Σύγκρουση Τραμπ-Μασκ - Αγνόησε τον θόρυβο, επικεντρώσου στο σήμα

Όταν ο πιο ισχυρός και ο πιο πλούσιος άνθρωπος στη Γη μάχονται, τι λέει αυτό για τη χώρα τους;

Δύο πολύ πλούσιοι, πολύ ισχυροί και πολύ μεγάλοι Αμερικανοί εγωιστές είχαν έναν πολύ δημόσιο και πολύ θορυβώδη καβγά.

Χρησιμοποιώντας τις δικές τους πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, ο Μασκ και ο Τραμπ έχουν αλληλοεπιτεθεί με βάναυσες επιθέσεις κατά της φήμης τους, με παράπονα της παραλλαγής «Μου χρωστάς!» - «Όχι, εσύ εμένα!», και με απειλές υψηλής αξίας για να προκαλέσουν ο ένας στον άλλον οικονομική και πολιτική ζημιά.

Το βασικό έναυσμα για την έκρηξη ήταν αυτό που ο Τραμπ αποκαλεί «Μεγάλο Όμορφο Νομοσχέδιο», το οποίο αυτή τη στιγμή περνάει από το Κογκρέσο. Γιατί ο Μασκ - παρά τις επικερδείς κυβερνητικές συμβάσεις του, είναι ένα γεράκι του ελλείμματος, του οποίου η δική του προσπάθεια μείωσης του κόστους από το DOGE μόλις απέτυχε απογοητευτικά - το ίδιο φορολογικό νομοσχέδιο είναι ένα «αηδιαστικό βδέλυγμα». Ο Μασκ ισχυρίζεται ότι ανησυχεί πολύ για το εκρηκτικό και μη βιώσιμο εθνικό χρέος της Αμερικής. Δεδομένου ότι η Ρεπουμπλικανική πλειοψηφία του Τραμπ στη Γερουσία είναι μικρή, η ανοιχτή υποστήριξη του Μασκ στους ένθερμους αντιπάλους του νομοσχεδίου αποτελεί πραγματική πολιτική αμηχανία τουλάχιστον για τον Λευκό Οίκο, αν όχι ακόμη και σοβαρή απειλή.

Ωστόσο, υπάρχει επίσης το γεγονός ότι το νομοσχέδιο του Τραμπ για το Big Beautiful προβλέπει τη μείωση των επιδοτήσεων για την αγορά των αυτοκινήτων Tesla του Μασκ (μεταξύ άλλων ηλεκτρικών οχημάτων), με αποτέλεσμα την εκτιμώμενη απώλεια 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Tesla. Σε αυτό το σημείο, μπορεί να περιπλεχθεί η σχέση μεταξύ της συντηρητικής ιδεολογίας, απλής και καθαρής, και της αμείλικτης θέλησης να εκμεταλλευτείς το κοινό για τον εαυτό σου και τους μετόχους σου.

Ο Μασκ «αποκάλυψε» επίσης - αν αυτή είναι η λέξη - ότι ο Ντόναλντ Τραμπ περιλαμβάνεται στη λίστα πελατών του σκοτεινού χρηματοδότη, παιδεραστή, εγκληματία μαζικού σεξ και πιθανότατα εκβιαστή της ελίτ με διασυνδέσεις με τις μυστικές υπηρεσίες Τζέφρι Έπσταϊν, ο οποίος αυτοκτόνησε σε φυλακή του Μανχάταν το 2019. Για να το κάνει να μετρήσει, ο Μασκ, σαν να επέστρεφε στον πρώην κεντρώο πολιτικό εαυτό του, πρότεινε την παραπομπή του Τραμπ και την ίδρυση ενός νέου κόμματος για να αμφισβητήσει την επιρροή του μεγάλου αλαζόνα στο «80% στη μέση». Φιλελεύθεροι οδηγοί Tesla: Ίσως μπορείτε να αγαπήσετε ξανά το αυτοκίνητό σας. Ακόμα κι αν οι τιμές των μετοχών του κατασκευαστή του πέφτουν.

Συνολικά, ένα αρκετά ριάλιτι σόου: θορυβώδες, χωρίς περιορισμούς και αρκετά άσεμνο. Δεν ήταν μια αξιοπρεπής επίδειξη ανδρικού αυτοελέγχου και ώριμης σοβαρότητας στην κορυφή της αυτοκρατορίας. Αλλά, πάλι, είναι η αμερικανική «ελίτ» της ύστερης αυτοκρατορίας, οπότε ο πήχης του πραγματικά εντυπωσιακού είναι πολύ υψηλός - ή χαμηλός, ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς.

Η μάχη, η οποία δεν είναι και τόσο βασιλική, μπορεί να τελειώσει ή όχι. Τόσο ο Τραμπ όσο και ο Μασκ έχουν σαφώς πολλά να χάσουν από έναν παρατεταμένο πόλεμο ο ένας εναντίον του άλλου, οικονομικά και πολιτικά, και οι δύο δεν είναι μόνο εγωπαθείς, αλλά και αδίστακτοι, εγωιστές πραγματιστές. Υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι ο Μασκ, για παράδειγμα, μπορεί να θέλει να χαλαρώσει ξανά την αντιπαράθεση: έχει υποχωρήσει όσον αφορά τους αστροναύτες και έχει κάνει κάποιες σχεδόν συμφιλιωτικές δηλώσεις.

Μεταξύ της αυξανόμενης φήμης του προέδρου για το «TACO» (ο Τραμπ πάντα διστάζει) και της αποδεδειγμένης ικανότητας του Μασκ να υποχωρεί όταν το τίμημα είναι σωστό (για παράδειγμα, στη Βραζιλία και απέναντι στο Ισραήλ - ενώ παράλληλα διαπράττει γενοκτονία), τα δύο επίδοξα άλφα αρσενικά ίσως βρουν ακόμα έναν τρόπο να μοιραστούν.

Ωστόσο, τα πράγματα δεν θα είναι ποτέ όπως πριν. Καταρχάς, χάνοντας την ψυχραιμία τους, ο Μασκ και ο Τραμπ κατέληξαν να δείξουν ο ένας στον άλλον τρία πράγματα που κανένας τους δεν θα ξεχάσει: Πόσο ασταθείς είναι και οι δύο (το ξέρω: έκπληξη, έκπληξη...)· ότι ο Έλον δεν αποτελεί ιερή και απαραβίαστη εξαίρεση για τον Ντόναλντ και ο Ντόναλντ δεν αποτελεί εξαίρεση ούτε για τον Έλον: όλοι μπορούν πάντα να καταλήξουν στο μενού· και, τέλος, ότι και οι δύο μπορούν να σκέφτονται γρήγορα - σαν να το έκαναν αυτό εδώ και αρκετό καιρό - τον πιο άσχημο τρόπο να πληγώσουν τον άλλον.

Και τώρα ας κάνουμε ένα βήμα πίσω. Γιατί, τελικά, η Μεγάλη Αδελφική Σύγχυση είναι πιο ενδιαφέρουσα αν την δούμε σαν να είμαστε ιστορικοί μερικές εκατοντάδες χρόνια από τώρα στο μέλλον: Τι μας λέει αυτή η διαμάχη γενικότερα για την Αμερική σε αυτό το στάδιο;

Καταρχάς, απλώς επιβεβαιώνει αυτό που όλοι γνωρίζουμε ήδη: Οι ΗΠΑ δεν είναι δημοκρατία με κανέναν τρόπο (λογικής) φαντασίας, αλλά ολιγαρχία και πλουτοκρατία. Οι ψήφοι μετράνε πολύ λιγότερο από τα χρήματα, επειδή τα χρήματα παράγουν τις ψήφους. Ο Μασκ ήταν αξιέπαινα σαφής σχετικά με την πεποίθησή του ότι η τεράστια οικονομική του υποστήριξη ήταν αυτή που οδήγησε στη νίκη του Τραμπ. Και μία από τις ανησυχίες του Τραμπ σε όλη αυτή τη φασαρία είναι ότι ο Μασκ μπορεί όχι μόνο να αποσύρει μελλοντικά κεφάλαια από το στρατόπεδό του - που έχουν ήδη υποσχεθεί αλλά δεν έχουν ακόμη καταβληθεί - αλλά και να τα επενδύσει αλλού.

Δεύτερον, τουλάχιστον προς το παρόν, η αμερικανική ολιγαρχία/πλουτοκρατία δεν βρίσκεται υπό πίεση «από τα κάτω». Αντικειμενικά - για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο που αγαπούν εδώ και καιρό οι μαρξιστές - οι Αμερικανοί έχουν κάθε λόγο να επαναστατήσουν και να αποτινάξουν τόσο τον Τραμπ όσο και τον Μασκ και ακόμη περισσότερους. Αλλά, δυστυχώς, η ένταση και η σύγκρουση δημιουργούνται εντός της ελίτ, όχι από «τις μάζες».

Και τρίτον, η ελίτ των ΗΠΑ είναι και παραμένει απολύτως, αδίστακτα ανήθικη και ανήθικη, μάλιστα αρκετά κακή: Εδώ υπάρχει μια μεγάλη διαμάχη μεταξύ του μεγαλύτερου ολιγάρχη και του προέδρου, και αφορά τους φόρους, το έλλειμμα, τα κέρδη, το εγώ και τα προσωπικά πλεονεκτήματα. Όχι, για παράδειγμα, το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, σύμφωνα με το Ισραήλ, έχουν μέχρι τώρα παραδώσει 90.000 τόνους όπλων και πυρομαχικών στο ισραηλινό κράτος απαρτχάιντ, ενώ το τελευταίο διαπράττει τη γενοκτονία στη Γάζα. Πράγματι, ο Μασκ δεν έχει αποσύρει ποτέ την υποστήριξή του προς το Ισραήλ, ενώ ο Τραμπ έχει φτάσει στο ίδιο επίπεδο συνενοχής στην εξαχρείωση με τον προκάτοχό του Τζο Μπάιντεν.

Αμερική: Ο κόσμος βλέπει τις προτεραιότητές σας. Και δεν θα ξεχάσει.

Πηγή: RT