Γιατί δεν συγκλονιστήκαμε με την αντίδραση της Οσίας Δημαρχίας;

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Είναι μιθριδατισμός;  ́Εχουμε τόσο πολύ εξοικειωθεί με τη ανοσία;  Έψαχνα όλη μέρα το διαδίκτυο και παρακολουθούσα τα ηλεκτρονικά μέσα και ειλικρινά εντυπωσιάστηκα από τις τόσο φτωχές αναφορές στη ποιότητα ζωής των Κηφισιωτών. Η αδιανόητη πράξη αυτή είναι δεδομένη. Οι Κηφισώτες έχουμε πάθει ανοσία με όσα διαπράττει η «Όσια Δημαρχία» Θωμάκου. Το γεγονός και μόνο της τρομακτικής αδιαφορίας, καταδυκνύει ότι τα μεγάλα προβλήματα και των Κηφισιωτών είναι άλλα και η ολοσχερής καταστροφή τους δεν χωρά αμφισβήτηση. Και όμως η μέρα στο υπόλοιπο δημοσιογραφικό συνάφι πέρασε σαν να είχε πάρει φωτιά κάδος απορριμμάτων του γείτονα. Την προσπάθεια φίμωσης μιάς ελεύθερης δημοσιογραφικής φωνής δεν τη βλέπουν οι συνάδελφοι; Η απόπειρα τρομοκράτησης του Τύπου όταν δεν συμφωνούμε με αυτά που γράφει δεν τους κάνει να ανατριχιάζουν;

Δεν είναι αυτό που λέμε βολικές περιπτώσεις. Δεν πήγε ποτέ με το συρμό και δεν συγχρονίστηκε σε καμιά στιγμή με το τυφλό μέτωπο Θωμάκου που είναι το mainstream στη πόλη μας την τελευταία πενταετία. Αυτό που νομίζουμε ότι αποτελεί το κοινό αίσθημα τα χρόνια της κρίσης δεν κολακεύτηκε και δεν εξευμενίστηκε από τον Γ. Θωμάκο πόσο μάλλον απ’ τον έτερο Καπαδόκη και κουμπάρο Β. Αυλίτη σε καμιά φάση της κρίσης. Δεν υποδαύλισε το μίσος και την οργή που γέννησε η κρίση, αλλά προσπάθησε να βρει τις ορθολογικές παραμέτρους που την ερμήνευαν.

Ο λόγος του δε υπαγορεύτηκε ποτέ από το θυμικό, έγραφε τις σκέψεις του με νηφαλιότητα και επιχειρήματα, όσο αντιδημοφιλείς και αν ήταν. Οι εχθροί του πολλοί. Κάποιοι τον είχαν απειλήσει. Για ένα διάστημα κυκλοφόρησαν φωτογραφίες του στους τοίχους της πόλης με απειλητικούς υπότιτλους εν είδει προγραφής. Ο αμετανόητος Θωμάκος συνεχίζει απτόητος να διαπράτει αυτά που πιστεύει και φαίνεται ότι η μόνη λύση για κάποιους φασίστες ήταν να καταστρέψουν την πόλη.

Και το κάνουν. Στο σκοτεινό μυαλό τους μπορεί και να έκαναν αντίσταση στη «θεία» Δημαρχία. Μπορεί οτιδήποτε άλλο. Δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθείς να βρείς το νήμα που σε συνδέει με ταραγμένα, ψεκασμένα μυαλά για να ερμηνεύσεις τις πράξεις τους. Αρκεί να γίνει συνείδηση όλων εμάς των υπολοίπων ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν καμία σχέση με τη φιλοσοφία Θωμάκου-Αυλίτη και τις αξίες της, ότι όποιοι και αν είναι εμείς ξέρουμε ότι είναι απλά φασίστες. Και αν υπάρχουν «συνάδελφοί» μου που μέσα τους βρίσκουν δικαιολογίες για την πράξη αυτή, και αν υπάρχουν κάποιοι που είναι πρόθυμοι να αρχίσουν τις γνωστές σχετικοποιήσεις (εδώ ο κόσμος αυτοκτονεί κλπ), λυπάμαι αλλά έχουν χάσει την επαφή με τον πυρήνα της δημοσιογραφίας, δηλαδή την ελευθερία της έκφρασης και διακίνησης των ιδεών.-