ενημέρωση 7:32, 19 May, 2022

Η ώρα που υποκριτικά αναρωτιούνται «ποιός διοικεί αυτόν τον τόπο».

Γράφει ο Γιάννς Κατσίμπας

Η φράση του Καραμανλή είναι ενδεικτική της υποκρισίας σε πολιτικό- θεσμικό επίπεδο των λειτουργών και των πυλώνων εν γένει του αστικού κράτους. Ενώ δημιουργούν τους παράγοντες της πολιτικής ανωμαλίας ως ύστατο όπλο υπεράσπισης του εσώτερου πυρήνα συμφερόντων της άρχουσας τάξης, “εκπλήσσονται” πάντα και “πέφτουν από τα σύννεφα” όταν οι παράγοντες της ανωμαλίας δρουν δημόσια και με εκκωφαντικό τρόπο.

Από κοινού μετατοπίζουν διαρκώς το δημόσιο λόγο και πρακτική στην λογική του συμφέροντος, λόγος και πράξη, εξέλιξη του κοινωνικού αυτοματισμού σε κοινωνικό κανιβαλισμό εις βάρος όποιου ιαμαρτύρεται απέναντι στην Δημαρχία Θωμάκου, προνομιακές σχέσεις με τη εκτελεστική λειτουργία-εξουσία, ξεσάλωμα των κολλητών σε βαθμό που προσομοιάζει με τη μετά- σοβιετική εποχή της Ανατολικής Ευρώπης, ξεπούλημα του δημοτικού πλούτου.

Ναι βεβαίως, ο Γ. Θωμάκος δεν είναι χρυσαυγίτης. Κι αυτό είναι λογικό καθώς οι χρυσαυγίτες δεν είναι ούτε εθνικιστές, όπως ψευδώς και προσχηματικά ισχυρίζονται, ούτε εν γένει ακροδεξιοί: είναι ναζιστές. Βρίσκονται εκτός ορθού λόγου, εκτός νεωτερικότητας όπως αυτή προσδιορίζεται με αφετηρία το Διαφωτισμό και τη γαλλική επανάσταση. Η ψευτό- ιδεολογία τους, δομημένη γύρω από τη μεταφυσική και το κρεσέντο, τρομοκρατικής βίας συνιστά όπως μας έχει δείξει η ιστορία μια ιδιότυπη άρνηση του σύγχρονου κόσμου, δηλαδή αυτού που απελευθερώθηκε από τα μεσαιωνικά σκοτάδια.

Ταυτόχρονα όμως, όπως οι ακροδεξιοί της μεταπολεμικής περιόδου, όπως οι ναζί του μεσοπολέμου, οι χρυσαυγίτες και δη τα ηγετικά τους κλιμάκια γνωρίζουν πολύ καλά και ποιοί τους ταϊζουν και συνεπώς υπηρετούν και σε ποιούς να επιτεθούν. Γι' αυτό, ενώ εχθρεύονται το φιλελεύθερο στοιχείο των αστικών καθεστώτων, ουδόλως πολεμούν, αντίθετα υπηρετούν πιστά την ουσία του αστικού καθεστώτος, δηλαδή την άρχουσα τάξη και εν προκειμένω- στην Κηφισιά- το παρασιτικό και μεγάλο κεφάλαιο.

Μάλιστα, τόσο ιστορικά όσο και σε σχέση με τη Χρυσή Αυγή έχει αποδειχτεί ότι πέρα από ορισμένα λούμπεν στοιχεία που χρειάζονται απεγνωσμένα μια αίσθηση ταυτότητας, κάποιους παρηκμασμένους ψευτό- διανοουμένους, εκείνους που- σε περιόδους ανόδου του φαινομένου- ηττημένοι και χτυπημένοι από τον καπιταλισμό βιώνουν την κατάσταση του μικροαστικού ριζοσπαστισμού έως ότου βρεθούν μπροστά στις συνέπειες της υποστήριξής τους προς το ναζισμό και ορισμένες ψυχοπαθολογικές προσωπικότητες, η πλειοψηφία των στελεχών του ηγετικού πυρήνα των ναζιστών δεν είναι παρά παλιάτσοι και πλιατσικολόγοι που δεν πιστεύουν σε τίποτα παρά μόνο στην προσωπική τους εξουσία, ενίοτε εμφορούμενοι από ένα λούμπεν ναρκισσισμό.

Γι' αυτό και τα στελέχη των χρυσαυγιτών στην πλειοψηφία είναι κοινοί μπράβοι, άτομα του περιθωρίου, απολύτως ελεγχόμενα και εξαρτώμενα από το παρακράτος που επιβίωσε παρά την πτώση της χούντας και σήκωσε κεφάλι εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης για να αποπροσανατολίσει τους πολίτες.

Βρεθήκαμε έτσι με ένα διπλό πρόβλημα, στο πλαίσιο της κρίσης και πέρα από αυτή καθεαυτή την κρίση: το πρόβλημα των εγκληματιών της Χρυσής Αυγής αλλά και το ευρύτερο ζήτημα του κοινωνικού εκφασισμού. Το ένα τροφοδοτεί το άλλο. Αντιδημοκράτες, φασίστες ακόμα- ακόμα υπήρχαν πάντα στην Κηφισιώτικη κοινωνία, όπως και σε κάθε κοινωνία. Όμως δεν είχαν καθαρή κομματική έκφραση- ενσωματώνονταν κυρίως στη Δημαρχία Θωμάκου- και δεν είχαν απήχηση σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και κυρίως στη νεολαία.

Η θεοσεβούμενη Δημαρχία Θωμάκου πάτησε πάνω στο από χρόνια καλλιεργούμενο κλίμα εκφασισμού, στα αλληλοσυμπληρούμενα συμπλέγματα ανωτερότητας και κατωτερότητας, στο σοκ από τους Χιωτάκηδες και στη μετατόπιση του πολιτικού λόγου προς την θεοσεβούμενη - ακροδεξιά, αφενός δίνοντας μαχητική και ανοδική έκφραση στους αμόρφωτους και σε μερίδες ακροδεξιών, αφετέρου καλλιεργώντας έτι περαιτέρω τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό σε ευρύτερες λαϊκές μάζες, δημιουργώντας δηλαδή μια νέα γενιά ακροδεξιών-τίποτα- ή έστω εν δυνάμει εντελώς τίποτα.

Σε αυτό το πλαίσιο τίθενται μια σειρά ζητημάτων που πρέπει να είναι καθαρά στους δημοκρατικούς πολίτες αν δε θέλει να παρασυρθούν στις παγίδες στις οποίες έπεσε στο παρελθόν:

Πρώτον, η θεοσεβούμενη Δημαρχία Θωμάκου έχουν αντικειμενικά υποκριτικά κίνητρα. Ωστόσο πρέπει να υποστηριχθούν και να πιεστούν οι δημοτικές λειτουργίες να προχωρήσουν όσο γίνεται πιο βαθιά και πιο γρήγορα με κάθε τρόπο.

Δεύτερον- και ωστόσο- είναι λάθος να περιμένουμε ότι θα ξεμπερδέψουμε με τη θεοσεβούμενη Δημαρχία και σίγουρα με τον εκφασισμό και την ακροδεξιά μετατόπιση της πολιτικής σκηνής χάρη σε κάποιες πρωτοβουλίες.

Η μόνη απάντηση στους δήθεν θεοσεβούμενους είναι ένα κίνημα που θα συνδέσει την αλληλεγγύη μέσα στην κρίση για όλους όσους πλήττονται από την διαχείριση τύπου Θωμάκου και Αυλίτη και, τις πρακτικές του υπόκοσμου

Την ανάδυση νέων ρευμάτων τέχνης και διανόησης, την εκπόνηση και υλοποίηση ενός στρατηγικού στόχου για τη μετά την κρίση νέο-Θωμακικό τύπο που να εμπνέει, την άμεση διαφορά απέναντι σε όλη αυτή την μετα-κουλτούρα τύπου Αυλίτη.

Στην Κηφισιά άλλωστε, τα τελευταία 40-50 χρόνια δεν υπήρξε ποτέ ζήτημα βίας από τους οργανωμένους πολίτες.

Δε φταίνε τα σκυλάδικα του '80. Όχι, η κατάσταση που έφεραν Χιωτάκηδες οι Θωμάκοι και Αυλίτηδες δεν άνθισαν ξαφνικά από το πουθενά ένα πρωινό.

Εν κατακλείδι, έρχονται δύσκολες μέρες για τους πολίτες και τις ελευθερίες του. Για τη δημοκρατία και την πολιτική ομαλότητα. Αν θέλουμε να υπερασπιστούμε την ύπαρξή μας ως κοινωνίας σύγχρονης και με ελπίδες εξόδου από την κρίση Θωμάκου-Αυλίτη οφείλουμε να αφήσουμε τις αυταπάτες και να πάψουμε να προσχωρούμε στο στημένο παιχνίδι του αντιπάλου. Ο ντεμέκ θεοσεβούμενος και ο ευρύτερος τύπου «πίνω Black Whisky καπνίζω και πούρο», άρα είμαι επιτυχημένος, δε θα εξαφανιστούν από αυτούς που τους έθρεψαν αλλά από εμάς που θα τους υποστούμε στο πετσί μας αν δε δράσουμε ώριμα, συγκροτημένα, έγκαιρα και αποφασιστικά.-

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2021 18:18

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.