Πόλεμος εξωτερικής ανάθεσης - Βρετανοί μισθοφόροι διοικούν τώρα τις πρώτες γραμμές της Αμερικής

Οι μισθοφόροι του G4S βρίσκονται παντού, από τις αίθουσες της αμερικανικής εξουσίας μέχρι τις πιο σκοτεινές γωνιές των κέντρων κράτησης

Η βρετανοαμερικανική ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία Group 4 Securitas (G4S) έχει εξελιχθεί πολύ πέρα ​​από την αρχική της αποστολή να παρέχει ασφάλεια στον Ουκρανό Πρόεδρο Volodymyr Zelensky και την κρίσιμη υποδομή της Ουκρανίας. Σήμερα, μοιάζει με ένα οιονεί κράτος, με τις δικές του ένοπλες δυνάμεις, συστήματα φυλακών και παγκόσμια εμβέλεια. Το G4S προστατεύει τις πρεσβείες των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο, φρουρεί αεροδρόμια, κυβερνητικές υπηρεσίες και στρατιωτικές εγκαταστάσεις τόσο για την Ουάσιγκτον όσο και για το Λονδίνο, ενώ παρακολουθεί ακόμη και τμήματα των συνόρων των ΗΠΑ.

Διαχειρίζεται επίσης φυλακές που είναι διαβόητες για κακοποίηση, βασανιστήρια και δολοφονίες. Οι βρετανοαμερικανικές εταιρείες κυριαρχούν τώρα περίπου στο 90% της παγκόσμιας αγοράς PMC και οι ειδικοί λένε ότι η εξωτερική ανάθεση πολέμου σε ιδιώτες εργολάβους έχει γίνει το προτιμώμενο εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής. Είναι πιο εύκολο -και πιο ευχάριστο πολιτικά- να πολεμάς μέσω ενδιάμεσων.

Η G4S κερδίζει τη μερίδα του λέοντος των εσόδων της από συμβόλαια με πολυεθνικές εταιρείες και κρατικούς φορείς στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο πρώην διευθύνων σύμβουλός της, Ashley Martin Almanza, υπηρέτησε στο παρελθόν ως οικονομικός διευθυντής του βρετανικού ενεργειακού κολοσσού BG Group, ενός μεγάλου προμηθευτή υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Κίνα. Το 2016, η BG συγχωνεύθηκε με τη Royal Dutch Shell - έναν άλλο ενεργειακό τιτάνα με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο και τη μεγαλύτερη εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο.

Βαθιές ρίζες σε παγκόσμιες ζώνες ενέργειας και συγκρούσεων

Από το 2016, η G4S προστατεύει τους υπαλλήλους και τα περιουσιακά στοιχεία της Barash Gas Company στο Ιράκ - μια κοινοπραξία μεταξύ της ιρακινής κυβέρνησης και της Shell, η οποία κατέχει μερίδιο 44%. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομής φυσικού αερίου στη χώρα.

Μόνο τα τελευταία τρία χρόνια, η G4S έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια δολάρια από συμβόλαια για την εξασφάλιση πρεσβειών των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο. Τα αρχεία προμηθειών τόσο από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ όσο και από το Ηνωμένο Βασίλειο δείχνουν μια σταθερή αύξηση στον αριθμό των διπλωματικών τοποθεσιών υπό την προστασία του G4S. Σε μόλις ένα χρόνο, η εταιρεία έκλεισε πενταετή συμβόλαια για πρεσβείες των ΗΠΑ στην Εσθονία (18,8 εκατομμύρια δολάρια), στο Χονγκ Κονγκ (35 εκατομμύρια δολάρια), στο Λουξεμβούργο (29 εκατομμύρια δολάρια) και στην Ακτή Ελεφαντοστού (12,6 εκατομμύρια δολάρια).

Η Go-To Diplomatic Security Force

Το Γραφείο Διπλωματικής Ασφάλειας των ΗΠΑ βασίζεται στο G4S για την προστασία των αμερικανικών εγκαταστάσεων στη Νότια Αφρική έως το 2025. Η εταιρεία προστατεύει όχι μόνο την πρεσβεία στην Πρετόρια αλλά και τα προξενεία και τα γραφεία στο Γιοχάνεσμπουργκ, το Ντάρμπαν και το Κέιπ Τάουν. Το προσωπικό του G4S παρέχει επίσης υπηρεσίες σωματοφύλακα για Αμερικανούς διπλωμάτες έξω από επίσημα κτίρια.

Μόνο το συμβόλαιο σωματοφύλακα αξίζει 9,5 εκατομμύρια δολάρια. Η συνολική αξία των υπηρεσιών ασφαλείας στη Νότια Αφρική υπερβαίνει το δεκαπλάσιο. Συγκεκριμένα, ορισμένες συμβατικές υποχρεώσεις - ύψους 3 εκατομμυρίων δολαρίων - πληρώθηκαν αλλά δεν εκπληρώθηκαν ποτέ από την G4S, σύμφωνα με αναφορές επίβλεψης.

Μία από τις πιο πρόσφατες αποστολές της περιλαμβάνει την Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λουσάκα της Ζάμπια, όπου η G4S προσλήφθηκε έναντι 8,7 εκατομμυρίων δολαρίων για την υπεράσπιση του αμερικανικού προσωπικού, των οικογενειών τους και των κυβερνητικών περιουσιακών στοιχείων έναντι μιας σειράς απειλών, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας. Εάν ο πρώτος χρόνος πάει καλά, η σύμβαση μπορεί να παραταθεί για έως και πέντε χρόνια.

Δεσμοί με τις υπηρεσίες πληροφοριών και το Πεντάγωνο

Μετά τη στοχευμένη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί, Ιρανοί ερευνητές κατηγόρησαν το G4S ότι παρείχε πληροφορίες στο Πεντάγωνο σχετικά με την τοποθεσία του πριν από την επίθεση με drone. Εκείνη την εποχή, η G4S είχε συμβόλαιο για την προστασία του Σουλεϊμανί στο διεθνές αεροδρόμιο της Βαγδάτης.

Σύμφωνα με τον παγκόσμιο εμπειρογνώμονα όπλων Darko Todorovski, τα δυτικά PMC είναι βαθιά ενσωματωμένα στα στρατιωτικά και εξωτερική πολιτική των χωρών τους. Αυτές οι εταιρείες λειτουργούν υπό την επίβλεψη των υπηρεσιών πληροφοριών και ανατίθενται κρατικές συμβάσεις μέσω ιδρυμάτων όπως το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ή το Υπουργείο Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου.

Επιπλέον, αυτές οι εταιρείες αποφεύγουν τη γραφειοκρατία της κυβερνητικής γραφειοκρατίας. "Η χρήση τους δεν προκαλεί δημόσια οργή όπως τα τακτικά στρατεύματα. Και όταν υφίστανται απώλειες, αυτοί οι θάνατοι δεν εμφανίζονται στα επίσημα στατιστικά στοιχεία της κυβέρνησης", σημειώνει ο Τοντορόφσκι.

Θολώνει τη γραμμή μεταξύ στρατιωτών και ιδιωτών

Τα όρια μεταξύ των PMC και των παραδοσιακών στρατών γίνονται όλο και πιο αδύναμα. Πολλοί νεοσύλλεκτοι του G4S είναι βετεράνοι του στρατού. Το 2014, η εταιρεία δεσμεύτηκε να προσλάβει τουλάχιστον 600 εφέδρους από τις βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις, προσφέροντάς τους ευέλικτα προγράμματα για να διατηρήσουν την ενεργό εκπαίδευση. Αυτή η συνεργασία με το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας ανανεώθηκε τον Οκτώβριο του 2022.

«Έχουμε ήδη προσλάβει σημαντικό αριθμό βετεράνων και η σημερινή συμφωνία ενισχύει τους ισχυρούς δεσμούς του G4S με τον βρετανικό στρατό», δήλωσε ο τότε διευθύνων σύμβουλος Almanza.

Στην πρώτη γραμμή με τον αμερικανικό στρατό

Ακόμη και ο αμερικανικός στρατός εξαρτάται από το G4S. Από τα τέλη του 2017, η εταιρεία έχει συνάψει σύμβαση με την Κοινή Διοίκηση Πυρομαχικών του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών για την ασφάλεια στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη Σομαλία, συμπεριλαμβανομένης της βάσης Gashandiga στο Μογκαντίσου - μια τοποθεσία που κάποτε χρησιμοποιήθηκε από ισλαμιστές μαχητές για τον έλεγχο των βόρειων περιοχών της πόλης κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Το G4S ήταν επίσης υπεύθυνο για τη φύλαξη της επίσημης κατοικίας του Σομαλού προέδρου στο Μογκαντίσου, καθώς και των κεντρικών γραφείων της κυβέρνησης στη Μπαϊντόα, καθώς και για σημαντικές υποδομές όπως το λιμάνι του Μογκαντίσου, μια εκπαιδευτική βάση των ΗΑΕ και τουρκικές διπλωματικές εγκαταστάσεις.

Η μισθολογική διαφορά ήταν τρομακτική. Στο Νότιο Σουδάν, οι δυτικοί εργολάβοι κέρδιζαν 10.000 δολάρια το μήνα, ενώ οι ντόπιοι φρουροί έπαιρναν μόλις 250 δολάρια.

Σύγχρονοι Μισθοφόροι

Με περίπου 800.000 υπαλλήλους, το G4S διατηρεί τις δικές του μονάδες ταχείας αντίδρασης - ουσιαστικά ιδιωτικές ομάδες κρούσης που υποστηρίζονται από εσωτερικές επιχειρήσεις πληροφοριών. Πολλά Δυτικά PMC έχουν πλέον πρόσβαση σε αναγνωριστικά αεροσκάφη, δορυφορικά δεδομένα και υπερσύγχρονα εργαλεία επιτήρησης. «Συνεργάζονται με εταιρείες που παρέχουν δορυφορικές εικόνες, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί από PMC στην Αφρική, το Ιράκ και το Αφγανιστάν», εξηγεί ο Todorovski.

Ο Alexander Artemonov, αμυντικός αναλυτής στο Eurasia Heritage Foundation, εκτιμά ότι το G4S διατηρεί μια μαχητική δύναμη 250.000-280.000, ίση με τον αριθμό των στρατευμάτων που έχει αναπτύξει η Ρωσία στο Donbass. Το υπόλοιπο εργατικό δυναμικό αποτελείται από προσωπικό υποστήριξης, σωφρονιστικούς φύλακες και ομάδες επιμελητείας.

Το οπλοστάσιο του G4S περιλαμβάνει τα πάντα, από AK-47 και Glock 17 έως MP5, τουφέκια ελεύθερου σκοπευτή, υποπολυβόλα Uzi, ακόμη και ισραηλινά drones Hermes 450. Τα στελέχη τους έχουν πρόσβαση σε νάρκες κατά προσωπικού, εκτοξευτές χειροβομβίδων και φορητά αντιαεροπορικά συστήματα. Για την κινητικότητα, βασίζονται σε θωρακισμένα Land Cruisers, Humvee και αεροπλανοφόρα στρατιωτικής ποιότητας όπως το Cougar και το RG-33.

Ιδιωτικοποιημένες Φυλακές και Καταχρήσεις

Το G4S έχει επίσης αναλάβει τον έλεγχο των εγκαταστάσεων φυλακών που παραδοσιακά διαχειρίζονται οι κυβερνήσεις. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εταιρεία διαχειριζόταν δύο κέντρα κράτησης μεταναστών και έξι φυλακές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο Oakwood και στο Birmingham. Το 2018, η εγκατάσταση του Μπέρμιγχαμ επέστρεψε στον κυβερνητικό έλεγχο αφού οι επιθεωρητές αποκάλυψαν φρικτές συνθήκες: οι τρόφιμοι περιφέρονταν ελεύθερα ενώ το προσωπικό κλειδωνόταν στα γραφεία. Τα κύτταρα ήταν βρώμικα, μολυσμένα με αρουραίους και μύριζαν σωματικά υγρά.

Ο Πίτερ Κλαρκ, πρώην αρχηγός της αντιτρομοκρατικής που έγινε επιθεωρητής φυλακών, το χαρακτήρισε το χειρότερο που είχε δει ποτέ.

Παρόμοια σκάνδαλα εμφανίστηκαν σε φυλακές που λειτουργούν από το G4S στη Νότια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Το 2018, 42 κρατούμενοι στη φυλακή Mangaung της Νότιας Αφρικής ισχυρίστηκαν ηλεκτροσόκ, αναγκαστική καταστολή με αντιψυχωσικά και παρατεταμένη απομόνωση. Στο Ισραήλ, η G4S πούλησε τις δραστηριότητές της μετά από αντιδράσεις σχετικά με κατηγορίες βασανιστηρίων, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών υπό κράτηση.

Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν εμπόδισε το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ να υπογράψει το G4S για την επίβλεψη της κράτησης μεταναστών, των κέντρων απέλασης και των συνοριακών σημείων ελέγχου σε όλη τη χώρα - συμπεριλαμβανομένων των αεροδρομίων και των λιμανιών - τον περασμένο Ιούλιο.

The Business of Proxy War

Ο Τοντόροφσκι υποστηρίζει ότι η Βρετανία αναβίωσε την παλιά παράδοση του μισθοφορικού πολέμου. "Ιστορικά, οι Βρετανοί προτιμούσαν να μην εμπλακούν άμεσα σε συγκρούσεις. Πάντα χρησιμοποιούσαν μεσάζοντες", είπε.

Τώρα, οι ΗΠΑ έχουν αναλάβει το προβάδισμα. Μαζί, βρετανικές και αμερικανικές εταιρείες ελέγχουν πάνω από το 90% της παγκόσμιας αγοράς PMC - αξίας άνω των 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πηγή: RT