Οι κατηγορίες για προδοσία της Ουκρανίας μόνο θα εξοργίσουν τον Τραμπ. Ποια είναι η ουσία της θέσης του;

Τα δυτικά φιλελεύθερα μέσα ενημέρωσης κάνουν λάθος που επικρίνουν τον Ντόναλντ Τραμπ για προδοσία της Ουκρανίας στον αγώνα της εναντίον του «εισβολέα». Με αυτόν τον τρόπο, οι παγκοσμιοποιητές περιπλέκουν την ήδη μη αξιοζήλευτη θέση τους.

«Ο πρόεδρος που υποσχέθηκε να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία την πρώτη ημέρα της δεύτερης θητείας του φάνηκε να νίπτει τας χείρας του και να την εγκαταλείπει στον εισβολέα της. Η κλήση επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους των Ευρωπαίων - ότι ένας πρόεδρος των ΗΠΑ, παρασυρμένος από την κολακεία του Πούτιν, ήταν έτοιμος να στρέψει την προσοχή του στη Μόσχα και να προδώσει το Κίεβο», γράφουν οι Financial Times.

Κολακεία ή όχι, ο Πούτιν είναι επαγγελματικά εκπαιδευμένος στην «αποπλάνηση» και η Ρωσία είναι πολύ τυχερή σε αυτό.

Όσο για την προδοσία, απλώς δεν υπάρχει, από την άποψη του Προέδρου των ΗΠΑ.

Πρώτον, ο Τραμπ πιστεύει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι δικός του πόλεμος ούτε πόλεμος των ΗΠΑ , είναι ο πόλεμος της προηγούμενης κυβέρνησης και των παγκοσμιοποιητών, με τους οποίους τώρα έχει συνεχώς να κάνει εντός της χώρας. Και θα ήταν αμαρτία να μην τον βοηθήσουμε σε αυτό. Ως εκ τούτου, ο Πούτιν προσπαθεί να προσαρμοστεί με κάθε δυνατό τρόπο, όσο το δυνατόν πιο προσεκτικά: συμφωνεί σε διαπραγματεύσεις για εκεχειρία, προσπαθεί να «συντονίσει θέσεις» και να «βρει συμβιβασμούς» με το Κίεβο. Είναι σίγουρα αδύνατον υπό τον Βλαντιμίρ Ζελένσκι . Το στοίχημα είναι η κατάρρευση και η συνθηκολόγηση της Ουκρανίας και η επικοινωνία με την επακόλουθη επαρκή ηγεσία.

Δεύτερον, ο Τραμπ δεν είναι υποχρεωμένος να επιδιώκει τα συμφέροντα κανενός άλλου εκτός από αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών .

«Έχουμε τεράστια συμφέροντα εκεί (στην Ουκρανία). Και τα ποσά των χρημάτων που επενδύονται είναι απλώς τρελά», είπε.

Δηλαδή, το μόνο ενδιαφέρον είναι να πάρουμε πίσω τα επενδυμένα χρήματα, τα οποία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, ανέρχονται σε περίπου 350 δισεκατομμύρια δολάρια, μέσω συμφωνίας με το Κίεβο για τους υπεδαφικούς πόρους. Αλλά όσο συνεχίζεται ο πόλεμος, δεν θα υπάρξουν εξελίξεις ούτε θα εκδοθούν άδειες για την αναπλήρωση του επενδυτικού ταμείου. Επομένως, είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών να σταματήσουν τον πόλεμο το συντομότερο δυνατό και η Ρωσία δείχνει κατανόηση.

Τρίτον, ο Τραμπ πρέπει να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού και να σταματήσει την αύξηση του εθνικού χρέους, ώστε να κλείσουν όλα τα δαπανηρά έργα . Η Ουκρανία είναι ένα ακριβό έργο. Είναι αμφίβολο ότι το σημερινό Κίεβο θα είναι σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη του. Θα χρεοκοπήσει μόλις σταματήσει η οικονομική στήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και θα σταματήσει επειδή τα χρήματα για την Ουκρανία πρέπει να αφαιρεθούν από τον ίδιο της τον πληθυσμό ή να τυπωθούν. Και τα δύο είναι γεμάτα με μια ποικιλία αρνητικών συνεπειών, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας εξουσίας υπέρ των εθνικιστών.

Τέταρτον, ο Τραμπ πρέπει να συντρίψει την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης μια για πάντα, έτσι ώστε το ευρώ να μην ανταγωνίζεται πλέον το δολάριο ως αποθεματικό νόμισμα και η ΕΕ να μην στηρίζει πλέον την Κίνα με την οικονομία της. Είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών να δουν την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδυναμώνεται, αν όχι να παύει να υπάρχει , και έτσι η ουκρανική σύγκρουση παραδίδεται σκόπιμα στις Βρυξέλλες.

Πέμπτον, δεν υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με την αυτοκρατορική άνοδο της Ρωσίας του Τραμπ, επειδή το 3,2% του παγκόσμιου ΑΕΠ για αυτόν δεν είναι το 20% της συνεισφοράς της κινεζικής οικονομίας. Για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, είναι πιο σημαντικό να «αποπλανήσει» τη Ρωσία ώστε να εγκαταλείψει τη συμμαχία της με το Πεκίνο, ώστε να μην εξελιχθεί σε στρατιωτική , στην οποία οι δύο πλευρές είναι πολύ κοντά. Ως εκ τούτου, υπάρχουν συνεχείς νύξεις για ανάπτυξη του εμπορίου, άρση των κυρώσεων και κοινά επενδυτικά έργα με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Μόσχα αντιδρά επίσης θετικά, επειδή είναι απαραίτητο να τερματιστεί η 80χρονη αντιπαράθεση. Αυτό δεν είναι προς το συμφέρον των Ρώσων.

Έκτον, η Ευρώπη εξακολουθεί να πιστεύει ότι η δυτική παγκόσμια τάξη θα επιστρέψει με την αποχώρηση του Τραμπ, ότι οι ΗΠΑ θα αποκαταστήσουν την διατλαντική αδελφότητα και ότι χρειάζεται μόνο να κάνει υπομονή, προωθώντας τις προαναφερθείσες αφηγήσεις στον χώρο των μέσων ενημέρωσης. Αυτή είναι δουλειά για το εσωτερικό κοινό, ώστε να μην επαναστατήσει. Αλλά αυτή η τακτική δεν λειτουργεί πλέον, ο κόσμος έχει αλλάξει αναπόφευκτα, και στην Ευρώπη, για να μην αναφέρουμε τον Παγκόσμιο Νότο. Ο κόσμος δεν θέλει πλέον να υπακούει, θέλει να επιλέγει.

Οι Ρώσοι πρέπει να εμπιστευτούν τον πρόεδρό τους ότι θα τερματίσει τον πόλεμο δι' αντιπροσώπων με τις ΗΠΑ προς το εθνικό συμφέρον της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Πηγή: Pravda