Κάτι μεταξύ ιερομόναχου και Πλεύρη

Πώς να τον εμπιστευτείς όταν δηλώνει με ύφος ιερομόναχου ότι θα αναγνωρίσει με ειλικρίνεια τα λάθη του;

Λοιπόν, την πατήσαμε άσχημα με τον Μητσοτάκη. Αυτή την πικρή διαπίστωση έκαναν πολλοί από όσους παρακολούθησαν την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Ο τύπος παίζει εν ου παικτοίς.

Πώς να τον εμπιστευτείς, αλήθεια, όταν για άλλη μια φορά λέει, λέει, λέει, για να αποδείξει κόντρα στα στοιχεία και τη δραματική πραγματικότητα ότι όλα τα έκανε καλά; Απίθανα. Τέλεια!

Πώς να τον εμπιστευτείς όταν γελάει γεμάτος αυτοϊκανοποίηση, εξαπολύει τη φτήνια του εναντίον άλλων πολιτικών αρχηγών, αφήνει το στήθος του να φουσκώσει από υπερηφάνεια καταργώντας «τα ιδεολογικά άβατα» της Αριστεράς; Ούτε ο Πλεύρης του τέτοιο καμάρι!

Πώς να τον εμπιστευτείς, όταν... εξομολογείται στη Βουλή ότι κάθε βράδυ το μυαλό του τριβελίζει μια ιδέα;  Όχι η ιδέα ποιες απευθείας αναθέσεις να διατάξει. Πώς να πτωχεύσει τους φτωχούς. Πώς να συνδράμει τους τραπεζίτες και τη μεγάλη ιδιωτική πρωτοβουλία που κερδοσκοπεί στην Υγεία. Πώς να ρημάξει ό,τι έμεινε όρθιο στο εργασιακό. Αλλά η ιδέα πώς να σώσει ανθρώπινες ζωές!

Πώς να τον εμπιστευτείς όταν, παρασυρμένος από λατρεία για τον εαυτό του, κραδαίνει φυλλάδια πάνω από το κεφάλι τού Τσίπρα, καλεί με ύφος λοχία της χούντας τον Ξανθό να απαντήσει με ένα ναι ή ένα όχι, επιτίθεται στον Πολάκη, απειλεί να πατάξει με τον νόμο τον Βαρουφάκη και τον Κουτσούμπα;

Όλα αυτά σε κατάσταση πολιορκίας από τον κορωνοϊό κι από έναν πρωθυπουργό με πανάκριβη εμμονή να τον αγιογραφούν ως υπεύθυνο και σοβαρό. Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου δηλαδή. Από τον σωτήρα που διάλεξε...

Πηγή: Η Αυγή