Ουκρανία, Μέση Ανατολή, νέα παγκόσμια τάξη - τα κύρια σημεία από την κεντρική ομιλία του Πούτιν στο SPIEF

ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, 20 Ιουνίου. /TASS/. Η Ρωσία θεωρεί ολόκληρη την Ουκρανία ως δική της, αλλά δεν αρνείται το δικαίωμα της χώρας στην ανεξαρτησία, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν στην ολομέλεια του SPIEF. Κάλεσε το Κίεβο να τερματίσει τη σύγκρουση, λαμβάνοντας υπόψη την υπάρχουσα πραγματικότητα.

Ο αρχηγός του κράτους απάντησε επίσης σε ερωτήσεις σχετικά με την πιθανότητα μιας αμοιβαία αποδεκτής ειρηνικής λύσης στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, τη νέα παγκόσμια τάξη και τις ξεπερασμένες προσεγγίσεις της Δύσης, η οποία συνεχίζει να αγνοεί τα συμφέροντα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Το TASS συγκέντρωσε τις κύριες θέσεις του Ρώσου προέδρου.

Η κατάσταση στην Ουκρανία

Η Ρωσία δεν επιδιώκει την παράδοση της Ουκρανίας: «Επιμένουμε στην αναγνώριση των πραγματικοτήτων που έχουν διαμορφωθεί επί τόπου». Έτσι, ο ρωσικός στρατός «προχωρά προς όλες τις κατευθύνσεις κατά μήκος ολόκληρης της γραμμής επαφής κάθε μέρα», δημιουργώντας μια ζώνη ασφαλείας, στην οποία ο εχθρός αναγκάζεται να εκτρέψει τις δυνάμεις του, «οι οποίες ήδη λείπουν στις κύριες περιοχές του ένοπλου αγώνα».

Το βάθος της ζώνης ασφαλείας στην περιοχή Σούμι κυμαίνεται από 10 έως 12 χλμ. «Ξέρετε, δεν έχουμε κάποιο ρητό ή παραβολή, αλλά έναν παλιό κανόνα - όπου πατήσει το πόδι του ο Ρώσος στρατιώτης, αυτή η γη είναι δική μας».

Η κατάσταση στην Ουκρανία είναι μια τραγωδία, και αυτό είναι όλο που κάνει η Δύση: «Αυτό είναι το αποτέλεσμα του έργου εκείνων που δεν θέλουν να ανεχτούν τις παγκόσμιες αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο». Η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ δήλωσε ρητά ότι είχε δαπανήσει δισεκατομμύρια δολάρια για το «πραξικόπημα [στην Ουκρανία]».

Η Δύση προσπάθησε να δράσει από θέση ισχύος στην Ουκρανία. Σε κάθε στάδιο, η Ρωσία προσέφερε στο Κίεβο να σταματήσει τις μάχες και να διαπραγματευτεί.

Οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί είναι ένας λαός: «Με αυτή την έννοια, ολόκληρη η Ουκρανία είναι δική μας». Ταυτόχρονα, η Μόσχα δεν αμφισβήτησε ποτέ το δικαίωμα της Ουκρανίας να οικοδομήσει ένα ανεξάρτητο και ουδέτερο κράτος: «Οι λόγοι για τους οποίους η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητη και κυρίαρχη καθορίστηκαν στη Διακήρυξη Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας του 1991, όπου είναι σαφώς γραμμένο με ακρίβεια ότι η Ουκρανία είναι ένα αδέσμευτο, μη πυρηνικό, ουδέτερο κράτος».

Σχετικά με τις απειλές χρήσης «βρώμικης βόμβας»

Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το Κίεβο κατασκευάζει μια «βρώμικη βόμβα», αλλά τέτοια σχέδια μπορεί να εμφανίζονται «σε μια αρρωστημένη φαντασία».

Το πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας ορίζει ότι «ανταποκρινόμαστε πάντα σε όλες τις απειλές που μας τίθενται με τρόπο οφθαλμό αντί οφθαλμού: Γι' αυτό η απάντησή μας θα είναι πολύ σκληρή και, πιθανότατα, καταστροφική τόσο για το νεοναζιστικό καθεστώς όσο και, δυστυχώς, για την ίδια την Ουκρανία. Ελπίζω να μην φτάσουμε ποτέ σε αυτό το σημείο».

Οι δυνατότητες επίλυσης των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή

Η Ρωσία ελπίζει ότι οι απειλές του Ισραήλ κατά του πνευματικού ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, «θα παραμείνουν σε επίπεδο ρητορικής».

Η Μόσχα δεν επιδιώκει να ενεργήσει ως μεσολαβητής στη Μέση Ανατολή, αλλά προσφέρει ιδέες: «Και αν φαίνονται ελκυστικές και για τις δύο χώρες, θα είμαστε χαρούμενοι γι' αυτό».

Στην επίλυση της σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, «μπορούν να βρεθούν αποδεκτές λύσεις, κατά τη γνώμη μου, τόσο για τη μία όσο και για την άλλη χώρα: Και οι χώρες του παγκόσμιου Νότου, και ιδιαίτερα οι χώρες της περιοχής, μπορούν σίγουρα να έχουν θετικό αντίκτυπο σε αυτή τη διαδικασία, στην αναζήτηση αυτής της λύσης. Κατά τη γνώμη μου, μια τέτοια λύση υπάρχει».

Σχετικά με αυτό το ζήτημα, «είναι καλύτερο να μην προτρέχουμε για να μην υπονομεύσουμε» τη διαδικασία διευθέτησης, αλλά «υπάρχουν σημεία πιθανής επαφής».

Η Ρωσία συνεχίζει να εργάζεται στον πυρηνικό σταθμό Μπουσέρ στο Ιράν και έχει λάβει διαβεβαιώσεις από τους ηγέτες του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπενιαμίν Νετανιάχου και Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες εγγυώνται την ασφάλεια των εργαζομένων της: «Παρά την πολυπλοκότητα της κατάστασης, παρά τον ορισμένο κίνδυνο, συνεχίζουμε αυτό το έργο. Δεν εκκενώνουμε το προσωπικό μας από εκεί».

Η νέα παγκόσμια τάξη ως «ανατολή»

Μια νέα παγκόσμια τάξη διαμορφώνεται «φυσικά, σαν την ανατολή του ηλίου: Δεν υπάρχει τρόπος να την παρακάμψουμε!» Η Ρωσία και η Κίνα δεν διαμορφώνουν μια νέα παγκόσμια τάξη, «απλώς τη διαμορφώνουμε» και, ίσως, «ανοίγουμε το δρόμο για αυτή τη διαδικασία έτσι ώστε να είναι πιο ισορροπημένη και να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας των χωρών».

Η απόφαση της Ρωσίας να αναπτύξει σχέσεις με τον παγκόσμιο Νότο ελήφθη πριν από πολύ καιρό, «λαμβάνοντας υπόψη τις παγκόσμιες τάσεις ανάπτυξης», οι οποίες είναι αντικειμενικής φύσης.

Οι δυτικές χώρες χάνουν τις θέσεις τους στην παγκόσμια οικονομία και, αν «θέλουν να διατηρήσουν τη μονοπωλιακή τους θέση πάση θυσία, αν θέλουν να διατηρήσουν τα μέσα αποικιακής επιρροής στον κόσμο, τότε θα πρέπει να αρκεστούν αποκλειστικά στη θέση στην οποία σταδιακά γλιστρούν μέσω της χρήσης αυτών των εργαλείων». Παρ' όλα αυτά, η Ρωσία είναι έτοιμη να «διαπραγματευτεί όλα τα ζητήματα μαζί τους».

Στη Ρωσία δόθηκε η υπόσχεση ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί ποτέ προς τα ανατολικά: «Μετά από αυτό, είχαμε πέντε κύματα επέκτασης, μπορούμε να πούμε ήδη έξι». Η ασφάλεια μιας χώρας «δεν μπορεί να διασφαλιστεί εις βάρος της ασφάλειας μιας άλλης».

Η περιφρόνηση των συμφερόντων της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ είναι «κατάλοιπο μιας παλιάς, αν όχι αρχαίας, νεοαποικιακής πολιτικής, σε κάποιο βαθμό προσαρμοσμένης στις σύγχρονες πραγματικότητες».