Η μυστική ζωή του Panama City

Η πόλη του Παναμά, η οποία προσφέρει έως και την εθνική σημαία του σε διεθνείς φορτωτές, τοπικές διευθύνσεις σε εταιρείες φάντασμα, και ένα τίποτα-πηγαίνει τραπεζικού συστήματος σε οποιονδήποτε με τα χρήματα, έχει εδώ και καιρό γνωστή ως υποδοχή μέρος για τις επιχειρήσεις. Κατά την επίσκεψή του στη χώρα στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα, μου έδειξαν γύρω από έναν Παναμά επιχειρηματία, ένα φίλο, ο οποίος με πήρε σε ένα νεόκτιστο ξενοδοχείο και το γραφείο του πύργου στο κέντρο της Πόλη του Παναμά. Το αστραφτερό πύργο πράσινο γυαλί αυξήθηκε incongruously παραπάνω μια κατά τα άλλα ήσυχη συνοικία του ενός και δύο-ιστορία κατοικίες και πρεσβείες, με θέα τα καταγάλανα νερά του κόλπου και τον Ειρηνικό Ωκεανό πέρα. Πολύ λίγα από τα γραφεία του πύργου εμφανίστηκε να καταληφθεί, παρατήρησα. "Είναι ένα πλυντήριο χρήματα," ο φίλος μου είπε matter-of-factly.

Ρώτησα τον φίλο μου τι ακριβώς εννοεί με το «πλυντήριο χρήματα." Μέσα στα επόμενα λίγα λεπτά, με όμορφη απλότητα, μου είπε πώς λειτούργησε. Μια Παναμά-νηολογημένα εταιρεία ήταν, όπως ένας γάμος Τιχουάνα, κάτι που θα μπορούσε να γίνει γρήγορα από μία από πληθώρα Παναμά με οξείες ταιριάζει δικηγόρους. Αν ήταν ένα ναρκο-διακινητή, και έπρεπε να ξεπλύνουν αρκετά εκατομμύρια δολάρια το μήνα στο παράνομων εσόδων, για παράδειγμα, θα μπορούσε να δημιουργήσει αρκετές δεκάδες Παναμά επιχειρήσεις, όλοι τους εντελώς εικονική, και στη συνέχεια να προβεί σε ρυθμίσεις με τον ιδιοκτήτη του νέου πύργου να «ενοίκιο», όπως πολλά γραφεία, όπως σας χρειάζεται. Μετά από λίγα λεπτά της υπολογισμούς eyeballing τον πύργο και μετρώντας τον αριθμό των ορόφων, ο φίλος μου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα ήταν δυνατό να ξεπλύνουν όσο εκατό εκατομμύρια δολάρια το χρόνο και μόνο μέσω αυτού του πύργου.

Υπάρχουν, βέβαια, πολλοί άλλοι τρόποι για να κρύψει ή να ξεπλύνουν χρήματα, και εντυπωσιακή δημόσια αυτής της εβδομάδας ντάμπινγκ των εγγράφων από το δικηγορικό γραφείο του Παναμά Mossack Fonseca, το λεγόμενο Παναμά έγγραφα, δείχνει μερικούς από τους τρόπους το παγκόσμιο υπεράκτια τραπεζικό σύστημα, εκ των οποίων Παναμά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος, επιτρέπει στους πλούσιους ανθρώπους όλων των ειδών, όχι αποκλειστικά ναρκω-εμπόρων-να το πράξουν. (Τράπεζες παραδείσους όπως Παναμά υπάρχουν επίσης στην Καραϊβική οιονεί έθνος του Grand Cayman? Στο νησί Jersey και τη Νήσο του Μαν? Στο Πυρηναίων υπο-έθνος της Ανδόρας? Και σε αρκετές άλλες aeries σε όλο τον κόσμο Ίσως η πιο διάσημη. , και, ενδεχομένως, πιο επικερδείς, υπεράκτιας τράπεζας από όλα είναι το έθνος της Ελβετίας.)

Αλλά, όπως αποδεικνύεται από τον φίλο μου, χρησιμοποιώντας το αστραφτερό πύργο γραφείων ως μια περίπτωση στο σημείο, τούβλα και το κονίαμα είναι ένας έξυπνος τρόπος για να κρύψει τα χρήματα κάποιου, και ο Παναμάς έχει από καιρό γίνει η ίδια διαθέσιμες στους κατασκευαστές ακινήτων που απευθύνονται σε αυτή την οικονομική άνθηση. Τόσο μεγάλη επιτυχία έχει ο πόρος αυτός ήταν για τον Παναμά ότι δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η γειτονιά χαμηλού επιπέδου γύρω από τον πύργο έχει εντελώς εξαφανιστεί, αντικαθίστανται από τα αποτελέσματα των νεότερων πύργους κάθε απόχρωση και περιγραφή? ένα, σχεδόν χαθεί μέσα στην κυλιέμαι από ατσάλι και γυαλί, διαμορφώνεται fancifully να μοιάζει με ένα ανοιχτήρι. Το τελευταίο Πρόεδρος του Παναμά, Ricardo Martinelli, ο οποίος έτρεξε την χώρα 2009-2014, και ο οποίος τώρα ζει στο Μαϊάμι, που κατηγορούνται για διαφθορά από το Ανώτατο Δικαστήριο του Παναμά, ήταν ένας μεγάλος οπαδός σε έργα του δημόσιου και υποδομών, την κατασκευή αυτοκινητοδρόμων, υπερυψωμένα μονοπάτια των ωκεανών, και ένα σύστημα μετρό που θα κοστίσει δισεκατομμύρια δολάρια. Η εταιρεία που Martinelli ευνοούνται με το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δαπανηρών έργων, ο Βραζιλιάνος μηχανικής γίγαντας Odebrecht, αυτή τη στιγμή που αλιεύονται σε μια σαρωτική σκάνδαλο διαφθοράς στο σπίτι.

Το 1999, όταν η διώρυγα του Παναμά τελικά επέστρεψε στην Παναμά την κυριαρχία, μια μεγάλη ξεπούλημα της περιουσίας στην πρώην αμερικανική ζώνη της διώρυγας ακολούθησε, και έχω αναφερθεί σε αυτό το περιοδικό . Μια μέρα, θα συνοδεύεται Nicolás Ardito Barletta, ένα πατρίκιος Παναμά οικονομολόγος και πρώην αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο πρόεδρος, ο οποίος είχε τεθεί επικεφαλής της εκστρατείας για επενδύσεις προώθησης, σε μια περιοδεία ελικόπτερο της Ζώνης. Τα πάντα, από πρώην στρατιωτικές βάσεις στα λιμάνια ήταν επάνω για τις αρπαγές. Την ξενάγηση μας, Μπαρλέττα μου είπε ότι το όραμα για το μέλλον της χώρας ήταν να είναι «ένα μικρό κομμάτι της Σιγκαπούρης και λίγο του Ρότερνταμ.« Για ένα από βόλτες μας, πήρε μαζί δύο υποψήφιους επενδυτές, από την περιοχή της Καταλονίας στην Ισπανία. Ήταν ανήσυχος στην παρουσία μου, και αργότερα έμαθα γιατί. Ένας, ένας άνθρωπος που ονομάζεται Juan Manuel Rosillo, ήταν έξω με εγγύηση για την ποινική δίωξη σχετικά με πολλών εκατομμυρίων δολαρίων απάτη φορολογικής απάτης στην Ισπανία. Φίλος και συνεργάτης του, δεν ήταν άλλος από Josep Pujol, ένας γιος της καταλανικής Προέδρου Jordi Pujol.

(Λίγους μήνες αργότερα, πίσω στην Ισπανία, Rosillo καταδικάστηκε σε έξι και μισό χρόνια στη φυλακή για τα εγκλήματά του, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με έφεση. Ένα χρόνο αργότερα, ο ίδιος καταδικάστηκε σε νέα ποινή φυλάκισης μετά από ένα περιστατικό κίνησης στο οποίο Bentley του χτύπησε και σκότωσε έναν νεαρό άνδρα, αλλά Rosillo εγκατέλειψε τη χώρα-πίσω στον Παναμά, όπου και έζησε μέχρι το θάνατό του, από μια προφανή καρδιακή προσβολή, το 2007. το 2014, Jordi Pujol, ο πρώην καταλανικά Πρόεδρος, αναγνώρισε με ερευνητές της αστυνομίας ότι είχε χρησιμοποιήσει offshore τραπεζικούς λογαριασμούς για δεκαετίες για να μετακινήσετε χρηματικά ποσά, τα οποία είπε προέκυψαν από μια κληρονομιά, σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν στη δραστηριότητα του, η οποία είναι ακόμα υπό διερεύνηση, ήταν Παναμά.)

Σε αυτό το ταξίδι, που συναντήθηκε επίσης με ένα ζευγάρι επιφανών ξένων φυγάδων, οι οποίοι κατοικούσαν στον Παναμά, μεταξύ των οποίων και ο Jorge Serrano Ηλία, ο πρώην πρόεδρος της Γουατεμάλας. Serrano είχε παραλειφθεί πατρίδα του για τον Παναμά μετά την ανατροπή του το 1993. Είχε κατηγορηθεί επίσημα στη Γουατεμάλα για την κλοπή δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε δημόσιους πόρους, αλλά είχε δοθεί ένα θερμό καλωσόρισμα στον Παναμά, και φάνηκε άνετα όταν συναντηθήκαμε για τους λόγους της περιουσίας πολυτελών κατοικιών και Polo club ήταν κτίριο έξω από την πόλη.

Λίγες μέρες αργότερα, ρώτησα δήμαρχος της Πόλης του Παναμά, Χουάν Κάρλος Ναβάρο, ένα Χάρβαρντ-μορφωμένος άνθρωπος με το Προεδρικό φιλοδοξίες, για το δικό του όραμα για τον Παναμά και το πώς ένιωθε για louche τη φήμη της, ιδιαίτερα την παράδοση της υπόθαλψη αμφισβητήσιμη χαρακτήρες όπως Serrano. Δεν του άρεσε μου γραμμή της ανάκρισης. "Έχω πάντα πίστευα του Παναμά ως είδος, όπως η Ελβετία," μου είπε. Είχε scowled όταν πρότεινα ότι η φήμη της χώρας του ήταν στο εξωτερικό μοιάζει περισσότερο με εκείνη της Καζαμπλάνκα, ή Ταγγέρη. «Φέρνουν τα χρήματα, που επενδύουν εδώ. Τι συμβαίνει με αυτό; ", είπε. Αλλά, ρώτησα, τι θα γίνει αν κάποιος σαν εγκληματίας πολέμου ή την επόμενη Mengele αποφάσισε να έρθει στον Παναμά; Navarro ανασήκωσε τους ώμους. "Αυτό δεν θα είναι πρόβλημα, είτε», είπε. «Κοιτάζω αυτό ως ένα είδος των υπηρεσιών που παρέχονται από τον Παναμά για τη διεθνή κοινότητα. Ο κόσμος μπορεί να σκεφτεί του Παναμά ως καταφύγιο της έσχατης ανάγκης. . . . Και αν θέλουν να ζήσουν εδώ ήσυχα, Bienvenidos . "

Μπορεί να είναι απλή σύμπτωση, αλλά ήταν ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι Erhard Mossack, ο πατέρας του Jürgen Mossack, ιδιοκτήτης μέρος της Mossack Fonseca, ήταν ένας πρώην αξιωματικός των Waffen-SS που μετανάστευσαν στον Παναμά με την οικογένειά του μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε, όπως και τώρα, ο Παναμάς ήταν μια εξαιρετικά εξυπηρετικοί θέση.

Πηγή: The New Yorker