η ίδια παλιά ιστορία

Παρακολουθώντας με κάποια αδιαφορία τις εξελίξεις σε δημοτικό επίπεδο  -που νομίζω ότι έχουν κουράσει πολλούς, διαπιστώνω πως βρισκόμαστε ακόμα στο 2014.

Τα βήματα προόδου που έπρεπε να κάνει η πόλη, δεν έγιναν.

Η ατιμωρησία, το κλέψιμο, η αδιαφάνεια μεγαλώνουν, η καθαριότητα πάει κατά διαόλου, η αδηφαγία ανίκητη, οι Κηφισιώτες κοιτούν αποχαυνωμένοι μαζικά , ενώ κάποιοι τσακώνονται με λύσσα για τον Χιωτάκη και το Βάρσο, λες κι αυτό είναι το θέμα, και όχι όλα τα υπόλοιπα.

Δικαιοσύνη για την κατάσταση της Κηφισιάς δεν αποδόθηκε, οι διάφοροι επιτήδειοι συνεχίζουν να απολαμβάνουν προνόμια, και είναι ολοφάνερο πως η πόλη μας δεν θέλει να αλλάξει.

Δεν είναι κακό αυτό -δηλαδή είναι αλλά είναι μια σεβαστή επιλογή-, οπότε ας σταματήσει τουλάχιστον η γκρίνια.

Δεν ξέρω σε τι μπορεί να ωφελήσει η υστερία που διακατέχει ένα κομμάτι του πληθυσμού της Κηφισιάς.

Αν κάποιοι Κηφισιώτες θέλουν να γίνουν Νίκος Χιωτάκης, είναι σε καλό δρόμο. Αλλά αυτό ήταν το όνειρό τους;

Πάντως, οι περισσότεροι Κηφισιώτες δεν τσιμπάνε. Το σκηνικό διχασμού βολεύει μόνο την εξουσία. Κανέναν άλλον.

Οι επιτήδειοι παίζουν το τελευταίο τους χαρτί -οι χρεοκοπημένες και μόνιμα σιτιζόμενες από τον Δημοτικό κορβανά εφημερίδες δίνουν τα ρέστα τους σε καιροσκοπισμό-, ενώ η πόλη έχει καταρρεύσει και δεν θα σωθεί. Τουλάχιστον όχι με αυτούς.

Πολλά, πολλά, πολλά λόγια.

Και βέβαια, ο κάθε Κηφισιώτης κατέχει τη μια και μοναδική αλήθεια, έχει έρθει σε αυτό τον κόσμο με μια ειδική αποστολή και κανείς δεν σκέφτεται πως μπορεί κι αυτός να έχει ευθύνη για την κατάντια της πόλης μας.

Η Κηφισιά είναι μια πόλη γεμάτη με παρεξηγημένες και αδικημένες μεγαλοφυΐες, όπου κανείς δεν αναρωτιέται πώς γίνεται τόσοι καλοί και σπουδαίοι μαζεμένοι να έχουν πετύχει ένα τόσο χάλια αποτέλεσμα.

Η ουσία είναι πως πέρασαν ακόμη τρια χαμένα χρόνια.

Τρία χρόνια χάθηκαν.

Πάμε για το τέταρτο.

Καλά να περάσετε.