Ο εγκάρδιος γίγαντας της τζαζ Ντέξτερ Γκόρντον

Ντέξτερ Γκόρντον, ένας από τους καλύτερους τενόρο-σαξοφωνίστες και από τις πιο εγκάρδιες προσωπικότητες της τζαζ.

Λυρικός διάλογος με σαξόφωνο

Η δεξιοτεχνία του Ντέξτερ Γκόρντον στο σαξόφωνο φάνηκε νωρίς, από τα πρώτα κομμάτια που ηχογράφησε, όπως το «I Don’t Stand a Ghost of a Chance with You» (1947):

Ο σαξοφωνίστας Soweto Kinch σχολίασε ότι ο Γκόρντον φημιζόταν για το λυρισμό του, και παρομοίασε το παίξιμο του με ένα διάλογο: «ακούγεται λες και το σαξόφωνο του κάνει πρώτα μια ερώτηση και μετά την απαντάει». Και πράγματι, στο κομμάτι «A Night In Tunisia», το σαξόφωνο του Γκόρντον στο αρχικό σόλο ακούγεται σαν ένας μουσικός διάλογος:

Η μουσική του καριέρα διάρκεσε 40 χρόνια, αν και κατά τη δεκαετία του 1950 εμφανίστηκε ελάχιστα λόγω των προβλημάτων που είχε με τα ναρκωτικά: φυλακίστηκε για πρώτη φορά το 1952 και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας μπαινόβγαινε από τις φυλακές. Η καριέρα του απογειώθηκε ξανά τη δεκαετία του 1960. Αρχικά με ένα σημαντικότατο συμβόλαιο με την Blue Note Records, και μετά πηγαίνοντας στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Έμεινε 14 χρόνια στην Ευρώπη, περνώντας αρκετά χρόνια στη Σκανδιναβία.

Ο Γκόρντον ήταν ένας από τους σημαντικούς καταλύτες για την ανάπτυξη της τζαζ στη Σκανδιναβία. Ένας Νορβηγός ντράμερ που όταν ήταν νεαρός έπαιζε με τον Γκόρντον στο Bergen της Νορβηγίας, σχολίασε πρόσφατα την εμπειρία του στο πλάι του μεγάλου μουσικού ως  «ένα διαρκές σχολείο τζαζ, ... συνέχεια μάθαινες κάτι καινούργιο παίζοντας δίπλα του».

Ο Γκόρντον γύρισε στην Αμερική το 1976, γεμάτος δέος για το πως θα τον υποδεχόταν το ακροατήριο της τζαζ εκεί, μετά από τόσα χρόνια.  Ανησυχούσε χωρίς λόγο, όπως φάνηκε, γιατί αποθεώθηκε από την πρώτη βραδιά που έπαιξε στο κλαμπ Village Vanguard της Νέας Υόρκης, και το πρώτο άλμπουμ μετά την επιστροφή του, «Homecoming», είχε μεγάλη επιτυχία.

Ένας εγκάρδιος γίγαντας

Γίγαντας στο ανάστημα (το ύψος του ήταν 1,98 μέτρα, εξ ου και το παρατσούκλι του Long Tall Dexter), όμορφος και κομψός, ο Ντέξτερ Γκόρντον ήταν ένας χαλαρός, άνετος, εγκάρδιος και καλοσυνάτος τύπος που εντυπωσίαζε τόσο με το παρουσιαστικό και το χαρακτήρα του, όσο και με το παίξιμο του. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν ό τρόπος που κρατούσε το σαξόφωνο του λοξά.

Φημιζόταν για το χιούμορ του, που εκφραζόταν ακόμα και στους τίτλους των κομματιών του: το Fried Bananas (τηγανητές μπανάνες) αναφέρεται στο αγαπημένο του φαγητό ενόσω ήταν στην Ευρώπη:

Υποψήφιος για Όσκαρ

Οι δραστηριότητές του Ντέξτερ Γκόρντον επεκτάθηκαν με επιτυχία και στην έβδομη τέχνη. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Round Midnight (1986), παίζοντας το ρόλο ενός μουσικού της τζαζ, η ιστορία του οποίου βασίστηκε στη ζωή του Λέστερ Γιανγκ και του Μπαντ Πάουελ. Για την ερμηνεία του σε αυτό το φιλμ ήταν υποψήφιος για το Όσκαρ του καλλίτερου ανδρικού ρόλου.

Από τη δισκογραφία του Ντέξτερ Γκόρντον, το άλμπουμ «Go» (Blue Note , 1962), προσφέρει ένα τέλειο δείγμα της εκφραστικότητας του σαξοφώνου του, όπως στο κομμάτι Cheese Cake: