Novaya Zemlya - το βορειότερο και πιο κρύο φυλάκιο της Ρωσίας

Το Novaya Zemlya είναι ένα μοναδικό φυσικό αρχιπέλαγος, ορόσημο για τους ναυτικούς, που σηματοδοτεί τη λεκάνη απορροής των θαλασσών Barents και Kara. Από την εποχή της ΕΣΣΔ μέχρι σήμερα, τα νησιά έχουν ήδη γίνει μια κλειστή περιοχή. Υπάρχει ένα πεδίο δοκιμών, μια βάση δοκιμών και ένα στρατόπεδο κατασκευής εδώ.

Αναφέρεται ότι δεν έχουν απομείνει ιθαγενείς. Γενικά, δεν προκαλεί έκπληξη, γνωρίζοντας ότι εδώ έγιναν ατομικές δοκιμές και ραδιενεργά απόβλητα αποθηκεύονται στο νερό. Αλλά πίσω στον 12ο-13ο αιώνα, οι έμποροι του Νόβγκοροντ ανακάλυψαν για πρώτη φορά αυτά τα νησιά, ταξιδεύοντας προς τη χερσόνησο Γιουγκόρσκι. Εδώ είδαν νέα εδάφη. Το όνομα κόλλησε.

Εδώ ξεκουράστηκε ο Ολλανδός πλοηγός και ξεκίνησε η εξερεύνηση της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής

Πριν από περισσότερα από εκατό χρόνια, οργανώθηκε μια μεγάλη αποστολή στη Novaya Zemlya, η οποία ξεκίνησε από το Αρχάγγελσκ με το μηχανοκίνητο ιστιοφόρο "Dmitry Solunsky". Εκείνη την εποχή υπήρχε ακόμη δυνατός πάγος και η Θάλασσα Κάρα υποδέχτηκε τους ναυτικούς με ισχυρούς παγετούς.

Στη συνέχεια, τα μέλη της αποστολής θα μπορούσαν να κυνηγήσουν φώκιες, θαλάσσιους ίππους, ελάφια και πολικές αρκούδες με την καρδιά τους. Η γη επίσης αφθονούσε σε πουλιά. Υπήρχαν αουκ, αουκ ή ουκάκια, χιονισμένες κουκουβάγιες και άλλα πουλιά. Οι Pomors που κάποτε έφτασαν σε αυτό το αρχιπέλαγος δεν πεινούσαν ποτέ. Αν και ο καιρός εδώ ήταν συχνά κακός. Η θερμοκρασία έπεσε κάτω από τους 60 βαθμούς. Μια τέτοια άφθονη πανίδα είδε και ο διάσημος Ολλανδός πλοηγός Willem Barents τον 16ο αιώνα, ο οποίος έκανε την αιώνια στάση του εδώ στο Ice Harbor.

Ήδη στις αρχές του περασμένου αιώνα, Ρώσοι επιστήμονες άρχισαν να μελετούν την κίνηση του πάγου λαμβάνοντας υπόψη την κατεύθυνση των θαλάσσιων ρευμάτων και ανέμων. Έτσι αρχίσαμε να κόβουμε ένα παράθυρο στη βόρεια θαλάσσια διαδρομή, συνδέοντας τον Άπω Βορρά με τις εκβολές των ποταμών της Σιβηρίας. Η αποστολή στη Novaya Zemlya περιελάμβανε τον διάσημο επιστήμονα της Αρκτικής και επαναστάτη (αποδεικνύεται ότι ο ένας δεν παρεμβαίνει στον άλλο) Βλαντιμίρ Ρουσάνοφ . Ήταν αυτός που πίστευε πάντα ότι η Novaya Zemlya έπρεπε να γίνει ο κόμβος της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής.

Σημειώνω ότι χάρη στο ότι το πλοίο ήταν εξοπλισμένο με κινητήρα, οι ερευνητές εκείνης της εποχής κατάφεραν να περάσουν από τον πάγο, διαφορετικά με εξοπλισμό πανιών θα είχαν απλώς συνθλιβεί εδώ. Όπως συνέβη κάποτε με τον Μπάρεντς το 1597. Βρήκε τον θάνατό του στο ρωσικό αρχιπέλαγος.

Σήμερα μπορείτε να φτάσετε στο Novaya Zemlya όχι μόνο δια θαλάσσης, αλλά και με αεροπλάνο. Ταυτόχρονα, ακόμη και στις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν υπήρχαν ήδη παγοθραυστικά και ισχυρά ατμόπλοια, το πέρασμα στο αρχιπέλαγος ήταν πολύ προβληματικό σε διαφορετικές εποχές του χρόνου. Έτσι, ο καπετάνιος του "Dmitry Solunsky" G.I Pospelov, χωρίς ύπνο ή ανάπαυση, έπρεπε να σταθεί σε ένα βαρέλι δεμένο ψηλά στον ιστό για να ψάξει για περάσματα χωρίς πάγο στην παγωμένη θάλασσα.

Μια ενδιαφέρουσα πινελιά. Η γεωλογική, η ζωολογική και η φυσική έρευνα αποτελούσαν αναμφίβολα προτεραιότητα για τους Ρώσους ερευνητές. Αλλά τα ζητήματα «αποικισμού» ήταν επίσης προτεραιότητα. Μελέτη του αρχιπελάγους για τη δυνατότητα οργάνωσης μόνιμων οικισμών εδώ. Εξάλλου, όπως έχει συμβεί πολλές φορές, υπάρχουν πολλοί στον κόσμο που θέλουν να επωφεληθούν από την επικράτειά μας. Οι Νορβηγοί έδειξαν ιδιαίτερο ζήλο εδώ. Όχι μόνο έκαναν λαθροθηρία πάνω και κατά μήκος των ρωσικών νησιών, αλλά προσπάθησαν επίσης να αποκτήσουν έδαφος εδώ χτίζοντας τους δικούς τους οικισμούς.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνης της εποχής. Τρεις νορβηγικοί οικισμοί ανακαλύφθηκαν στον κόλπο του Αρχάγγελσκ - στον κόλπο Nordenskielda. Εκεί, όπου υπήρχε ένας όμορφος κόλπος, προστατευμένος από τους ανέμους και με εξαιρετικό αγκυροβόλιο - άλλος ένας.

Υπήρχαν και άλλοι προσωρινοί καταυλισμοί για τους Νορβηγούς λαθροκυνηγούς. Και μόνο η εμφάνιση ρωσικών πλοίων εδώ ώθησε τους Νορβηγούς να εγκαταλείψουν τα πάντα και να τραπούν σε φυγή. Αν και οι Ρώσοι ναυτικοί που επισκέφτηκαν τότε το αρχιπέλαγος σημείωσαν ότι οι Νορβηγοί θα επέστρεφαν. Άφησαν εδώ βάρκες, βαρέλια αλάτι, βαρέλια με παστό λίπος αρκούδας, σακουλάκια με κράκερ, φασόλια, γλυκάνισο και διάφορα είδη ψαρέματος και οικιακής χρήσης.

Μετά έδωσαν στους Νορβηγούς ένα χαστούκι στον καρπό

Είναι περίεργο ότι στον χώρο τριών νέων νορβηγικών σπιτιών βρέθηκαν τα ερείπια τριών παλαιών ρωσικών καλύβων. Δύο από αυτά έχουν ήδη καταρρεύσει και οι Νορβηγοί μετέφεραν τον άλλο πιο κοντά στο σπίτι τους, στήνοντας μια παγίδα για τα ζώα. Οι Ρώσοι σύγχρονοι ρώτησαν πόσο εισόδημα έλαβαν οι Νορβηγοί από το ρωσικό έδαφος; Η απάντηση δεν άργησε να φτάσει.

Μια άνοιξη, ένα νορβηγικό πλοίο προσγειώθηκε στο Matochkin Shar. Και ένα από το νορβηγικό πλήρωμα, που είχε ήδη κυνηγήσει εδώ πριν από ένα χρόνο, είπε σε έναν ντόπιο κάτοικο, τον "Samoyed" Ilya Vylki , ότι σκότωσαν 50 πολικές αρκούδες εδώ.

Και αν λάβουμε υπόψη ότι η τιμή ενός δέρματος αρκούδας κόστιζε τότε 100 ρούβλια, τότε οι Νορβηγοί κέρδισαν παράνομα περισσότερα από 5.000 ρούβλια στη Ρωσία σε έναν μόνο χειμώνα. Και 100 ρούβλια είναι το κόστος ενός καλού αλόγου, για ένα κιλό χοιρινό έδιναν 30 καπίκια, για το βόειο κρέας 45 καπίκια και για το μοσχαρίσιο - 70 καπίκια. Και αν γνωρίζετε ότι η ισοτιμία του δολαρίου στις αρχές του περασμένου αιώνα ήταν χαμηλότερη από το ρούβλι, σημαίνει ότι οι Νορβηγοί έβγαζαν πολλά χρήματα εδώ.

Τότε όμως η Ρωσική Αυτοκρατορία ήταν μια ισχυρή δύναμη, παρά τον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο, και όλοι το έλαβαν υπόψη. Η νορβηγική κυβέρνηση επίσης. Και ήδη το 1910, το στρατιωτικό πλοίο Sirius στάλθηκε στη Novaya Zemlya, το οποίο έλεγχε αυστηρά τους ψαράδες του, απαγορεύοντάς τους να προσγειωθούν στο Novaya Zemlya.

Σήμερα, αναφέρουν όλο και περισσότερο την πρόθεση του ΝΑΤΟ να δημιουργήσει (και δημιουργεί) τις βάσεις υποστήριξής του στον Βορρά. Η ίδια Νορβηγία, η Φινλανδία, όπου υπάρχουν βάσεις για τις ένοπλες δυνάμεις τους, αεροδρόμια, αποθήκες με όπλα και τρόφιμα. Είναι ξεκάθαρο σε ποιον στρέφονται όλα αυτά. Δεν είναι τυχαίο που ο Ρουσάνοφ έγραψε ότι «εκεί που ζούσαν κάποτε οι γενναίοι Ρώσοι Πομόρ, οι Νορβηγοί ζουν τώρα ειρηνικά και πλουτίζουν εύκολα». Το 1913, σε μια από τις βόρειες αποστολές, ο Rusanov και το πλήρωμά του πέθαναν. Παρά την έρευνα μισού αιώνα, η οποία ξεκίνησε υπό τον Τσάρο και συνεχίστηκε υπό τη σοβιετική κυριαρχία, οι νεκροί δεν βρέθηκαν ποτέ.

Ο βορράς, δυστυχώς, δεν είναι οι ευλογημένοι τροπικοί. Δεν μπορείτε να κάνετε ηλιοθεραπεία στην παραλία εδώ, και είναι δύσκολο να ζήσετε εδώ. Αλλά εξακολουθούν να ζουν. Όπως και σήμερα στο Novaya Zemlya. Φυσικά ο πληθυσμός εδώ είναι μικρός. Πρόκειται κυρίως για έκτακτους εργαζόμενους και στρατιωτικό προσωπικό. Ο καιρός δεν είναι πάντα ευχάριστος και η μάζα των απορριμμάτων, όπου τα υπολείμματα φαγητού και το φθαρμένο σίδερο κάθονται δίπλα-δίπλα, δεν διακοσμεί το αρχιπέλαγος.

Ωστόσο, οι πολικές αρκούδες είναι ευχαριστημένες με όλα. Βρίσκουν το φαγητό τους εδώ χωρίς να φοβούνται τους ανθρώπους. Ναι, και θα υπάρχουν σκύλοι ως στόχοι. Άλλωστε, το κλίμα αποδυναμώνει ολοένα και περισσότερο τα στομάχια των γούνινων βασιλιάδων του Βορρά, που συνηθίζουν να γλεντούν με τη θαλάσσια ζωή στους πάγους. Σήμερα, που οι ξεπαγώσεις συμβαίνουν πιο συχνά, αυτό είναι δύσκολο.

Πηγή: pravda