Ισραηλινή ομπρέλα για τις μυστικές υπηρεσίες Ελλάδας και Κύπρου;
Η στρατηγική πρόσδεση της Ελλάδας στο Ισραήλ αποκτά ολοένα μεγαλύτερο βάθος. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αναγάγει τη στενή πρόσδεση σε βασική επιλογή της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της χώρας, ενώ είναι πλέον οφθαλμοφανές σε όλους μας ότι το Ισραήλ λύνει και δένει στην Ελλάδα.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η ισραηλινή επιρροή φαίνεται πως επιχειρείται να φτάσει ακόμη βαθύτερα, στον ίδιο τον πυρήνα των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Αυτή τη φορά, μάλιστα, μέσα από προτάσεις για την δημιουργία ενός μόνιμου και οργανωμένου μηχανισμού με συγκεκριμένη δομή, αρμοδιότητες και άμεση πρόσβαση στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια.
Αυτή ακριβώς την προοπτική περιγράφει μελέτη, ενός φιλοισραηλινού think tank στην Ελλάδα, που έχει άμεση συνεργασία με το ελληνικό κράτος, αλλά και με ΗΠΑ-Ισραήλ. Η μελέτη μεταξύ άλλων, προτείνει τη συγκρότηση κοινού μηχανισμού των μυστικών υπηρεσιών Ελλάδας – Κύπρου και Ισραήλ, ο οποίος θα επεξεργάζεται απόρρητες πληροφορίες για κρίσιμα πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά ζητήματα, με δυνατότητα προφανώς να επηρεάζει τις εκτιμήσεις πάνω στις οποίες στηρίζονται σημαντικές κρατικές αποφάσεις.
Συγγραφέας της μελέτης είναι ο Ιωάννης Νομικός, διευθυντής του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Μελετών (RIEAS), μιας δεξαμενής σκέψης που ειδικεύεται στις μυστικές υπηρεσίες και την ασφάλεια. Το ινστιτούτο διατηρεί σχέσεις στο υψηλότερο επίπεδο του κρατικού μηχανισμου εδώ και τουλάχιστον 17 χρόνια, από το 2009 μέχρι σήμερα, παρέχοντας συμβουλές και προτάσεις, αλλά και έχοντας διοργανώσει συναντήσεις και σεμινάρια με στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. και των υπουργείων Εσωτερικών, Άμυνας, Εξωτερικών και Ανάπτυξης.
Ο ίδιος ο Νομικός έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια της Αστυνομίας και του Λιμενικού, παρουσιάζοντας προτάσεις για την οργάνωση των μηχανισμών ασφαλείας, ενώ το RIEAS διατηρεί μακροχρόνιες συνεργασίες με ισραηλινούς φορείς και τις ΗΠΑ, αλλά και πρόσωπα του χώρου των υπηρεσιών πληροφοριών.
Παράλληλα, το 2024, ο Νομικός εμφανίζεται ως Συμπρόεδρος του συμβουλίου της Αθήνας του OSAC, ενός δικτύου ασφαλείας του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, με αποστολή την ανταλλαγή πληροφοριών και την προστασία των αμερικανικών συμφερόντων στο εξωτερικό.
Έχει ιδιαίτερη σημασία και το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκπονήθηκε η μελέτη. Από την πρώτη σελίδα, ευχαριστεί τους συμμετέχοντες σε ερευνητικό πρόγραμμα για τις αμυντικές σχέσεις Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου, το οποίο όπως αναφέρει το ίδιο το κείμενο, χρηματοδοτήθηκε από το ισραηλινό Υπουργείο Περιφερειακής Συνεργασίας και πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και το Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS), δηλαδή ενός από τα σημαντικότερα ισραηλινά κέντρα στρατηγικής ασφάλειας, με ισχυρούς δεσμούς με τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες πληροφοριών του Ισραήλ.
Αντιλαμβάνεται κανείς, την πολιτική σημασία αυτής της χρηματοδότησης και τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας, ιδιαίτερα όταν το αντικείμενο της έρευνας αγγίζει την ίδια την οργάνωση των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Παράλληλα, δεν χωράει αμφιβολία πως θα ήταν μεγάλη αφέλεια να πιστέψουμε ότι το Ισραήλ διαθέτει χρήματα για τέτοιες έρευνες από ανιδιοτελές ενδιαφέρον και όχι για την προώθηση των δικών του στρατηγικών συμφερόντων.
Το κείμενο περιγράφει ένα συγκεκριμένο σχέδιο διασύνδεσης των ελληνικών, κυπριακών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, καθορίζοντας τη δομή, τη στελέχωση, τις αρμοδιότητες και τον τρόπο λειτουργίας ενός κοινού μηχανισμού επεξεργασίας απόρρητων πληροφοριών.
Η μελέτη του Νομικού εντάσσεται προφανώς σε αυτό το πλαίσιο και προτείνει μεταξύ άλλων, έναν μηχανισμό μέσα από τον οποίο οι υπηρεσίες πληροφοριών των χωρών θα αποκτήσουν κοινές διαδικασίες, προτεραιότητες και κανόνες λειτουργίας!
Έξι στελέχη των μυστικών υπηρεσιών με πρόσβαση στην κορυφή της κυβερνητικής εξουσίας
Στο επίκεντρο της πρότασης βρίσκεται η δημιουργία μιας Coalition Sharing Group (CSG), δηλαδή μιας ομάδας ανταλλαγής πληροφοριών, αποτελούμενης από έξι στελέχη: δύο από την Ελλάδα, δύο από την Κύπρο και δύο από το Ισραήλ.
Ο Νομικός εισηγείται τη συγκρότηση ενός μηχανισμού στην ανώτερη βαθμίδα της συνεργασίας, ανάμεσα στον πρωθυπουργό, τους υπουργούς και τα υπόλοιπα συνεργαζόμενα όργανα. Η ομάδα θα συντάσσει τακτικές αναφορές προς τις τρεις χώρες, με κάθε κυβέρνηση να αποφασίζει στη συνέχεια για την περαιτέρω διανομή τους.
Προβλέπει ότι τα έξι στελέχη θα καλύπτουν την πολιτική και τη διπλωματία, τις πληροφορίες ασφαλείας, τις αμυντικές πληροφορίες, την οικονομία και τους στρατηγικούς πόρους. Θα εξετάζουν πληροφορίες που σχετίζονται με τους στόχους προτεραιότητας των συνεργαζόμενων χωρών, ενώ θα συντάσσουν τόσο επείγουσες εκτιμήσεις όσο και μακροπρόθεσμες αναλύσεις για τον στρατηγικό σχεδιασμό τους.
Το σχέδιο της μελέτης ουσιαστικά αγγίζει σχεδόν ολόκληρο το φάσμα των κρίσιμων κρατικών λειτουργιών, ανοίγοντας τον δρόμο για τη συμμετοχή των ισραηλινών υπηρεσιών, που αφορούν ακόμη και την οικονομία και τους στρατηγικούς πόρους της Ελλάδας και της Κύπρου!
Ενδιαφέρον πάντως έχει ότι η πρόταση αυτή έρχεται λίγους μήνες μετά την τριμερή σύνοδο Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, στις 22 Δεκεμβρίου 2025, στην Ιερουσαλήμ, όπου Μητσοτάκης, Νετανιάχου και Χριστοδουλίδης συμφώνησαν στην περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια. Στις 22–23 Δεκεμβρίου υπογράφηκε επίσης το Κοινό Σχέδιο Δράσης των τριών χωρών για το 2026, που περιλαμβάνει κοινές επιχειρησιακές δραστηριότητες, εκπαίδευση ειδικών δυνάμεων και επιτελικές διαβουλεύσεις.
Η ομάδα, σύμφωνα με το κείμενο που δημοσιεύτηκε θα διαθέτει επίσης τη δυνατότητα να εξετάζει και να αποφασίζει επί πληροφοριών, που αφορούν τους στόχους προτεραιότητας των συνεργαζόμενων κρατών.
Εδώ ανακύπτει ένα κρίσιμο πολιτικό ζήτημα και τίθονται ερωτήματα για το κατά πόσο οι στρατηγικές προτεραιότητες της Ελλάδας θα μπορούν να διαμορφώνονται ανεξάρτητα από εκείνες του Ισραήλ, όταν η ίδια η διαδικασία αξιολόγησης των πληροφοριών θα πραγματοποιείται από έναν κοινό μηχανισμό;
Η μελέτη προχωρά ακόμη περισσότερο, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί ο μηχανισμός.
Τα μέλη της ομάδας θα συμφωνούν σε κοινές επιχειρησιακές διαδικασίες και κώδικα συμπεριφοράς, που θα καθορίζουν πώς συζητούνται, αξιολογούνται και αξιοποιούνται οι πληροφορίες. Θα μπορούν επίσης να εισηγούνται την ενημέρωση πρόσθετων κυβερνητικών αξιωματούχων, πέρα από εκείνους που περιλαμβάνονται στον αρχικό κατάλογο προσώπων με εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.
Η Μοσάντ ως πρότυπο και η ΕΥΠ ως υπηρεσία που πρέπει να αλλάξει
Ίσως το πιο αποκαλυπτικό σημείο της μελέτης βρίσκεται στον τρόπο με αντιμετωπίζονται οι υπηρεσίες πληροφοριών Ελλάδας και Ισραήλ.
Ο συγγραφέας περιγράφει την ισραηλινή παράδοση πληροφοριών ως προϊόν της διαρκούς προσπάθειας υπεράσπισης του ισραηλινού κράτους και εξυμνεί τη Μοσάντ, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η δράση της έχει εξυπηρετήσει όχι μόνο τα ισραηλινά, αλλά και ευρύτερα δυτικά συμφέροντα ασφαλείας!
Είναι προφανές πως η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη αντίληψη, σύμφωνα με την οποία το Ισραήλ παρουσιάζεται ουσιαστικά ως υπερασπιστής του λεγόμενου «δυτικού κόσμου» και η ασφάλειά του συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια ολόκληρης της Δύσης.
Επίσης η μελέτη υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν έχει κατορθώσει να διαμορφώσει αντίστοιχη κουλτούρα υπηρεσιών πληροφοριών, και απο αυτή τη σύγκριση προκύπτει και η βασική εισήγησή του ότι η ΕΥΠ πρέπει να μεταρρυθμιστεί, ώστε να αποκτήσει την απαιτούμενη αξιοπιστία και να αναπτύξει τη σχέση εμπιστοσύνης που απαιτείται για την ανταλλαγή απόρρητων πληροφοριών με το Ισραήλ.
Όπως γινεται αντιληπτό, με βάση το συνολικό σκεπτικό της πρότασης, η αναδιοργάνωση της ελληνικής υπηρεσίας πληροφοριών τίθεται ξεκάθαρα στην υπηρεσία μιας βαθύτερης επιχειρησιακής διασύνδεσης με τον ισραηλινό μηχανισμό ασφαλείας.
Και τα ερωτήματα γίνονται ακόμη πιο σοβαρά, κυρίως το με ποια πολιτική νομιμοποίηση οι προτεραιότητες ασφαλείας ενός ξένου κράτους θα ενσωματώνονται στον σχεδιασμό των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών;
Αξίζει να σημειωθεί πως οι σχέσεις του RIEAS με ισραηλινούς φορείς έχουν ιστορία πολλών ετών. Τον Μάιο του 2010, το RIEAS συνδιοργάνωσε με την πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα πενθήμερο ελληνοϊσραηλινό σεμινάριο για στελέχη στον τομέα της ασφάλειας. Τον Οκτώβριο του 2013, ο Νομικός μίλησε στο ισραηλινό Κέντρο Στρατηγικών Μελετών Begin-Sadat (BESA), στο Πανεπιστήμιο Bar-Ilan, με θέμα τη συμμαχία Ελλάδας και Ισραήλ στις υπηρεσίες πληροφοριών και την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστική για το επίπεδο αυτών των επαφών είναι η συνέντευξη που πήρε προσωπικά ο ίδιος, τον Απρίλιο του 2021, από τον Ντάνι Γιατόμ, δηλαδή τον πρώην επικεφαλής της Μοσάντ την περίοδο 1996–1998.
Το RIEAS πάντως φαίνεται να διατηρεί ιδιαίτερες επαφές και στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, καθώς στις 27 Σεπτεμβρίου 2018, το ινστιτούτο συνδιοργάνωσε, μεταξύ άλλων, συνέδριο για την ασφάλεια με τη δικηγορική εταιρεία της Σοφίας Νικολάου, η οποία ήταν ήδη στέλεχος της ΝΔ και αργότερα διορίστηκε γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η παρουσία στελεχών του ινστιτούτου σε κρατικούς μηχανισμούς ασφαλείας αποτυπώνεται και σε κυβερνητικές αποφάσεις, καθώς με απόφαση του υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου το 2024, ορίστηκαν μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου του Παρατηρητηρίου Ανάλυσης Υβριδικών Απειλών δύο πανεπιστημιακοί του Πανεπιστημίου Πειραιώς, ο Ανδρέας Λιαρόπουλος, και ο Ιωάννης Κωνσταντόπουλος, που συνδέονται με το RIEAS.
Οι συνέπειες πάντως από την υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου, όπως αυτό που προτείνεται από τo συγκεκριμένο Think Tank, θα μπορούσαν να είναι εξαιρετικά σοβαρές. Η Ελλάδα κινδυνεύει να συρθεί ακόμη βαθύτερα στους πολεμικούς σχεδιασμούς και τις συγκρούσεις του Ισραήλ, ενώ η προοπτική συγκρότησης ενός παράλληλου, υπερεθνικού κέντρου εξουσίας στην καρδιά των μυστικών υπηρεσιών εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την εθνική ασφάλεια.
Πρόκειται δυστυχώς για ένα ακόμη βήμα προς τη μετατροπή κρίσιμων μηχανισμών του ελληνικού κράτους σε πεδίο επιρροής των ισραηλινών και Αμερικάνικων στρατηγικών συμφερόντων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την χώρα.
Πηγή: infowar