Η αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει και φαίνεται στον δρόμο

Η επιμονή των κινητοποιήσεων στη Γαλλία αποδεικνύει ότι μια βαθύτερη αλλαγή είναι σε εξέλιξη στην Ευρώπη

Η μεγάλη κινητοποίηση στη Γαλλία στις 5 Νοεμβρίου ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι αυτό που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν είναι μια έκρηξη της παραβατικής νεολαίας, χωρίς στόχο και προοπτική, αλλά μια μεγάλη και συνολική αλλαγή του συσχετισμού δύναμης, που αφετηρία έχει το γεγονός ότι μεγάλα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης ξεσηκώνονται απέναντι στην έκρηξη του κόστους ζωής που κάνει τη διαβίωσή τους όλο και πιο δύσκολη κι επιτείνει ένα κλίμα απαισιοδοξίας για το μέλλον, αλλά και απέναντι στον κυνισμό ενός πολιτικού συστήματος που επιμένει να κρατάει στην εξουσία μια κυβέρνηση χωρίς καμία νομιμοποίηση που γι’ αυτό καταφεύγει σε μια όλο και πιο αυταρχική αντιμετώπιση των κινητοποιήσεων.

Αυτό υπογραμμίζει μια βασική διάσταση της πολιτικής αντιπαράθεσης, που συχνά αρκετοί την υποτιμούν. Από ένα σημείο και μετά οι μαζικές κινητοποιήσεις δεν είναι απλώς ο τρόπος για να καταγράφεται – και συχνά να εκτονώνεται – ο θυμός της κοινωνίας, αλλά γίνονται το πεδίο όπου τροποποιείται ο συνολικότερος πολιτικός συσχετισμός.

Αυτό με τη σειρά του κάνει τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε τόσο μεγάλες κινητοποιήσεις να αρχίζουν να σκέφτονται το ενδεχόμενο να κάνουν άλλες πολιτικές επιλογές και να στηρίξουν πολιτικούς σχηματισμούς που όντως έχουν ως πρόγραμμα την αλλαγή αυτή. Κυρίως, όμως, τέτοιες μεγάλες κινητοποιήσεις αλλάζουν τους ανθρώπους. Τους κάνουν περισσότερο πρόθυμους να σκεφτούν τη ζωή τους με διαφορετικό τρόπο και να ιεραρχήσουν ξανά αξίες και ιδανικά.

Μόνο που όλα αυτά  δεν σημαίνουν απλώς μια αλλαγή στάσης και νοοτροπιών. Σημαίνουν ότι ακριβώς επειδή τα λαϊκά στρώματα θα ψηφίσουν διαφορετικά θα διαμορφωθεί και νέο πολιτικό τοπίο, άρα και μία νέα κυβερνητική προοπτική.

Η χώρα μας δεν βρίσκεται ίσως ακόμη σε αυτή την κατάσταση, αλλά προς το παρόν. Γιατί και μεγάλη δυσαρέσκεια και οργή υπάρχουν και κρίση νομιμοποίησης της κυβέρνησης και διάθεση για κινητοποίηση ακόμη και εάν δεν παίρνει εκρηκτική μορφή. Όπως υπάρχει και σαφής αναζήτηση μιας διαφορετικής πολιτικής που να απαντάει σε αυτές τις αγωνίες.

Οι κοινωνίες δεν αλλάζουν κατεύθυνση εύκολα. Όμως, όταν το κάνουν, αυτό γίνεται με τρόπο ηχηρό, αποφασιστικό και τελικά αμετάκλητο. Και τότε όλοι όσοι σήμερα οραματίζονται και απεργάζονται αιώνια παραμονή της κυβέρνησης της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, απλώς θα ψάχνουν να βρουν πού θα κρυφτούν.