δουλειά μου.

Κοιτάω τις ειδήσεις -για να τσιμπήσω κάνα θέμα- αλλά δεν βρίσκω κάτι να με συγκινεί.

Τα ίδια και τα ίδια.

Τον τελευταίο χρόνο από τις κατασχέσεις Θωμάκου και τις αρπαχτές της κας Παπαποστόλου-Αυλίτη και του συζύγου της και μετά δεν παίζει τίποτα.

Μια διαρκής επανάληψη. Τέλμα.

Αν δεν είσαι τσιράκι του Θωμάκου για να θεωρείς τις κουταμάρες ειδήσεις τις μ@λ@κίες που λένε οι στελεχάρες τους και οι «κόντρες» που έχουν μεταξύ τους-, αντιλαμβάνεσαι πως δεν υπάρχει -σοβαρή- πολιτική ζωή στην Κηφισιά.

Λογικό είναι αυτό· δεν υπάρχει νορμάλ πολιτική ζωή στις Κλινικές τύπου Σινιούρη.

Μετά τις αρπαχτές, έπρεπε να μιλήσουν οι Κηφισιώτες πολίτες και να υποστηρίξουν την πόλη και την κοινωνία τους. Μιλάνε, αλλά  όχι τόσο δυνατά που να ακούσουν οι Όσιος και η παρέα του. Όχι δηλαδή που θα άκουγε και έτσι. 

Δεν το έκαναν.

Σεβαστό.

Την γκρίνια που ακολούθησε δεν καταλαβαίνω.

Τι θέλαμε, να το κάνουν άλλοι κι αυτό για εμάς;

Ποιοι;

Οι κρυμμένοι Κηφισιώτες που είναι γεμάτοι ήθος, ποιότητα, ταλέντο και άλλα χαρίσματα;

Αυτοί οι Κηφισιώτες πρέπει να είναι πολύ καλά κρυμμένοι γιατί δεν τους έχει δει ποτέ κανείς.

Ένας μόνο τρόπος υπάρχει, για να αλλάξει προς το καλύτερο η κατάσταση στην Κηφισιά:

Να αντιδράσουν οι Κηφισιώτες δυνατά, να ενωθούν, να επιτεθούν και να σώσουν, ότι έχει απομείνει, τη πόλη τους.

Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

Το ξέρουμε όλοι αυτό.

Το ξέρουμε αλλά δεν το κάνουμε.

Άρα, δεν το θέλουμε.

Οπότε, να μην σκάμε όσοι το θέλουμε.

Οι Κηφισιώτες μίλησαν.

Οι Κηφισιώτες δεν θέλουν.

Εγώ το σέβομαι απόλυτα.

Και τώρα θα πάω άλλη μια βόλτα.