Τα ψέματα Νετανιάχου για το Ιράν αλλάζουν τη Μέση Ανατολή και το Ισραήλ

του Άλαστερ Κρουκ*

Τα επιχειρήματα που παρουσιάστηκαν ως βασισμένα σε «νέες πληροφορίες» από τον Νετανιάχου και την ηγεσία του Γενικού Επιτελείου του IDF σχετικά με την επιτάχυνση του ιρανικού προγράμματος πυρηνικών όπλων στο άμεσο μέλλον -με την «οπλοποίηση» να αποτελεί τον όρο-κλειδί στην επιχειρηματολογία τους- έρχονταν σε αντίθεση με εξαιρετικά αξιόπιστες και επικαιροποιημένες εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν αμερικανικές εκθέσεις πληροφοριών που αντέκρουαν τους ισχυρισμούς περί άμεσης πυρηνικής απειλής και οι οποίες, όπως φαίνεται, ήταν γνωστές και στις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών.

«Σύμφωνα με ερευνητικό ρεπορτάζ του Ρόνεν Μπέργκμαν (Yedioth Ahronoth, 26 Ιουνίου 2026), το οποίο βασίστηκε σε ανώτερες πηγές των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών, οι ισραηλινές υπηρεσίες δεν διέθεταν βάσιμες πληροφορίες που να υποδεικνύουν ότι είχε πράγματι ενεργοποιηθεί ένα πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικού όπλου. Υπήρχαν μόνο “ανησυχητικές πληροφορίες για σκέψεις και συζητήσεις”, αλλά κανένα αδιάσειστο στοιχείο που να καταδεικνύει ότι είχαν τεθεί σε λειτουργία εργαστήρια κατασκευής όπλων».

Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: «Συμφωνούσαν όλοι οι ανώτεροι αξιωματούχοι του Γενικού Επιτελείου του IDF και της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και υποστήριζαν πλήρως το επιχείρημα του πρωθυπουργού ότι επρόκειτο για ένα αναγκαίο προληπτικό πλήγμα, με σκοπό την αποτροπή μιας άμεσης πυρηνικής απειλής; Ήταν αυτός ένας πόλεμος για την εξάλειψη μιας άμεσης υπαρξιακής απειλής ή ένας πόλεμος “αξιοποίησης της ευκαιρίας”;»

(Άλλες αναφορές υποδεικνύουν ότι κανένας από τους ανώτερους αξιωματούχους που ήταν παρόντες δεν έθεσε το ενδεχόμενο να μην καταρρεύσει το Ιράν εκ των έσω, ούτε το ενδεχόμενο να εξέλθει από τη σύγκρουση ισχυρότερο.)

Ο Μέιρ διερωτάται αν οι ανώτεροι αξιωματικοί του IDF που συμμετείχαν στη λήψη της απόφασης ακολούθησαν τις προβλεπόμενες διαδικασίες «ή αν παρασύρθηκαν τόσο πολύ από την ευφορική διάθεση του Νετανιάχου, ώστε απέτυχαν να αντιληφθούν τη μεταφυσική αποστολή που είχε αναλάβει, στον ρόλο του ως “Προστάτη του Ισραήλ”: να επιτεθεί στο Ιράν και να εξαλείψει κάθε δυνατότητα επίτευξης μιας διπλωματικής συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα».

(Σε προηγούμενο άρθρο του, με τίτλο «Ρέκβιεμ για την πυρηνική συμφωνία» [Requiem for the Nuclear Deal], ο Μέιρ είχε επισημάνει ότι το ένα τρίτο της αυτοβιογραφίας του Νετανιάχου, «Η ιστορία μου» [My Story], είναι αφιερωμένο στην ίδια μεταφυσική αποστολή – ότι δηλαδή ένας πόλεμος εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν αποτελούσε όνειρο ζωής για τον Νετανιάχου.)

Το ζήτημα, όμως, αφορά εξίσου και τους Αμερικανούς. Κατά την ενημέρωση στην Αίθουσα Επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου, στις 11 Φεβρουαρίου 2026, ο Νετανιάχου άσκησε έντονες πιέσεις στον πρόεδρο Τραμπ, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν ήταν ώριμο για αλλαγή καθεστώτος, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι μια κοινή αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση θα μπορούσε επιτέλους να θέσει τέλος στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Γνώριζαν άραγε οι Αμερικανοί αξιωματούχοι που ήταν παρόντες -και οι οποίοι εξέφρασαν αμφιβολίες για τους ισραηλινούς ισχυρισμού- ότι ο επικεφαλής της ισραηλινής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της AMAN (η οποία αποτελεί τον αρμόδιο φορέα για την εθνική εκτίμηση πληροφοριών στο ισραηλινό σύστημα), καθώς και ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Έρευνας Πληροφοριών, είχαν εκτιμήσει και καταγράψει στις εκθέσεις που παραδόθηκαν στον Νετανιάχου και στα μέλη του υπουργικού συμβουλίου ότι υπήρχε μικρή πιθανότητα να καταρρεύσει η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν; Αντιθέτως, ο επικεφαλής της Μοσάντ επέμενε ότι ένας πόλεμος με το Ιράν θα ήταν σύντομος και εύκολος.

Η εκτίμηση της AMAN, ωστόσο, συνέπιπτε πλήρως με αξιόπιστες διαρροές από Αμερικανούς αξιωματούχους και αναλυτές των υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίες δημοσιεύθηκαν κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Δώδεκα Ημερών, τον Ιούνιο του 2025.

Οι New York Times, η Wall Street Journal και το CBS ανέφεραν ότι, σύμφωνα με τις αμερικανικές πηγές πληροφοριών, δεν υπήρχαν νέες πληροφορίες που να υποδεικνύουν ότι το Ιράν επιχειρούσε να επισπεύσει την κατασκευή πυρηνικής βόμβας, ότι δεν είχε υπάρξει καμία μεταβολή στην εκτίμηση των υπηρεσιών πληροφοριών, ότι το Ιράν δεν βρισκόταν σε πορεία κατασκευής πυρηνικού όπλου και ότι δεν είχε δοθεί καμία εντολή για την έναρξη της διαδικασίας οπλοποίησης.

Παρ’ όλα αυτά, ο Τραμπ προχώρησε ακάθεκτος στον πόλεμο – έναν πόλεμο που συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Γιατί;

* Ο Άλαστερ Κρουκ είναι πρώην Βρετανός διπλωμάτης, ιδρυτής και διευθυντής του οργανισμού Conflicts Forum, με έδρα τη Βηρυτό.

Πηγή: infowar