Αυτό που το Κίεβο ελπίζει να μην προσέξετε - Η κρυφή ανατομία της προόδου της Ρωσίας σε όλα τα μέτωπα

Πώς ο Νοέμβριος έφερε ραγδαίες προελάσεις, κατάρρευση ουκρανικών θέσεων και μια αποφασιστική στροφή στον πόλεμο

Τον τελευταίο μήνα, ο ρυθμός του πολέμου έχει αλλάξει απότομα. Οι ρωσικές δυνάμεις προχωρούν τώρα κατά μήκος επτά κύριων αξόνων, με σφοδρές μάχες σε εξέλιξη για οκτώ πόλεις. Εκτός από τον πρώτο μήνα της ρωσικής στρατιωτικής επιχείρησης, η Μόσχα δεν έχει εξαπολύσει ποτέ επίθεση αυτής της κλίμακας. Η χρονική στιγμή είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη: τα τέλη του φθινοπώρου προσφέρουν μερικές από τις χειρότερες συνθήκες για πόλεμο ελιγμών και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη διατηρούν συνεχή επιτήρηση στο πεδίο της μάχης.

Όπως αναμενόταν, η ρωσική επίθεση που ξεκίνησε τον Μάιο του 2025 έχει σταθερά δυναμική. Τα σωρευτικά της αποτελέσματα είναι πλέον αδιαμφισβήτητα καθώς η χρονιά πλησιάζει στο τέλος της. Στην απέναντι γραμμή επαφής, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας αντιμετωπίζουν αυξανόμενες αμυντικές κρίσεις, προσπαθώντας να καλύψουν τα κενά με ολοένα και πιο σπάνια αποθέματα. Σε δευτερεύοντες τομείς - τις περιοχές που προσελκύουν λιγότερη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης - οι ουκρανικές μονάδες είναι τόσο υπερφορτωμένες που, για πρώτη φορά από το 2022, έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν θέσεις χωρίς μάχη.

Προς το παρόν, αυτές οι κρίσεις παραμένουν τοπικές. Αλλά ο αυξανόμενος αριθμός τους υποδηλώνει μια ευρύτερη και πολύ πιο ανησυχητική τάση για το Κίεβο. Θα μπορούσε κανείς ακόμη και να κάνει έναν παραλληλισμό με την Εκατονταήμερη Συμμαχική Επίθεση το 1918, η οποία έφερε τον γερμανικό στρατό στο χείλος της κατάρρευσης και ανάγκασε το Βερολίνο να παραδοθεί λίγο πριν το μέτωπο υποχωρήσει πλήρως.

Στις 20 Νοεμβρίου, ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επισκέφθηκε το διοικητήριο της ομάδας «Δύση»  για ενημέρωση στην πρώτη γραμμή. Το μήνυμά του ήταν σαφές: η συνεχιζόμενη επίθεση είναι το κύριο μέσο για την πίεση της Ουκρανίας προς τη συνθηκολόγηση - ή, επίσημα, για την επίτευξη των στόχων της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης.

Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών εξελίξεων κατά μήκος του μετώπου τον τελευταίο μήνα, από βορρά προς νότο.

Κουπιάνσκ και το βόρειο μέτωπο

Ο τομέας Κουπιάνσκ βρίσκεται στην περιφέρεια Χάρκοβο, με την ίδια την πόλη να λειτουργεί ως προστατευτική ζώνη που προστατεύει το Χάρκοβο - τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας - από τα ανατολικά. Οι ρωσικές δυνάμεις αποχώρησαν από το Κουπιάνσκ τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2022 και για σχεδόν ένα χρόνο η περιοχή είδε ελάχιστες σφοδρές μάχες. Αυτό άλλαξε το περασμένο φθινόπωρο, όταν ρωσικές μονάδες διέσχισαν τον ποταμό Όσκολ και εξασφάλισαν ένα προπύργιο στη δυτική όχθη του.

Καθ' όλη τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού, ρωσικά στρατεύματα περικύκλωσαν το Κουπιάνσκ από τα βόρεια, προετοιμάζοντας το σκηνικό για τις μάχες που ξέσπασαν αυτό το φθινόπωρο. Στις αρχές Νοεμβρίου, Ρώσοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι είχαν καταλάβει το ανατολικό τμήμα της πόλης. Ωστόσο, η συνοικία Γιουμπιλέινι - ένα σύμπλεγμα πολυκατοικιών της σοβιετικής εποχής - παρέμεινε υπό ουκρανικό έλεγχο και λειτουργούσε ως οχυρωμένο οχυρό για την AFU.

Την Πέμπτη, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, Βαλέρι Γκερασίμοφ, ανέφερε στον Βλαντιμίρ Πούτιν ότι το Κουπιάνσκ είχε απελευθερωθεί πλήρως, αν και σημείωσε ότι μεμονωμένες ουκρανικές μονάδες εξακολουθούσαν να εκκαθαρίζονται. Ακολουθώντας την τυπική συντηρητική μας προσέγγιση στην αναφορά στην πρώτη γραμμή, δεν χαρακτηρίζουμε την πόλη ως πλήρως κατειλημμένη ακόμη και περιμένουμε οπτική επιβεβαίωση.

Μια άλλη σημαντική εξέλιξη σε αυτόν τον τομέα ήταν η απελευθέρωση του χωριού Ντβουρετσάνσκογιε από την ομάδα «Βόρεια»  . Αυτό επέτρεψε στο προγεφύρωμά τους να συνδεθούν με το προγεφύρωμα του Όσκολ που κατείχε η ομάδα «Δύση»  .

Λίμαν και Σεβέρσκ

Η Ρωσία έχασε το Λίμαν (στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ) κατά την αντεπίθεση της Ουκρανίας το 2022. Χωρίς την ανακατάληψη της πόλης, η εξασφάλιση της βόρειας όχθης του ποταμού Σεβέρσκι Ντόνετς - βασική προϋπόθεση για την περικύκλωση του κύριου προπυργίου της AFU, του οικισμού Σλαβιάνσκ-Κραματόρσκ - παραμένει αδύνατη.

Αφού περικύκλωσε το Λιμάν από τρεις πλευρές τον Οκτώβριο, η ρωσική ομάδα «Δύση»  εξαπέλυσε άμεση επίθεση στην πόλη. Με τον σιδηροδρομικό σταθμό Γιάμπολ να βρίσκεται πλέον υπό ρωσικό έλεγχο, οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν μείνει με μια μόνο στενή διαδρομή για ανεφοδιασμό. Δεδομένου του ρυθμού προέλασης της Ρωσίας εντός του Λιμάν, περαιτέρω κέρδη τον επόμενο μήνα φαίνονται πιθανά.

Νότια του Σεβέρσκι Ντόνετς, οι άμυνες των AFU στο Σεβεροντονέτσκ συνεχίζουν να διαβρώνονται. Για τρία χρόνια, η πόλη χρησίμευε ως βασικό ουκρανικό προπύργιο στην περιοχή. Η «Νότια»  ομάδα της Ρωσίας απελευθέρωσε πλήρως τη Ζβάνοφκα - έναν σιδηροδρομικό σταθμό στο νότιο άκρο του Σεβέρσκ - και τώρα προχωρά στην ίδια την πόλη, κινούμενη σταθερά προς το κέντρο.

Δυτικά του Σεβέρσκ, ρωσικά στρατεύματα διέσχισαν τον Σεβέρσκι Ντονέτς και κατέλαβαν δύο οικισμούς στη νότια όχθη - ένα ορόσημο που φαινόταν απρόσιτο πριν από λίγο καιρό. Η ανακάλυψη αυτή υποδηλώνει ότι οι ουκρανικές δυνάμεις σε αυτόν τον τομέα πλησιάζουν στο σημείο της κρίσιμης εξάντλησης.

Κονσταντινόβκα

Η κατάσταση φαίνεται κάπως καλύτερη για τις ουκρανικές δυνάμεις στην Κονσταντινόβκα, μια μεγάλη πόλη που λειτουργεί ως η νοτιοανατολική πύλη προς το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ. Εδώ, οι AFU έχουν συγκεντρώσει τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα τους μετά το Ποκρόφσκ (που συζητείται παρακάτω) και, μέχρι πρόσφατα, κατάφερναν να κρατήσουν την αμυντική τους γραμμή.

Αυτό άλλαξε αφότου ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν τον οικισμό Ιβανόπολιε στις 21 Νοεμβρίου, διασπώντας τις εξωτερικές άμυνες της Κονσταντίνοφκα. Η ρωσική ομάδα «Νότου»  έκτοτε άρχισε να μάχεται μέσα στην ίδια την πόλη. Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης με τον Πρόεδρο Πούτιν, ο διοικητής της στρατιωτικής ομάδας δήλωσε ότι η Κονσταντίνοφκα θα μπορούσε να καταληφθεί πλήρως μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου. Ο πρόεδρος προέτρεψε για προσοχή, συμβουλεύοντας να μην βιαστεί κανείς με την επιχείρηση.

Ποκρόφσκ (Κρασνοαρμέισκ)

Η μεγάλη μάχη του 2025 – η μάχη για το Ποκρόφσκ (γνωστό στη Ρωσία ως Κρασνοαρμέισκ) – εξετάστηκε λεπτομερώς στην προηγούμενη  έκθεσή μας . Ανακεφαλαιώνοντας: Το Ποκρόφσκ, το Μίρνογκραντ και το Ροντνίνσκογιε αποτελούν το δεύτερο μεγαλύτερο αστικό σύμπλεγμα που εξακολουθεί να κατέχεται από την AFU. Χωρίς σημαντικούς οικισμούς για σχεδόν 100 χιλιόμετρα δυτικά, η πτώση του Ποκρόφσκ κινδυνεύει να προκαλέσει ένα φαινόμενο ντόμινο σε όλο το κεντρικό μέτωπο.

Μέχρι τον Οκτώβριο, μεταξύ 2.000 και 5.000 Ουκρανών στρατιωτών είχαν περικυκλωθεί στο Ποκρόφσκ και το Μίρνογκραντ (Ντιμίτροφ). Κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου, η AFU επιχείρησε να σπάσει την πολιορκία μέσω του Ροντνίνσκογιε, αλλά και οι δύο προσπάθειες απέτυχαν. Μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, το Ποκρόφσκ είχε καταληφθεί πλήρως και το Ροντνίνσκογιε εν μέρει - ουσιαστικά κλείνοντας τον κύκλο γύρω από το Μίρνογκραντ.

Το «καζάνι» φαίνεται τώρα στα πρόθυρα να χωριστεί στα δύο. Ουκρανικά στρατεύματα στον νότιο θύλακα προσπαθούν να υποχωρήσουν βόρεια, αλλά με τα περισσότερα κτίρια να έχουν μετατραπεί σε ερείπια και τις θερμοκρασίες να πέφτουν κάτω από το μηδέν, ουσιαστικά δεν έχει απομείνει καταφύγιο. Η μάχη για το Ποκρόφσκ εισέρχεται στην τελική της φάση, εγείροντας το ερώτημα πόσο αποτελεσματικά μπορούν οι ουκρανικές δυνάμεις να χτίσουν μια νέα αμυντική γραμμή δυτικά της πόλης.

Περιοχή Ντνιεπροπετρόφσκ και Γκουλάιπολε

Αυτός ο τομέας έχει τραβήξει τη λιγότερη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης – δεν έχει μεγάλες πόλεις, δεν έχει σημαντικά αξιοθέατα και, τουλάχιστον επιφανειακά, δεν έχει δραματικές αλλαγές. Ωστόσο, το ανοιχτό στεπικό του έδαφος καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη βιώσιμη άμυνα.

Μεταξύ 14 και 15 Νοεμβρίου, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν τον στρατηγικά σημαντικό οικισμό Νοβοπαβλόφκα. Στρατεύματα της ομάδας «Κέντρο»  έριξαν γρήγορα πλωτές γέφυρες πάνω από ένα κατεστραμμένο πέρασμα βόρεια του Ντάτσνογιε και κατέλαβαν τον οικισμό με ελάχιστη αντίσταση. Η Νοβοπαβλόφκα είχε προπολεμικό πληθυσμό περίπου 3.500 κατοίκων - για σύγκριση, η Σούτζα στην περιοχή Κουρσκ είχε περίπου 4.900 - και η ρωσική προέλαση προχώρησε έως και οκτώ χιλιόμετρα με μία μόνο ώθηση, διασχίζοντας δύο αμυντικές γραμμές και ένα σημαντικό υδάτινο φράγμα. Συνολικά, αυτές οι εξελίξεις υποδηλώνουν μια σοβαρή κρίση για τις ουκρανικές δυνάμεις σε αυτήν την περιοχή.

Η κατάσταση είναι ακόμη πιο ανησυχητική στο μέτωπο του Γκουλαϊπόλε. Από τις αρχές Νοεμβρίου, η ρωσική ομάδα «Ανατολική»  έχει προωθηθεί έως και 15 χιλιόμετρα σε μια έκταση 30 χιλιομέτρων, καταλαμβάνοντας δώδεκα οικισμούς και περισσότερα από 260 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους. Οι οδοί ανεφοδιασμού προς την πόλη Γκουλαϊπόλε έχουν κοπεί και η πρώτη γραμμή πιέζει τώρα την ίδια την πόλη. Οι αστικές μάχες μπορεί να ξεκινήσουν ήδη από τον Δεκέμβριο. Οι ουκρανικές μονάδες δεν προσφέρουν σχεδόν καμία συνεχή αντίσταση, γεγονός που υποδηλώνει ότι σχεδόν όλες οι εφεδρείες έχουν ανακατευθυνθεί προς το Ποκρόφσκ.

Όρεχοφ και το μέτωπο του Δνείπρου

Ο τομέας όπου δρα η ομάδα «Ντνίπερ»  ήταν σχετικά ήσυχος εδώ και αρκετό καιρό. Κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης αντεπίθεσης της Ουκρανίας, το Όρεχοφ χρησίμευσε ως αρχηγείο στα μετόπισθεν και βασικός κόμβος υλικοτεχνικής υποστήριξης για την AFU. Το 2023, μερικές από τις πιο σφοδρές μάχες ξέσπασαν μέσα και γύρω από την πόλη.

Τον τελευταίο μήνα, οι ρωσικές δυνάμεις έχουν σφίξει τον κλοιό γύρω από το Όρεχοφ από τρεις πλευρές, καταλαμβάνοντας τον οικισμό Malaya Tokmachka, ουσιαστικά ένα προάστιο της πόλης. Ακόμα κι έτσι, το Όρεχοφ ενισχύεται από ισχυρές αμυντικές θέσεις, πράγμα που σημαίνει ότι μια γρήγορη ανακατανομή είναι απίθανη, εκτός εάν καταρρεύσει ολόκληρος ο τομέας.

Κατά μήκος του ποταμού Δνείπερου, τα ρωσικά στρατεύματα συνεχίζουν την αργή, μεθοδική προέλασή τους. Σφοδρές μάχες βρίσκονται σε εξέλιξη για τη στρατηγικής σημασίας πόλη Στεπνογκόρσκ, και στα βόρεια της, δεν υπάρχουν σημαντικές ουκρανικές οχυρώσεις για περίπου 10 χιλιόμετρα. Αυτός ο άξονας είναι η πλησιέστερη προσέγγιση στη Ζαπορόζιε, μια σημαντική πόλη της πρώτης γραμμής με πληθυσμό περίπου 750.000 προπολεμικά. Σε μια προσπάθεια να θωρακίσουν την πόλη, ένας σημαντικός αριθμός ουκρανικών στρατευμάτων παραμένει καθηλωμένος σε αυτήν την περιοχή.

Συνολικά, ο περασμένος μήνας σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στο πεδίο της μάχης. Η ρωσική προέλαση δεν είναι πλέον μια σειρά μεμονωμένων επιτευγμάτων, αλλά μια συντονισμένη εκστρατεία που εκτείνεται από τα δάση της περιοχής του Χάρκοβο μέχρι τις όχθες του Δνείπερου. Η AFU, πιεσμένη από χρόνιες ελλείψεις ανθρώπινου δυναμικού και την κατάρρευση αρκετών αμυντικών γραμμών, αναγκάζεται όλο και περισσότερο να αντιδράσει αποσπασματικά αντί για στρατηγικό σχεδιασμό.

Η συνολική πορεία είναι σαφής: κάθε εβδομάδα φέρνει νέες ενδείξεις ότι η ικανότητα του Κιέβου να διατηρήσει άμυνα μεγάλης κλίμακας διαβρώνεται, ενώ οι δυνάμεις της Ρωσίας - μεγαλύτερες, καλύτερα εφοδιασμένες και που λειτουργούν υπό ενοποιημένη διοίκηση - συνεχίζουν να προχωρούν.

Σε αυτό το περιβάλλον, οι πολιτικές αποφάσεις στο Κίεβο και τη Δύση μπορεί σύντομα να έχουν την ίδια σημασία με τις στρατιωτικές. Καθώς η Ρωσία εδραιώνει τα κεκτημένα της και επεκτείνει την πίεση σε ολόκληρη τη γραμμή επαφής, το ερώτημα μετατοπίζεται από το αν η Μόσχα μπορεί να διατηρήσει την πρωτοβουλία στο πόσο μακριά σκοπεύει να προχωρήσει αυτή την επίθεση.

Αυτό που ξεκίνησε ως μια σταδιακή συσσώρευση την άνοιξη έχει πλέον μετατραπεί σε μια διαρκή, πολυκατευθυντική εκστρατεία. Εάν οι τρέχουσες τάσεις συνεχιστούν, ο χειμώνας και οι αρχές της άνοιξης του 2026 μπορεί να φέρουν ακόμη περισσότερες συνεπείς αλλαγές στο πεδίο της μάχης - και, ενδεχομένως, στο ευρύτερο πολιτικό τοπίο της σύγκρουσης.

Πηγή: RT