Η απανθρωπιά Αυλίτη και ουρά του σκύλου

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«…και τότε ο πατέρας μου άρπαξε τη μαγκούρα και τους πήρε στο κυνήγι».

Πάνε μέρες τώρα, προσπαθώ να χωρέσω στο μυαλό μου την αποτρόπαια πράξη που διέπραξε ο αντιδήμαρχος Κηφισιάς και κουμπάρος Θωμάκου, Βαγγέλης Αυλίτης, αλλά τα φαιά κύτταρα αρνούνται να το αποδεχθούν. Ο καταγγελλόμενος Βαγ.Αυλίτης χτύπησε με το αυτοκίνητό του έναν σκυλάκο, -όχι κατά λάθος- ο οποίος ο καημένος ξεκοιλιάστηκε από την τριβή στην άσφαλτο και είτε πέθανε είτε χαροπαλεύει.

Ένας συνάνθρωπός μας, εκλεγμένος από συντοπίτες του σε δημόσιο πόστο, υποχρεωμένος ως δημοτικός άρχοντας να δίνει το καλό παράδειγμα, χτύπησε ένα άτυχο και απροστάτευτο ζώο με το αυτοκινήτου το του και το βασάνισε μέχρι θανάτου (ή σχεδόν), πιθανόν υπό την ανοχή μερικών Κηφισιωτών, μαθημένων σε τέτοιου είδους απάνθρωπες συμπεριφορές.

Οι εικόνες με τον δρόμο τον πλημμυρισμένο με αίματα, και με το ξεκοιλιασμένο σκυλάκι που ψυχορραγεί στην άκρη του ανήμπορο να σηκωθεί , θα ήταν γροθιά στο στομάχι οποιασδήποτε προοδευμένης κοινωνίας. Και πράγματι, είναι αμέτρητες οι φωνές που καταριούνται πατόκορφα αυτόν τον “Βαγγέλα’, όνομα και πράγμα και καλούν τις αρχές να τον τιμωρήσουν με το ίδιο ακριβώς τρόπο.

Εάν είχα 1 ευρώ για κάθε φορά που διάβασα στα socialmedia τη φράση “ας τον χτυπήσουν κι αυτόν σε ένα αυτοκίνητο και να του συμπεριφερθούν με ανάλογο τρόπο”. Αυτό, τουλάχιστον, μου υπαγορεύει το θυμικό μου. Σε τόπο ευνομούμενο, τον λόγο τον έχει όχι ο όχλος και το αυτόκλητο λαϊκό δικαστήριο (, αλλά η δικαιοσύνη, νηφάλια υποτίθεται και ανεξάρτητη.

Βεβαίως, στην Κηφισιά η τυφλή κυρία είναι αλλήθωρη και κλείνει πονηρά το μάτι στους έχοντες, στους κατέχοντες, στους προύχοντες και σε όσους έχουν προσβάσεις στα γαλάζια σαλόνια, έστω και με πρακτικές χωριού ακόμα και αν είναι βιαστές, δολοφόνοι ή παιδεραστές. Σας είπα ότι αυτος ο Αυλίτης πολιτεύεται με τη Νέα Δημοκρατία ή το λησμόνησα; Δεν φαντάζομαι να τον περάσατε για τίποτε Τροτσκιστή, ε; Κάποιος έγραψε μάλιστα ότι οι γιοι του είναι από την ίδια πάστα. Το μεταφέρω με επιφύλαξη.

Δεν κομίζω γλαύκα ες Κηφισιά, εάν γράψω ότι η κοσμοπολίτικη Κηφισιά – αλλά κι ιδίως η επαρχία, αλλά όχι μόνο- είναι κόλαση επί της γης για τα ζωάκια. Όσοι ιδιοκτήτες τα φροντίζουν, των σκύλων, των γατιών και των άλλων ζώων. Όχι από αγάπη. Η αγάπη για τα ζωάκια είναι είδος εν ανεπαρκεία στην Κηφισιώτικη επαρχεία, ελέω Θωμάκου-Αυλίτη, της απάνθρωπης εγκατάλειψης και της τετράποδης χαλκομανίας.

Ειδικά τα ζωάκια συντροφιάς για να αφήσουμε την επιστημονική ορολογία κατά μέρος, υποφέρουν από ανθρωποειδή τύπου Βαγ.Αυλίτη

Σε ταξί και αυτοκίνητα της πόλης, πάντως, ημεδαποί και αλλοδαποί αντίκρυσαν χθες ευμεγέθη αυτοκόλλητα με τη φωτογραφία ενός γλυκύτατου σκυλάκου και το εξής μήνυμα: «Βοηθήστε να σταματήσει η βιαιότητα. Παρακαλούμε, μη κακοποιείται τα ζωάκια». Πολλά μπράβο για την πρωτοβουλία. Δεν είναι όλοι οι Κηφισιώτες ίδιοι, ε;-