"τα δανεικά" στη ζωή...

Η κατάρα είναι γαϊδάρα και γυρνάει στον αφέντη της.

Με όλα αυτά τα κωμικά που συμβαίνουν, η διάθεσή μου είναι παραδόξως καλή. Πολύ καλή θα έλεγα.

Προχθές σε περίπατό μου στη πόλη βλέπω 3 υπαλλήλους του Δήμου να προσπαθούν να κλείσουν μια τρύπα στο δρόμο. Φωτό.

Και που είναι το παράδοξο; Θα αναρωτηθείτε. Πουθενά, μόνο μου ήρθαν σκέψεις στο μυαλό μου. Πριν 14 περίπου χρόνια, ο Β. Βάρσος Δήμαρχος, πλησιάζουν οι εκλογές. Πρέπει να κάνει τις απαραίτητες ασφαλτοστρώσεις, αλλά δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα, οπότε καταλήγει να προμηθευτεί την λεγόμενη «ψυχρή πίσσα», που δεν χρειάζεται υγρή πίσσα και μετά την ζεστή-καυτή άσφαλτο, αυτή που κολλάει.

Η φθηνή λύση για του υπηκόους.

Η τότε αντιπολίτευση, μεταξύ αυτών ο σημερινός Δήμαρχος Γ. Θωμάκος, λαύρος εναντίον Βάρσου για την μέθοδο της ασφαλτόστρωσης, ότι είναι άχρηστη, δεν κολλάει, είναι για πέταμα, δεν αξίζει για τους Κηφισιώτες κλπ.

Σημ: Ο Γ. Θωμάκος τότε νέος Δημοτικός Σύμβουλος, πρώτη φορά εκλεγείς, και υποστηριζόμενος από τον Β. Βάρσο. Τον έχρισε και Πρόεδρο του Δ. Σ. Ας πρόσεχε.

Μάλιστα, το κωμικότερο ο Γ. Θωμάκος τότε είχε σαν σλόγκαν, που το κράτησε 4-6 χρόνια,  ότι ήταν ο νεότερος Δημοτικός Σύμβουλος στην Κηφισιά, σαν αντιπαλότητα με έτερο Δημοτικό Σύμβουλο, 1 μήνα μεγαλύτερο!

Κλείνω την ιστορική παρένθεση.

Αναλαμβάνει ο Ν. Χιωτάκης και πέφτει στο «χρυσό αιώνα της Κηφισιάς», η Ν.Δ κυβέρνηση, πρωθυπουργός ο Κ. Καραμανλής. Ξεκινάει με ασφαλτοστρώσεις σε όλη σχεδόν της Κηφισιά. Ασφαλτοστρώσεις κανονικές, όχι με την μέθοδο του «σάλιου», της ψυχρής πίσσας.

Η 2η τετραετία εύκολη υπόθεση, όλοι, σχεδόν ευχαριστημένοι. Κυλλά και η 2η και έρχεται η 3η. Προβλήματα ξεκινούν με τις λακκούβες. Βάζει ένα ημιφορτηγό, -τύπου Datsun- και κλείνει τις λακκούβες με άσφαλτο κανονική, όχι την ψυχρή, αλλά αντί για οδοστρωτήρα χρησιμοποιεί το ίδιο το ημιφορτηγό για να την πατήσει. Το θέαμα κωμικό.

Και έρχεται ο Γ. Θωμάκος, που αναγκάζετε να χρησιμοποιήσει την ψυχρή πίσσα, αυτή που είναι σε πλαστικά σακουλάκια για ασφαλτόστρωση. Αυτή που πάνω της είχε πατήσει για να κάνει την κριτική του, στον ευεργέτη του Β. Βάρσο. Αυτή που έχτισε σιγά-σιγά, αθόρυβα  την καριέρα του ως Δικηγόρος αλλά και τώρα ως Δήμαρχος.

Αυτά ήλθαν στο μυαλό μου, σαν μια ταινία που θυμάσαι που είναι από παντού διάτρητη, απαίσια, μα τόσο γελοία.