Από το «Α» ώς το «Ω», ένα «Αλσος» τραγούδια

Από το «Α» ξεκινώντας, είναι αεικίνητος, ανυποχώρητος, γι’ αυτό «ανυπόφορος» ή «αφόρητος» για κάποιους, «ανεκτίμητος» για άλλους, αδιαπραγμάτευτα ταλαντούχος για όλους. Πάντα κάτι ετοιμάζει. Τώρα ένα άλμπουμ με καινούργια τραγούδια και μοναδική ερμηνεύτρια την Ελεονώρα Ζουγανέλη. Και βέβαια το «Αλσος». Διότι από αύριο, επισήμως, δίνει χειμερινό «Ραντεβού στο Αλσος», παίρνοντας το ρίσκο του τετραήμερου: Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα και Τετάρτη («Ξεκινάμε 21.00, εκτός από Κυριακή στις 20.00») με τιμές 25 και 15 ευρώ.

Και το βασικότερο: με ένα πρόγραμμα που συνδυάζει δικά του τραγούδια με «πανέμορφα λαϊκά συλλογικής συνδεσιμότητας δεκαετιών…», τα οποία ερμηνεύουν οι Χρήστος Γεροντίδης, Κώστας Μπουγιώτης, Γιώργος Στιβανάκης, η «νέα είσοδος» στο σχήμα Θεολόγος Παπανικολάου –βιολί και φωνή– και μία τρομερή μπάντα. Εξ ου και η μετατροπή του χώρου με ελάχιστα μέσα και πολλή φαντασία σε σπιτική σάλα (σαν από εκείνες σε σπίτια με μωσαϊκά...).

Τι άλλο; Α, ναι. Τον βρίσκουμε στο «Κ» πάντα: Κραουνάκης. Αλλά από το «Α» ώς το «Ω» παίζοντας μαζί του το παιχνίδι των συνειρμών, κάναμε μία πλήρη περιστροφή γύρω από την αλφάβητο κι από τα φεγγάρια του, ένα βράδυ που τον πετύχαμε έπειτα από πρόβα να δακρύζει ξανά και ξανά για εκείνο τον, ανυπέρβλητα λιτό, στίχο του Παπαϊωάννου:

και μην αρχίζεις τη μουρμούρα
κόφ’ το γαζί, μην το τραβούμε
σβήσε το φως, να κοιμηθούμε».

● ΑΛΣΟΣ: Αρχαία λέξη. Δηλαδή, βόλτα και αναψυχή. Στο συγκεκριμένο και διασκέδαση. Ιστορικός χώρος διασκέδασης. Χρωστάμε στον Φοίβο ότι άγιασε ξανά τα καλοκαίρια. Δικιά μου ανάμνηση, η Ελευθερία με την «Οπισθοδρομική Κομπανία». Αυτές τις μέρες, την ώρα που φτάνω για την πρόβα ανοίγει η καρδιά μου. Βλέπω τα παιδιά με τα ποδήλατα, το τροχάδην-άσκηση του ξεσκάσματος, τα κορίτσια στη βόλτα, είδα κι έναν κύριο να ξεφορτώνει το σκυλί του από το αμάξι για τη βόλτα. «Μυρίζει» ραντεβού. Μπαίνω μέσα σε μια στρογγυλή σάλα πάμφωτη από όλες τις μεριές: φροντίσαμε τα παράθυρα να βλέπουν έξω όλες τις ώρες ώστε να φαίνονται και τα φωτάκια του κήπου. Πιθανώς και η βροχή.

● ΑΓΚΑΛΙΑ: Ο Χρήστος Γεροντίδης, ο Κώστας Μπουγιώτης, ο Γιώργος Στιβανάκης. Τρία αγόρια «φρουροί» και «περιουσία» μου από τη θητεία μας στην ηρωική «Σπείρα-Σπείρα». Μπορώ να πω ότι με Μπουγιώτη και Γεροντίδη στις φετινές τους επιδόσεις, προτείνονται δύο πολύ δυνατοί λαϊκοί ερμηνευτές. Ο Στιβανάκης, πάλι, είναι το πνεύμα του μαγαζιού. Ο γενικός ρυθμιστής. Και γι’ αυτό τον έχω βάλει και σε μια ψηλή καρέκλα πίσω για να κοντρολάρει τα πάντα. Ο ρόλος του είναι λίγο έκπληξη. Ο Γιώργος διαθέτει ό,τι θα μπορούσε κανείς να πει ότι έλκει από την πανάρχαια καταγωγή του θεάματος. Και αυτό το κάνει με τεράστια φυσικότητα. Οι τέσσερίς μας μαζί και οι μουσικοί, είμαστε μία στρογγυλή αγκαλιά.

● ΒΙΑ: Υπόλειμμα φασισμού. Ο,τι πιο άθλιο έχει απομείνει στην ανθρωπότητα σαν εργαλείο διάλυσης της ανθρώπινης ζωής. Πού θέλουν να ξημερώσουμε; Εκεί που ζουν τα φίδια; Στις πόλεις που θα φτιάξουν κάτω από τη γη για να ζουν οι εργάτες πληθυσμοί μετά την καταστροφή των πολιτισμών τους; Μετά την γκρεμισμένη Συρία, την τσιμεντωμένη Ακρόπολη και «λέγκο» τα αρχαία της Εγνατίας; Μέχρι τελευταίας ρανίδος είμαστε αντίθετοι με όλα αυτά. Με τη βία τους.

● ΓΕΛΑΩ (ΜΕ): τους κολλημένους πολιτικά, τους φανατισμένους από μικροσυμφέρον (καημενάντζες για κάτι ψίχουλα) με τη βλακεία την ανυποχώρητη ουκ ολίγων…

● ΓΙΟΡΤΗ: Καμιά φορά είναι τόσο απλό να γυρνάει κανείς το μέσα του κουμπί και να φωτίζουν τα δωμάτια με χαμόγελα και με μικρά βεγγαλικά.

● ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Το πολίτευμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της καθαρής μοιρασιάς, της ανταμοιβής των αξιών. Ελληνικό γέννημα – να το πούμε κι αυτό.

● ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΣΧΗΜΑ: Θεολόγος Παπανικολάου. Μουσικό γέννημα της ελληνικής γης. Παίζει βιολί και τραγουδάει συγκλονιστικά.

● ΕΚΛΕΚΤΟΙ: Καλεσμένοι στο «αλσος». Χωρίς προειδοποίηση.

● ΖΑΛΑΔΑ: Είναι να εξηγείς το αυτονόητο.

● ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ: Ενας ωραίος κόσμος για εμένα και για εκείνην. Ανυπομονώ να κυκλοφορήσουμε τη δουλειά μας. Ταιριάξαμε.

● ΗΛΙΘΙΟΙ: Οταν επιμένουν στην ηλιθιότητά τους, είναι αληθινή τραγωδία. Μπορεί να με σκοτώσει ένας ηλίθιος. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι κάνουν κλίκες και αλληλοϋποστηρίζονται.

● ΗΧΟΣ: Στο «Αλσος» έχω στον ήχο ένα σπάνιο πλάσμα, τον Γιώργο Τσατσούλη, που έχει φροντίσει με πολύ μεγάλη αγάπη και προστατευτικότητα να κρατηθούν οι εντάσεις σε ατμόσφαιρα δωματίου.

● ΘΥΜΩΝΩ: Με το άδικο. Δεν θυμώνω με τίποτα άλλο αληθινά. Το άδικο όμως μπορεί να με... στείλει.

● ΙΟΣ: Η φύση απαντά εκδικητικά. Τα σκουπίδια γεννούν σκουπίδια. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, νομίζω. Αυτή τη στιγμή η ανθρωπότητα πληρώνει ακριβά με καταιγισμό θανάτων την πανδημία. Είναι απαραίτητο να πούμε, όπως σε κάθε τέτοια δύσκολη ώρα, τη φράση «ακούμε τους γιατρούς».

● ΚΛΑΙΩ: Εύκολα. Με το παραμικρό. Πιστεύω κατά βάσιν όμως πως κλαίω όποτε ξυπνάει το αίσθημα του απολεσθέντος παραδείσου.

● ΚΟΥΛΗΣ: Επίθετο Βαμφακούλης. Καρτούν εξουσίας. Γαμώ την ατυχία μου. Απότοκο αστείων λαθών του ΣΥΡΙΖΑ.

● ΛΑΘΗ: Λατρεύω τα λάθη, ειδικά την ώρα που μου ’ρχονται στα μούτρα και μένω κάγκελο, απορώντας με τον εαυτό μου.

● ΛΕΩ… ώρες ώρες να δώσω δέκα φάσκελα σε ό,τι μου ποζάρει διεκδικώντας πολιτικό ρόλο. Αθλιο επίπεδο πολιτικού προσωπικού με ελαχιστότατες εξαιρέσεις. Αγράμματο ή ημιεγγράμματο και αφρισμένο.

● ΜΠΑΝΤΑ: Οι Δημήτρης Ανδρεάδης (πιάνο, πλήκτρα, μουσική ευθύνη), Νίκος Κατσίκης (μπουζούκι, μαντολίνο), Κοσμάς Κοκόλης (μπουζούκι, κιθάρα, τραγούδι), Βάιος Πράπας (μπουζούκι, κιθάρα, τραγούδι), Γιώργος Ταμιωλάκης (βιολοντσέλο), Λάμπρος Παπανικολάου (κοντραμπάσο). Εχω την ωραιότερη μπάντα που είχα ποτέ. Σπουδαία παιδιά και σπουδαίοι μουσικοί. Εκρηκτικές «μηχανές», όλοι. Κατάφερα μαζί τους να οργανώσω, με μεγάλη τρυφερότητα και ποικιλία, την ιστορία της βραδιάς, την ιστορία μου.

● ΝΤΑΡΑΒΕΡΙΑ: Συνεννόηση απελπισμένων.

● ΝΤΕΛΙΒΕΡΙ: Δόξα και τιμή στους ντελιβεράδες αυτής της γης.

● ΞΙΔΙ: Να πιουν όσοι φθονούν τον ευτυχή γείτονα.

● ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ: Μια ευτυχισμένη μέρα…

● ΠΟΛΥΕΛΑΙΟΣ: Ζητήσαμε έναν πολυέλαιο κι ο Μαροσούλης τον είχε και τον έφερε από την αποθήκη του. Η σκηνογραφία στοίχισε σχεδόν μηδέν λεφτά. Ντύσαμε με μικρά ledάκια όλα τα πλαστικά λουλούδια χωρίς να τα διώξουμε και βάλαμε κι έξι μεγάλα αμπαζούρ της Klimafot κι αυτά είναι η βασική μας φωτιστική πηγή. Αλλάζουν χρώματα ανάλογα με το κέφι μας. Εχουμε κι έναν δαιμονιακό πιτσιρικά που φτιάχνει τα φώτα μας με το εξωτικό όνομα Δημήτρης Τζιμ Λάιος. Ο πολυέλαιος με πάει στις παλιές σάλες χορού, αλλά και στη φράση «σιγά τον πολυέλαιο».

● ΠΡΟΠΟΛΗ: Μεγάλο φάρμακο. Αντισηπτικό για τον οργανισμό, το αναπνευστικό, τον λαιμό. Καθημερινή χρήση. Το λέω απ’ την αρχή και έφαγα και τζάμπα ξύλο. Και τώρα όσοι μου έριξαν ξύλο την παραγγέλνουν πλέον με τα κιβώτια. Δέκα φίλοι ασθενούντες επιτάχυναν την ίαση και βοηθήθηκαν με την πρόπολη και το αιθέριο έλαιο ρίγανης.

● ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ: Είναι το μεγάλο θέμα. Το όπλο του κάθε καλλιτέχνη. Το file του. Αποδείχτηκε ότι μόνο τα ακλόνητα ρεπερτόρια κρατήσανε ψηλά όλους τους καλλιτέχνες.

● ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ: Ενα αριστούργημα του Παπαϊωάννου που το ’χω στην παράσταση για «καληνύχτα». Θα πω ό,τι είπα και στην πρόβα που μου ’ρθαν δάκρυα: Είναι αιώνιο.

● ΣΠΕΙΡΑ-ΣΠΕΙΡΑ: Η «Σπείρα» γέννησε ωραίους καλλιτέχνες, άλλαξε τελείως το τοπίο, ξεφόβισε κόσμο να κάνει ομάδες, έδωσε πολύ χρήσιμους ανθρώπους στο επάγγελμα. Νομίζω ότι κλείνει ο κύκλος της με πολύ μεγάλες επιδόσεις. Θέλω να αναφέρω δυο πράγματα από την όλη πορεία. Τη φράση της Μάρθας Βούρτση στο Ηρώδειο, στο «Αυτά που κάψαν το σανίδι», όταν μου είπε «Μη φοβάσαι τίποτα, έχεις στρατό» και τη φράση της Μάγιας Λυμπεροπούλου το 2015, στον Ντάριο Φο, που μου είπε «Νόμιζα ότι το συλλογικό είχε τελειώσει στον Κουν». Αυτά τα δυο «βραβεία» κρατάω.

● ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ: Εγώ είμαι αυτής της σχολής. Αυτή είναι η βενζίνα μου. Και δεν με έχει αφήσει ποτέ στη μέση του δρόμου.

● ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΟ: Ναι, θα είμαστε στο «Αλσος» Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα και Τετάρτη. Ηθελα ο κόσμος να έχει το δικαίωμα της επιλογής. Είναι ρίσκο; Ολα είναι ρίσκο. Αν αξίζει κάτι, ο κόσμος θα το στηρίξει.

● ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ: Οι αδιαφιλονίκητοι νικητές των καλοκαιριών μας.

● ΤΣΙΠΡΑΣ: Αγαπάμε!

● ΥΠΟΥΡΓΟΣ (ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ): Η τωρινή; Ας της δώσουμε ένα «μπράβο» για το αρχείο της ΑΕΠΙ, μαζί με την άπλετη ευχή να ξεκουμπιστεί μια ώρα αρχύτερα.

● ΦΩΦΗ (ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ): Αυτοθυσία, αξιοπρέπεια, θάρρος.

● ΧΙΛΙΑ ΟΧΤΑΚΟΣΙΑ ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΑ: Να ξαναδιαβάσουμε όλοι τον λόγο του Κολοκοτρώνη στα ελληνόπουλα. Και να θυμηθούμε ότι αυτή η μεγάλη Επανάσταση των Ελλήνων είχε ως φινάλε την υποδούλωση στις Μεγάλες Δυνάμεις.

● ΧΙΟΥΜΟΡ: Τεράστιο όπλο της καθημερινότητας. Οι Κινέζοι λένε «Ο καλός λόγος τρέφει εφτά μέρες, το καλό γέλιο τρέφει εφτά χρόνια».

● ΨΕΜΑΤΑ: Η πολιτική. Η μήτρα του ψεύδους. Η δε φράση «Κατά συνθήκην ψεύδη» είναι ένας ελεεινός όρος.

● ΨΩΝΙΑ: Τίγκα ο κόσμος. Πολλά! Ολούθε. Τόσα γύρω γύρω, που πλέον δεν έμεινε κανένα.

● ΩΡΑΙΑ ΛΑΪΚΑ: Είμαστε πλούσιοι. Πολλά ανεξάντλητα, υπέροχα τραγούδια. Ανακαλύπτω συνέχεια κι άλλα.

● ΩΧ ΚΑΗΜΕΝΗ! Απαραίτητη ελαφρότητα για να τελειώσει μια κουβέντα, χωρίς να μας αφήσει κανένα βάρος. Γι’ αυτό το λέγανε κι οι μανάδες μας.

ΥΓ.: Για τον επικείμενο χειμώνα που θα τον τρελάνουμε. Προπώληση Viva.gr Κρατήστε θέσεις τραπεζάκια και κουρντίστε όρεξη Πάμε παρέα Παρακαλούμε πολύ να έχετε εμβολιαστεί να μην έχουμε θέματα.