Γαλλία, eiulf ramstad - μετασχηματίζουν σιδηροδρομική γραμμή σε 11 χιλιόμετρα διαδρομής εγκαταστάσεων απο ατσάλινο χάλυβα

«δυσοίωνες, μερικές φορές κρυμμένες, τα απομεινάρια του σιδηρόδρομου εξακολουθούν να σηματοδοτούν την ανάγνωση του τόπου», εξηγεί ο αρχιτέκτονας reiulf ramstad . «η επιθυμία να δημιουργηθεί μια διαδρομή για την εξυπηρέτηση των λατομείων έπρεπε να προσαρμοστεί στα ορεινά τοπία των λόφων των υποβόζων και η ίδια η μορφή της ιχνηλασιμότητας αναφέρει την ιστορία του τοπίου και των ανδρών». η αρχιτεκτονική εταιρία με έδρα το Όσλο χώρισε τηδιαδρομή11 χιλιομέτρων για το chemin des carrières σε πέντε ξεχωριστά κεφάλαια, όπου ασυνήθιστα στοιχεία στίζουν το δρόμο, με στόχο την αφύπνιση των αισθήσεων του επισκέπτη. που βρίσκεται σε μία από τις υψηλότερες πλατφόρμες που δημιουργήθηκαν από τις μηχανές των λατομείων, άγιος-ναόρδιαθέτει ένα ακρωτήριο στο corten χάλυβα που προσφέρει μια ευρεία θέα στην κοιλάδα του rosheim και την πεδιάδα της Αλσατίας. αυτή η στάση, η οποία λέει την ιστορία της τύχης, αντλεί από το τετράφυλλο τριφύλλι με τη μορφή της και καλεί τον επισκέπτη να νιώθει τυχερός να απολαύσει μια ανεμπόδιστη θέα της γύρω περιοχής.

μια άλλη στάση, με τίτλο rosheim , αναφέρει την ιστορία του παρελθόντος μέσω μιας σειράς αλληλένδετων κύκλων σε ατσάλι corten που σχηματίζουν ένα περιστύλιο που μοιάζει με λαβύρινθο. ένα παιχνίδι μεταξύ ακανόνιστων κοίλων και κυρτών στοιχείων προσκαλεί τους επισκέπτες να περιπλανηθούν μέσα από αυτό, ενώ η ευκαιρία να γνωρίσουν τα αρχικά κομμάτια του τρένου που έχουν διατηρηθεί σε αυτόν τον τομέα, καθώς και μια σειρά από ανοίγματα που δημιουργήθηκαν για να ανοίξουν ή να κλείσουν το  γλυπτό επιλεγμένες απόψεις του γύρω τοπίου.

στη στάση boersch , ο reiulf ramstad αποκαλύπτει την ιστορία του νερού μέσα από ένα μεγάλο αμφιθέατρο ανοιχτού χώρου που συνδέεται με τον ποταμό. την ίδια στιγμή, η κοίτη του έχει διευρυνθεί, χαρακτηρίζοντάς την ως δυναμικό στοιχείο στο τοπίο. Στη συνέχεια, το leonardsau , που αναφέρει την ιστορία της γης, ενσωματώνει δύο μεγάλες πλάκες corten steel μετά από μια μακριά πράσινη σήραγγα. ενσωματώνοντας μια πύλη και ανοίγοντας μια προοπτική προς το mont st-odile, ο εν λόγω σταθμός έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει το φαινόμενο ανοίγματος στο τέλος του δασικού διαδρόμου προς το ανοιχτό τοπίο.

Τέλος, ο ottrott αναφέρει την ιστορία του ταξιδιού στον πρώην σιδηροδρομικό σταθμό , υλοποιώντας την ιστορία της σιδηροδρομικής γραμμής και υπογραμμίζοντας την παρουσία της κληρονομιάς (ισορροπία, γέφυρα, γερανός, αντλία ...). σε ένα ύφασμα κατοικιών, η δεξαμενή, που συμβολίζει το νερό και οι διασταυρώσεις σκυροδέματος συνδέουν τη στέγαση με τα ιστορικά στοιχεία και το τοπίο.