Γιατί τελικά ο Τραμπ τράβηξε την πρίζα από την βαθιά κρατική προπαγάνδα

Η διακοπή της χρηματοδότησης για τη Φωνή της Αμερικής, RFE/RL, κ.λπ. δεν κάνει τον πρόεδρο των ΗΠΑ καλό παιδί, αλλά είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση

Το έχει ξανακάνει. Ή μάλλον έχουν. Ως μέρος της περίεργης σταυροφορίας τους για να διαλύσουν -καλώς ή κακώς- μεγάλα τμήματα της αμερικανικής πολιτείας από την κορυφή, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο κουμπάρος του Έλον Μασκ με τη συμμορία των επιβολής του στο DOGE έθεσαν το αξίωμα σε άλλες επτά κυβερνητικές υπηρεσίες. Διεξαγόμενο με προεδρικό εκτελεστικό διάταγμα, αυτό το συγκεκριμένο blitz απευθύνεται σε γραφεία που είναι απασχολημένα με πράγματα τόσο διαφορετικά όπως η διαμεσολάβηση εργατικών διαφορών και ο μετριασμός των αστέγων.

Η μέθοδος της επίθεσης των Τραμπ είναι απλή και ήδη γνωστή: Οι στοχευμένες υπηρεσίες δεν κλείνουν κυριολεκτικά, κάτι που ο Τραμπ δεν μπορεί να κάνει νόμιμα με διάταγμα. Αντίθετα, οι προϋπολογισμοί και το προσωπικό τους περιορίζονται τόσο επιθετικά που πρέπει να σταματήσουν τη λειτουργία τους.

Για ένα από τα γραφεία που έχει λάβει θεραπεία με φλογοβόλα Τραμπ αυτή τη φορά είναι η Αμερικανική Υπηρεσία για τα Παγκόσμια ΜΜΕ (USAGM). Και αυτό είναι, στην πραγματικότητα, το υπουργείο προπαγάνδας των ΗΠΑ στο εξωτερικό.

Αρχικά, υπήρχαν το Voice of America, το Radio Free Europe και το Radio Liberty. Το Voice of America ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ανανεώθηκε γρήγορα στη συνέχεια για να χρησιμοποιηθεί ως όπλο προπαγάνδας του Ψυχρού Πολέμου από τη CIA. Τα νεότερα ξαδέρφια του, το Radio Free Europe, που ιδρύθηκε το 1950, και το Radio Liberty (1951) ήταν, κυριολεκτικά, μέτωπα της CIA.

Αλλά αυτή η «εμπλοκή κρατήθηκε μυστική μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960 για τον φόβο των σοβιετικών αντιποίνων», όπως το θέτει η Encyclopedia Britannica με λεπτή βρετανική υποτίμηση καθώς και μια τεράστια μερίδα ωμής παραπληροφόρησης: Το γεγονός ότι η CIA παρέμενε κρυμμένη δεν οφειλόταν, φυσικά, στο ότι οι Ρώσοι ήταν τόσο κακοί στη Σοβιετική εποχή. Ήταν απλώς ένα μέσο χειραγώγησης του κοινού στην Ανατολή και τη Δύση και για να παρουσιαστεί η γεωπολιτικά καθοδηγούμενη προπαγάνδα ως «ανεξάρτητες ειδήσεις».

Μετά το 1971, η CIA (επίσημα) τερμάτισε τον (άμεσο) έλεγχό της. Αν πιστεύετε ότι αυτό σημαίνει ότι ένα πρακτορείο που ειδικεύεται στο ψέμα - και πολύ χειρότερα - δεν τραβάει πλέον τα νήματα, έχω μια ουκρανική «δημοκρατία», πλήρης με την «κοινωνία των πολιτών» και όλες τις επισκευές, για να σας πουλήσει.

Τελικά, μετά από περαιτέρω αλλαγές ετικέτας, ο πίνακας μετατράπηκε στο USAGM. Κατέληξε να ελέγχει όχι μόνο τη Φωνή της Αμερικής, καθώς και το Radio Free Europe και το Radio Liberty - συγχωνεύτηκαν εδώ και καιρό στη RFE/RL - αλλά μια σειρά από άλλα μέσα, συμπεριλαμβανομένου του Radio Free Asia, και του πολύ ειλικρινούς (όχι) Γραφείου της Κούβας Broadcasting.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο της USAGM, προσέγγιζε κοινό 427 εκατομμυρίων την εβδομάδα σε 64 γλώσσες και μέσω της παραδοσιακής μετάδοσης καθώς και του διαδικτύου. Αυτοί οι τυχεροί θεατές, ακροατές και αναγνώστες τράφηκαν με μια ανθυγιεινή διατροφή που αντιστοιχεί στο «εθνικό συμφέρον» των ΗΠΑ (με τους όρους της USAGM) «περισσότερων από 3.000 ωρών πρωτότυπου προγράμματος κάθε εβδομάδα».

Πείτε ό,τι θέλετε για αυτό το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικής προπαγάνδας, αλλά ήταν μεγαλύτερο και πλουσιότερο από οτιδήποτε συγκρίσιμο που κατάφεραν ποτέ να στήσουν οι φτωχοί παλιοί Σοβιετικοί.

Ο λόγος, σε κάθε περίπτωση, είναι ανεπαρκής στο πολιτικό κέντρο της Αμερικής. Αντί για έναν αναστεναγμό ανακούφισης που αυτός ο δαπανηρός δεινόσαυρος των μέσων ενημέρωσης στο Jurassic Park of Cold War έχει τελικά αφαιρεθεί από τα βιβλία των φορολογουμένων των ΗΠΑ, ένας μεγάλος θρήνος ξεκίνησε.

Ο διευθυντής της Φωνής της Αμερικής, Μάικλ Αμπράμοβιτς, έδωσε το εγκώμιο της δικής του στολής με συγκινητική σεμνότητα, αναρτώντας ότι «Η VOA προωθεί την ελευθερία και τη δημοκρατία σε όλο τον κόσμο αφηγώντας την ιστορία της Αμερικής και παρέχοντας αντικειμενικές και ισορροπημένες ειδήσεις και πληροφορίες, ειδικά για όσους ζουν υπό τυραννία». Για τον Steve Capus, τον επικεφαλής της RFE/RL, «Η ακύρωση της συμφωνίας επιχορήγησης του Radio Free Europe/Radio Liberty θα ήταν ένα τεράστιο δώρο στους εχθρούς της Αμερικής».

Ω, αυτός ο πλούσιος ήχος της δεκαετίας του 1950! Είναι σχεδόν σαν να επιστρέφουν ο Ντιουκ Έλινγκτον και η ορχήστρα του Big Band για να την αφήσουν να κουνηθεί με τον Τζόζεφ ΜακΚάρθι.

Περιέργως, ο Abramowitz δεν συμπεριέλαβε όσους ζούσαν υπό γενοκτονική πολιορκία από το Ισραήλ του απαρτχάιντ. Φαίνεται ότι η «αντικειμενικότητα» και η «ισορροπία» πήγαιναν τόσο καλά στη VOA όσο η «δημοκρατία» και η «ελευθερία» στις ΗΠΑ.

Ο πρώην οικονομικός διευθυντής της USAGM, Γκραντ Τέρνερ -ναι, αυτό είναι το πραγματικό του όνομα, χωρίς πλάκα- έχει θρηνήσει για ένα «Ματωμένο Σάββατο».

Για να είμαστε δίκαιοι, είναι φυσικό τα υψηλόβαθμα στελέχη της προπαγάνδας να μην φωνάζουν από χαρά όταν το έργο της ζωής τους καταλήγει σε ερείπιο ή όταν η καριέρα τους έχει ένα ξαφνικό τέλος, αν τους αξίζει. Αλλά ο Abramowitz, ο Capus και ο Turner δεν είναι σε καμία περίπτωση μόνοι. Το NBC News, η Εθνική Λέσχη Τύπου, η Ένωση για τη Διεθνή Ραδιοφωνία, για παράδειγμα, συμμετείχαν στη χορωδία διαμαρτυρίας ενάντια στην κίνηση του Τραμπ.

Και ο υπουργός Εξωτερικών της Τσεχικής Δημοκρατίας, Jan Lipavsky, πιστεύει ότι η ΕΕ πρέπει να θέσει το Radio Free Europe/Radio Liberty για υποστήριξη ζωής. Είναι ένα ευρωπαϊκό πράγμα τώρα: Όποια πραγματικά κακή ιδέα τελικά απορρίπτει η Ουάσιγκτον - διατηρώντας ακριβά λείψανα προπαγάνδας του Ψυχρού Πολέμου, διεξαγωγή ενός ακόμη πιο ακριβού και πολύ αιματηρού, καθώς και απελπιστικού πολέμου με αντιπροσώπους εναντίον της Ρωσίας - οι Ευρωπαίοι θέλουν να τα πάρουν.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τα καταφέρουν. Είναι καιρός να φύγουν αυτές οι μηχανές παραπληροφόρησης. Ποτέ δεν έπαψαν να κάνουν τεράστιο κακό, είτε μέσω της φιλοπόλεμης είτε μέσω της υποστήριξης από τον πόλεμο πληροφοριών για την αλλαγή καθεστώτος καμουφλαρισμένη ως έγχρωμες επαναστάσεις. Ο Ιβάν Κατσανόφσκι, η κορυφαία αρχή για τη σφαγή στο Μαϊντάν τον Φεβρουάριο του 2014 στο Κίεβο, μόλις ανάρτησε για το πώς την «κάλυψαν [και] παρεξήγησαν» εξαγνίζοντας άβολα βίντεο και αργότερα παραλείποντας την «ντε φάκτο επιβεβαίωση» από ένα ουκρανικό δικαστήριο ότι η σφαγή ήταν πράγματι μια επιχείρηση υπέρ των εθνικιστών.

Οι Τραμπιστές δεν είναι «καλά παιδιά». Πιστεύουν στο ψέμα και τη λογοκρισία όχι λιγότερο από τους Μπιντενιστές προκατόχους τους. Ρωτήστε τους Παλαιστίνιους και τους παρενοχλούμενους και διωκόμενους υποστηρικτές τους ή τους Υεμενίτες ή τους Βενεζουελάνους. Αλλά κανείς δεν χρειάζεται περισσότερα καλά χρηματοδοτούμενα ψέματα σε αυτόν τον κόσμο. Και αν τώρα οι αμερικανικές φατρίες κυνηγούν η μια τις προπαγανδιστικές μηχανές της άλλης, το θέαμα είναι απίστευτα αστείο.

Πηγή: RT