Μαύρος θίασος

Το τρένο της τραγωδίας. Και ο θίασος των νεκροπομπών, που έπιασαν δουλειά για να προλάβουν το πένθος, πριν αυτό γίνει άρνηση και οργή. Ο Άδωνις, η Βούλτεψη, ο Βορίδης, η αγέλη των τρολ, η δημοσιογραφία της παραπλάνησης και της συνενοχής έναντι αδράς αμοιβής. Και ο επικεφαλής του θιάσου, ο πρωθυπουργός της χώρας αυτοπροσώπως, να κατεβάζει σε δημόσια θέα τον αντίχειρα στο στήθος της αλήθειας. Γυμνός από ενσυναίσθηση και συναισθήματα, από λύπη και συγγνώμη, παίζει τον ρόλο, ή τους ρόλους, που του γράφουν οι σεναριογράφοι και σκηνοθέτες της επικοινωνίας του. Ποια επικοινωνία όμως να κοροϊδέψει πια την κοινωνία; Και ποια λόγια, όσο καλά γραμμένα και ειπωμένα, να καλύψουν το ανείπωτο;

Απαντήσεις για το δράμα των Τεμπών απαιτούν τα ανοιχτά ερωτήματα. Πώς φτάσαμε εκεί που φτάσαμε; Ποιος, πώς, γιατί δεν άκουγε τους μάντεις κακών, τους ανθρώπους της σιδηροδρομικής και της πρώτης γραμμής, τις αναφορές και τις ερωτήσεις στη Βουλή; Ποιος κραύγαζε λίγες μέρες πριν το δυστύχημα ότι είναι ντροπή να αμφισβητείται η ασφάλεια των σιδηροδρόμων; Ποιος είχε οργανώσει φιέστα την επόμενη του δυστυχήματος για τη σύγχρονη τεχνολογία στην ασφάλεια των τρένων; Ποιος όριζε κανόνες, διόριζε σταθμάρχες και τελικά καθόριζε μοίρες και ζωές; Ποιος έβγαλε από τη σύμβαση την υποχρέωση του Δημοσίου να διασφαλίσει με σύγχρονα μέσα ότι οι επιβάτες θα έπαιρναν τους δικούς τους όταν φτάσουν;

Κι έτσι στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει. Αλλά κάπως αλλιώς αυτή τη φορά...

Πηγή: Αυγή