Η κληρονομιά του Starmer που δεν θα σας πουν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης: Σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος διασημοτήτων, φυλάκιση του Assange και βασανιστήρια..

Πριν από την Ντάουνινγκ Στριτ, ο απερχόμενος πρωθυπουργός έχτισε τη φήμη του στο CPS - όπου μερικά από τα πιο άσχημα σκάνδαλα της Βρετανίας θάφτηκαν, αναβλήθηκαν ή σβήστηκαν.

Καθώς ο Κιρ Στάρμερ ετοιμάζεται να εγκαταλείψει το ανώτατο αξίωμα του Ηνωμένου Βασιλείου μετά από λιγότερο από δύο χρόνια, τα μέσα ενημέρωσης έχουν παραταχθεί για να εξηγήσουν γιατί δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στην τεράστια δημοσιότητα που έλαβε ως ηγέτης της αντιπολίτευσης και κατά τους πρώτους μήνες της θητείας του. Ένα επαναλαμβανόμενο τροπάριο ήταν ότι ο Στάρμερ ήταν ένας «αξιοπρεπής άνθρωπος», αλλά απλώς δεν ήταν κατάλληλος για την κυρίαρχη πολιτική σκηνή. Ωστόσο, το ιστορικό του στην απόκρυψη των αποκρουστικών εγκλημάτων του βρετανικού κατεστημένου - είτε πρόκειται για συστηματική σεξουαλική κακοποίηση παιδιών είτε για βασανιστήρια από τις υπηρεσίες κατασκοπείας - τον δείχνει κάθε άλλο παρά αξιοπρεπή.

Ποια ήταν η πραγματικότητα του ρόλου του Starmer ως CPS;

Η θητεία του Στάρμερ ως διευθυντή δημόσιων εισαγγελιών για την Εισαγγελική Υπηρεσία του Στέμματος (CPS) ήταν θεμελιώδης για τη μυθολογία του από πριν γίνει ηγέτης των Εργατικών. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian, που «ο Στάρμερ μετέτρεψε τη φήμη του από αυτή ενός ριζοσπαστικού δικηγόρου σε αυτή ενός μετριοπαθούς και προσεκτικού διαχειριστή». Από αυτήν την αφήγηση λείπει οποιαδήποτε αναφορά στο πώς η CPS υπό την ηγεσία του συγκάλυψε τα εγκλήματα του διαβόητου παιδεραστή Τζίμι Σάβιλ, όσο ήταν ακόμα ζωντανός.

Τον Φεβρουάριο του 2022, ο Μπόρις Τζόνσον βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση όταν κατηγόρησε τον Στάρμερ στο κοινοβούλιο ότι «δίωκε δημοσιογράφους και δεν δίωξε τον Τζίμι Σάβιλ», ως επικεφαλής της CPS. Η καταδίκη από τα μέσα ενημέρωσης και τους Βρετανούς πολιτικούς ήταν καθολική. Ο επικεφαλής προσωπικής πολιτικής του Τζόνσον, ο οποίος εργαζόταν γι' αυτόν επί 14 χρόνια, παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις υποτιθέμενες συκοφαντικές δηλώσεις του τότε πρωθυπουργού. Τέτοια ήταν η αντίδραση, καθώς η πίεση αυξανόταν τόσο έντονα, που ο Τζόνσον ανακάλεσε τα σχόλιά του σε διάστημα τριών ημερών. 

Ήταν ένα εξαιρετικά σπάνιο παράδειγμα του βρετανικού κατεστημένου που κινήθηκε ομόφωνα, για να υπερασπιστεί έναν μόνο πολιτικό που κατηγορήθηκε για αδικοπραγία. Το επεισόδιο έγινε ακόμη πιο σοκαριστικό από το γεγονός ότι η δήλωση του Τζόνσον ήταν κυριολεκτικά αληθινή. Ο Στάρμερ ήταν επικεφαλής της CPS όταν η Υπηρεσία έλαβε την αδικαιολόγητη απόφαση να μην ασκήσει δίωξη στον Σάβιλ, και πολλές πτυχές αυτού του παράξενα υποβαθμισμένου και αγνοημένου σκανδάλου εμπλέκουν προσωπικά τον αποτυχημένο πρωθυπουργό.

Τι είπε μια έρευνα σχετικά με τον τρόπο που χειρίστηκε η CPS τον Τζίμι Σάβιλ;

Μια εσωτερική έρευνα της CPS για την υπόθεση Savile ανατέθηκε από τον Starmer το 2012, αφού αποκαλύφθηκε μετά τον θάνατο του Savile ότι η αστυνομία δεν είχε απαγγείλει κατηγορίες εναντίον του, παρά τους πολυάριθμους μάρτυρες που κατηγόρησαν αξιόπιστα τον «εθνικό θησαυρό» του Ηνωμένου Βασιλείου ότι τις κακοποίησε σεξουαλικά και τις βίασε όταν ήταν νεαρά κορίτσια. Η έρευνα διαπίστωσε ότι ένας «αναθεωρητής δικηγόρος» της CPS είπε στους ανακριτικούς αξιωματικούς από νωρίς ότι «δεν θα ήταν διατεθειμένος να ασκήσει δίωξη σε αυτές τις υποθέσεις επειδή ήταν «σχετικά ασήμαντες»».

Τζίμι Σάβιλ © Getty Images / CA / Redferns

Ο δικηγόρος της CPS δεν έθεσε επίσης στην αστυνομία βασικές ερωτήσεις σχετικά με την υπόθεση. Η έκθεση της έρευνας βρήκε τη στάση του ανησυχητική. «Ελπίζω ότι οποιοσδήποτε εισαγγελέας θα θεωρούσε μια σεξουαλική επίθεση ως σοβαρή από μόνη της», δήλωσε ο συγγραφέας. Διαπίστωσαν αντ' αυτού ότι «αυτές οι συγκεκριμένες επιθέσεις ήταν κάθε άλλο παρά ασήμαντες» και «αντιπροσώπευαν μια πορεία συμπεριφοράς κατά ευάλωτων γυναικών και κοριτσιών» από τον Savile, επί πολλά χρόνια. Κατά συνέπεια, ο ερευνητής είχε «επιφυλάξεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο εισαγγελέας κατέληξε στην απόφασή του».

Αντί να αρνηθεί να συνεχίσει την υπόθεση, η CPS είχε καθήκον «να «οικοδομήσει» μια δίωξη», την οποία οι δικηγόροι της δεν εκπλήρωσαν. Οι ισχυρισμοί εναντίον του Savile ήταν σαφώς «σοβαροί και αξιόπιστοι». Η έρευνα διαπίστωσε ότι «αν η αστυνομία και οι εισαγγελείς είχαν ακολουθήσει διαφορετική προσέγγιση, η δίωξη θα μπορούσε να ήταν δυνατή». Αυτά τα συμπεράσματα είναι ακόμη πιο καταδικαστικά αν σκεφτεί κανείς ότι όλα τα αρχεία της CPS που διατηρούνταν για τον Savile καταστράφηκαν τον Οκτώβριο του 2010. 

Παρά τις σοβαρές αυτές επικρίσεις, ο ερευνητής κατέληξε στο συμπέρασμα: «Δεν έχω δει τίποτα που να υποδηλώνει ότι οι αποφάσεις για μη άσκηση δίωξης επηρεάστηκαν συνειδητά από οποιοδήποτε ακατάλληλο κίνητρο εκ μέρους της αστυνομίας ή των εισαγγελέων». Κάτι που θα μπορούσε να ισχύει, έστω και μόνο επειδή όλα τα αρχεία της CPS για τον Savile καταστράφηκαν. Η έκθεση, επομένως, «βασιζόταν σε υλικό που παρείχε η αστυνομία για να δείξει ποια έγγραφα είδε ο δικηγόρος που έκανε την αναθεώρηση και τις συμβουλές που δόθηκαν». 

Η Υπηρεσία φέρεται να μην είχε «καθόλου αρχείο» για την υπόθεση, κάτι που, σύμφωνα με την έρευνα, οφειλόταν στο ότι τα αρχεία της CPS για τον Savile «διαγράφονταν αυτόματα» μετά από απόφαση μη λήψης μέτρων, σύμφωνα με τις εσωτερικές πολιτικές. Ωστόσο, οι δημόσια προσβάσιμες οδηγίες της Υπηρεσίας σχετικά με τη «διάθεση» αποδεικτικών στοιχείων αναφέρουν σαφώς ότι τα έγγραφα σε υποθέσεις όπου «δεν έχουν διεξαχθεί διαδικασίες ή όπου η υπόθεση έχει διακοπεί πριν από τη δίκη» πρέπει να φυλάσσονται για πέντε χρόνια. 

Ποιος ήταν ο ρόλος του Στάρμερ στη δίωξη του Τζούλιαν Ασάνζ;

Οι διαγραφές από τον Savile δεν ήταν το μόνο παράδειγμα ύποπτα κακής τήρησης αρχείων από την CPS υπό την επίβλεψη του Starmer. Το 2017, αποκαλύφθηκε ότι η Υπηρεσία διέγραψε ευαίσθητες ανταλλαγές email σχετικά με τον Julian Assange με Σουηδούς εισαγγελείς τρία χρόνια νωρίτερα - ενδεχομένως παράνομα, καθώς βρισκόταν σε εξέλιξη ποινική υπόθεση. Οι επικοινωνίες πραγματοποιήθηκαν από το 2010 έως ότου ο ιδρυτής των WikiLeaks αναζήτησε καταφύγιο στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο τον Ιούνιο του 2012, όπου παρέμεινε για σχεδόν επτά χρόνια, υπό συνεχή απειλή δολοφονίας της CIA. Το 2019 η βρετανική αστυνομία τον απέσυρε βίαια και τον έστειλε στο Belmarsh, μια φυλακή υψίστης ασφαλείας, όπου κρατήθηκε σε σχεδόν πλήρη απομόνωση για πέντε χρόνια. 

Ο ιδρυτής των Wikileaks, Τζούλιαν Ασάνζ, μιλάει από το μπαλκόνι της πρεσβείας του Ισημερινού στις 5 Φεβρουαρίου 2016 στο Λονδίνο της Αγγλίας. © Carl Court / Getty Images

Τα email διαγράφηκαν από έναν δικηγόρο της CPS, ο οποίος είχε προσωπικά συμβουλεύσει τη σουηδική αστυνομία να μην επισκεφθεί το Λονδίνο και να ανακρίνει τον Assange, όπως είχε ζητήσει, με το σκεπτικό ότι φοβόταν την έκδοσή του στις ΗΠΑ από τη Σουηδία. «Κατά την άποψή μου, δεν θα ήταν συνετό για τις σουηδικές αρχές να προσπαθήσουν να ανακρίνουν τον κατηγορούμενο στο Ηνωμένο Βασίλειο», έγραψαν τον Ιανουάριο του 2011. Αυτή η πρόταση είχε διαγραφεί σε email που δημοσιεύθηκαν στο πλαίσιο της Ελευθερίας της Πληροφόρησης από την CPS, αλλά όχι σε αρχεία που παρείχαν οι σουηδικές αρχές.

Η Σουηδία σταμάτησε την έρευνά της για τον Ασάνζ τον Μάιο του 2017. Μόνο αργότερα αποκαλύφθηκε ότι η υπόθεση θα μπορούσε να είχε κλείσει πολύ νωρίτερα, αν δεν είχε παρέμβει άμεσα η CPS. Πέρα από την συμβουλή της σουηδικής αστυνομίας να μην ανακρίνει τον Ασάνζ στο Λονδίνο, ένας δικηγόρος της Υπηρεσίας προσπάθησε επανειλημμένα να την αποτρέψει από το να σταματήσει εντελώς την έρευνά της. Τον Αύγουστο του 2012, έγραψαν στους Σουηδούς ομολόγους τους: «Μην τολμήσετε να διστάσετε!!!»

Τον Οκτώβριο του 2013, η διευθύντρια των εισαγγελιών της Σουηδίας, Marianne Ny, έγραψε στην Εισαγγελία ότι λόγω της παρόδου του χρόνου και της έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων εναντίον του Assange, «κρίναμε ότι είμαστε υποχρεωμένοι να άρουμε την εντολή κράτησης... και να αποσύρουμε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης». Τρεις ημέρες αργότερα, η Ny έστειλε email στην σαφώς προσβεβλημένη Εισαγγελία, ζητώντας συγγνώμη για την «[κακή] έκπληξη» της κίνησης για την απόσυρση των κατηγοριών εναντίον του Assange. «Ελπίζω να μην σας χάλασα το Σαββατοκύριακο», πρόσθεσε. 

«Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε και να δούμε και ίσως να είμαστε αιώνια ευγνώμονες που κανένας από εμάς δεν χρειάζεται να μοιραστεί ένα δωμάτιο στην πρεσβεία μαζί του τα Χριστούγεννα!», απάντησε ο δικηγόρος της CPS. 

Ο προσωπικός ρόλος του Στάρμερ σε όλα αυτά δεν έχει ποτέ διευκρινιστεί επαρκώς, αλλά επισκέφθηκε την Ουάσινγκτον το 2011, το 2012 και το 2013, ενώ ήταν ουσιαστικά υπεύθυνος για την υπόθεση Ασάνζ, συναντώντας ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους. Πιστός στην πρακτική του, όλα τα αρχεία των ταξιδιών του Στάρμερ καταστράφηκαν γρήγορα, κατά παράβαση του πρωτοκόλλου της Επιτροπής Προστασίας των Πολιτών.

Πώς κάλυψε ο Στάρμερ τα βασανιστήρια της MI5/MI6;

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η CIA ξεκίνησε ένα παγκόσμιο πρόγραμμα βασανιστηρίων, εντοπίζοντας υπόπτους για τρομοκρατία, απαγάγοντάς τους και στέλνοντάς τους σε μυστικές τοποθεσίες σε όλη την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, προτού τους αποσπάσει ψευδείς ομολογίες για να δικαιολογήσει τον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας. Η MI5 και η MI6 δεν συμμετείχαν μόνο κεντρικά στο πρόγραμμα. Οι δύο υπηρεσίες διεξήγαγαν μια αυτόνομη κοινή επιχείρηση χρησιμοποιώντας «συνεργαζόμενες» υπηρεσίες στον Παγκόσμιο Νότο για να κάνουν οι ίδιες τα βασανιστήρια.

Κεντρικά γραφεία της MI6 στον ποταμό Τάμεση, Λονδίνο. © Getty Images / Andrew Holt

Όταν αυτές οι δραστηριότητες δημοσιοποιήθηκαν, με νομικές ενέργειες κατά του κράτους από τα θύματα του προγράμματος βασανιστηρίων και τις οικογένειές τους, η αστυνομία του Ηνωμένου Βασιλείου ξεκίνησε έρευνα. Συγκεντρώθηκαν τεράστιες ποσότητες ενοχοποιητικών στοιχείων. Ωστόσο, ο Starmer, ως επικεφαλής της CPS, ασκούσε συνεχώς βέτο στην προσαγωγή των παραβατών, συμπεριλαμβανομένων ανώτερων διευθυντών υπηρεσιών κατασκοπείας, σε δίκη, παρά το συντριπτικό αριθμό υποθέσεων εναντίον τους. Πρώτον, το 2010 έκρινε ότι υπήρχαν «ανεπαρκή στοιχεία» για να διωχθεί ένας αξιωματικός της MI5 που συμμετείχε στα βασανιστήρια ενός Βρετανού πολίτη στο Πακιστάν το 2002.

Οι αστυνομικές έρευνες για βασανιστήρια σε βάρος της MI5 και της MI6 συνεχίστηκαν. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2012, ο Starmer αποφάσισε και πάλι να μην ασκήσει δίωξη σε κανέναν από αυτές τις υπηρεσίες για τον ρόλο του στην παράνομη μεταχείριση που τους έγινε. Τον επόμενο Απρίλιο, ο Starmer παρευρέθηκε στο μεθυσμένο πάρτι αποχαιρετισμού του αρχηγού της MI5, Jonathan Evans, του πρώτου αξιωματούχου της CPS που παρευρέθηκε ποτέ σε τέτοια εκδήλωση. Ο Evans ήταν βετεράνος της αντιτρομοκρατίας, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως γενικός διευθυντής της MI5 από το 2007 και θα είχε υποστεί ποινική ευθύνη εάν η CPS είχε αποφασίσει να ασκήσει δίωξη σε βάρος της MI5.

Οι αστυνομικές έρευνες για το σκάνδαλο βασανιστηρίων δεν είχαν ολοκληρωθεί, ωστόσο. Τα έγγραφα που κατασχέθηκαν από τα γραφεία των υπηρεσιών ασφαλείας της Λιβύης, τα οποία εγκαταλείφθηκαν μετά την πτώση του Μουαμάρ Καντάφι τον Οκτώβριο του 2011, αποτελούσαν έναν θησαυρό. Σε αυτά περιλαμβάνονταν φαξ που στάλθηκαν τον Μάρτιο του 2004 από τον τότε επικεφαλής της αντιτρομοκρατίας της MI6, Μαρκ Άλεν, σε Λίβυους κατασκόπους, σχετικά με έναν ύποπτο για τρομοκρατία που είχε απαχθεί μαζί με τη σύζυγό του σε επιχείρηση της MI6. Ο ύποπτος πέρασε έξι χρόνια βασανιζόμενος σε φυλακές της Λιβύης κατόπιν εντολής της υπηρεσίας, με την MI6 να παρέχει ερωτήσεις στους ανακριτές του. 

Συνολικά, η αστυνομία συγκέντρωσε 28.000 σελίδες αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με την εμπλοκή του Άλεν σε βασανιστήρια. Ωστόσο, το 2014, ο Στάρμερ αποφάσισε για άλλη μια φορά ότι αυτά ήταν «ανεπαρκή στοιχεία» για να ασκήσει δίωξη κατά του επικεφαλής της αντιτρομοκρατίας της MI6 και η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο. Σε αντάλλαγμα για μια ζωή υπηρεσίας στο κατεστημένο και άμεσης βοήθειας στην τέλεση σοβαρών εγκλημάτων - έστω και μόνο υπογράφοντας συγκαλύψεις και πολιτικοποιημένες διώξεις αντιφρονούντων - ο Στάρμερ ανταμείφθηκε με μια κενή θέση στο ανώτατο αξίωμα του Ηνωμένου Βασιλείου, μόνο για δύο χρόνια.

Πηγή: RT